پایگاه خبری تحلیلی اولکامیز- به مناسبت حلول ماه مبارک رمضان در نظر داریم هر روز یکی از روحانیون ، قاریان و یا موذنان وارسته ترکمن صحرا را معرفی کنیم. برای این مهم به همکاری شما یاران اهل قلم نیازمندیم. این پرونده معنوی را با پیر طریقت یارمحمد آخوند نظری آغاز می کنیم. این عالم متقی که خدایش از او خشنود باد در سال ۱۲۹۹ شمسی در روستای قره بلاغ چشم به جهان گشود و پس از سالها خدمات دینی به جامعه در ۳۰ خرداد ۱۳۹۴ برابر با سوم ماه مبارک رمضان وفات کرد و در جوار حوزه اش آرام گرفت. این نوشته به قلم توانای مهندس نورالدین سن سبلی یکی از همراهان اهل عرفان اولکامیز می باشد که در آن سالها در روزنامه وزین گلشن مهر با تیتر ” راز محبوبیت یار محمد آخوند نظری” منتشر شده است :
استاد یارمحمد آخوند نظری پس از حدود یک قرن زندگی معنوی و روحانی به دیار حق شتافت و به ندای «انالله و انا الیه راجعون « لبیک گفت . این انسان فرزانه در بین ترکمن ها از محبوبیتی کم نظیر برخوردار بود .همچنین به دلیل رابطه ی مرید و مرادی با سراج الدین نقشبندی در استان کردستان نیز شیفتگان زیادی داشت . او را در ترکمنستان به عنوان پیر عرفان می شناختند و در ترکیه نیز دوستداران فراوانی داشت .
حضور هزاران انسان از اقشار مختلف و قومیت ها و کشورهای متفاوت و حضور پر رنگ مسوولین سیاسی ، اجتماعی موید این مطلب است که محبوبیت یار محمد آخوند نظری انکار ناپذیر می نماید . اما چه عواملی باعث محبوبیت این روحانی ساده و پاک و بی آلایش و معنوی بوده است ؟چه دلایلی باعث گردیده است که ایشان در اقصی نقاط جهان مریدان و شیفتگان فراوانی داشته باشد ؟برای پاسخ به این سوال شاید بتوان به موارد ذیل اشاره کرد :
الف- عدم وابستگی به دنیا
واقعیت این بود که می گفتند «او در دنیا زندگی می کند اما وابسته ی به دنیا نیست .با دیدگانی ارام وقایع متغیر زندگی را مشاهده می کند .او نیالوده و خالص است .متعادل و عاری از پیچیدگی است .به عنوان وسیله ی اجرای خواست الهی کار می کند و در عین حال به هیچ کاری وابسته نیست . او در همه ی شرایط و موقعیت های زندگی بر خود مسلط است . از تمامی خواسته های حسمانی رها وعاری از همه ی خواسته ها ،عطش ها و آرزو های حقیر است . در قلب او هیچ جایی برای وابستگی به تمنا و آرزو وجود ندارد ، با ترس و خشم بیگانه است و تمامی خواسته ها را ترک میکند .»
بزرگترین شاخصه ی آخوند نظری معنویت و روحانیت ویژه ی ایشان بود که ایشان را فارغ از خواهش های دنیوی نموده بود . در سایه شریعت و معرفت عارفانه و با نگرش به حقیقت درونی خویش به شناخت حقیقت خویش نائل گردیده بود . چنین انسانی تابع شرایط نبود ، و دستخوش توفان وقایع و اتفاقات نگردید ، بلکه سرور زندگانی بود و لذا در راه اجرای برنامه ی الهی قدم میگذارد و در حالی که با خواست خدا و روح الهی خویش متحد است ، انسانس خردمند و فرزانه می گردد .
ب- توکل به خدا
همانند همه ی انسانهای فرهیخته چنین انسانی به خدا توکل دارد و در خدا زندگی می کند . به لذایذ گذرای زندگی اعتنایی ندارد ،همیشه بر حقیقت تعمق می کند و خدا محور زندگی اوست . او از آرامشی برخوردار است که در درک آدم معمولی نمی گنجد . او در نور زندگی میکند . وقتی لب می گشاید سخنانش از نیروی الهی است .
او خاموش است و به دارایی ها ، خوشی ها و قدرت های زمینی اعتنا نمی کند . در عوض توجهش به حقیقت متمرکز است . کانون زندگی او از داشته های زمینی به خداو عشق لایزالش منتقل می گردد . والاترین خواسته های چنین انسانی تقدیم همه چیز به خداست . او مالک عشق الهی است لذا در آخرین لحظات زندگی زمینی اش نیز در آرامش الهی است .
یار محمد آخوند نظری با اتحاد با حقیقت هستی سمبل پیام همه ی کتب اسمانی و مردمان حق بود و این امر بر محبوبیت قلبی او بر همه ی مردم دنیا تاثیر بسزایی گذاشته بود .
یکی از عرفا می گوید :»خدا عشق است و آن کس که در عشق زندگی می کند در واقع در خدا زنده است و خدا در او حضور دارد « یار محمد آخوند برخوردار از حضور الهی بود او به پروردگار عالمیان عشق می ورزید و عاری از غرور بود .آن کس که راه عشق را می پیماید ،باید عشق قلبی خود را نثار همه نماید و آفتاب عشق را هر جا که می رود بتاباند .
یار محمد آخوند نظری چون آفتاب به خوب و بد یکسان می تابید و همه را سیراب محبت می کرد . او عشق خود را به دیگران می بخشید و لذا با عشق و تواضع روز به روز بر دوسندارانش افزوده می گشت توده مردم شیفته او بودند. و روشنفکران صحرا به دیدارش می شتافتند همانگونه که در روز تشییع پیکر مطهرش این امر بسیار مشهود بود.
ج- مردمی بودن
ایشان بی شک یکی از مردمی ترین روحانیون معاصر ترکمن صحرا بود ،به قول فرزند عزیزش حاج امجد آخوند ، در رفتار و اخلاقشان همیشه خوشرو و متبسم بودند و نرمی در کلامشان نمایان بود اسم هیچ فردی را بدون همراهی نمودن لفظ «جان « بر زبان نمی راندند و در سخاوت و مهمان نوازی زبانزد خاص و عام بودند و در ارتباط با دیگران به گونه ای رفتار می کردند که همه مجذوب رفتار و اخلاقش می شدند .
د- تاسیس و مدیریت حوزه علمیه
با توجه به تاسیس حوزه ی علمیه ی عرفانی قره بلاغ در سال ۱۳۳۰ و گسترش این حوزه علمیه و تربیت صدها روحانی در ترکمن صحرا و حتی استانهای خراسان شمالی و کردستان و کشورهای هم جوار شاگردان ایشان با مدرک روحانیت در مناطق گسترده ای به ترویج مبانی دینی مشغول می باشند که این امر در شناسایی استاد تاثیر شگرفی داشته است به گونه ای که در تمامی این مکانها آثارمعنوی ایشان مشهود است و مردم با خلوص نیت ، ارادت قلبی خویش را ابراز می دارند.
ه- استقلال رای
استاد در مسایل شرعی از استقلال رای برخوردار بودند که این امر بیانگر ویژگی خاص ایشان در امور شرعی تلقی گردیده و موجب محبوبیت گردیده است . محبوبیتی که پایه های آن بر اساس اطاعت از امر لایزال الهی بوده است ایشان با توسل به شریعت و با عشق ورزیدن به پروردگار هستی به فقرا و دل شکستگان یاری می رساند زیرا او خدمتگزار حقیقی رنج دیدگان و طبیب درد انسان های دردمند بود .
و- ذکر و دعای مداوم
ایشان همیشه با دعای خویش به همگان آرامش می داد و چشمه های درون یکایک ما را جاری می ساخت . با دعایش پلیدی های دنیا به مودت و محبت بدل می گشت درونمان نیکوتر و زیباتر می شد و احساس می کردیم که نیکی های زندگی بیش از بدی ها و پلیدی های آن است و احساس می کردیم که همه جا محراب حضور خداست کسی که دعا می کند برای خانواده ، اجتماع ، ملت و کل جهان نوعی برکت است .
او معبد زنده و تجلی لطف خداوندگار بود . او در خدا بود و ما نیز نشانه های الهی را در او می دیدیم . همه ی اندام او و همه ی نیرو هایش لبریز از حضور الهی بود گویی که خدا از زبان او با ما سخن می گفت و از چشمان او بر ما می نگریست و با دستهای او برکاتش را بر ما سرازیر می کرد .، آیا چنین انسانی قابل ستایش نیست ؟
آیا چنین انسانی به قشر خاصی تعلق دارد ؟ ایا چنین انسانی مصداق واقعی این گفته نیست که می گویند : «او انسان فرهمندی است اما از فرهمندی خویش می کاهد و با خاک هم سطح می شود . انسان مقدس تیزی خود را کند می کند ،گره های خود را می گشاید و با دیگران هم سطح می شود و همین طور نمی توان از او بسیار دور ماند هیچ کس نمی تواند او را عزیز گرداند ، زیرا او عزیز خداوند است و بنابر این او عزیزترین موجودات زیر آسمان است … روحش شاد و یادش گرامی.
www.ulkamiz.ir
