به یاد سردار ابتهاج مردی از تبار ترکمن صحرا

پایگاه خبری اولکامیز – مزدک بهروش: خبر فراقش سنگین بود و جانکاه!!

مگر می شود فقدان مردی با صلابت که از کلامش مطالبه و از رفتارش مجاهدت جاری بود را به خاطره ها سپرد؟

چگونه باور کنیم فراقش را؟

هنوز نفیر صدایش در آسمان ترکمن صحرا باقی است.

صدایی که گر چه تصویرش به خاموشی گرائید اما طنین آوایش از یادها نخواهد رفت.

آری او پر کشید و رفت، نغمه ناخوانده خویش بخواند و بِرَفت.

ترکمن صحرا سوگوار مردی شد که براستی بدنبال تعالی شهر و شهروندان دیارش بود.

وقتی برای استیفای حقوقی از دست رفته یا ظلمی روا داشته بانگ برمی کشید هر اجتماعی را مجبور به استماع می کرد.

مرگ است دیگر وقتی که می آید نمی رود و آمدنش را به رُخ می کشد.

شاید دیگر نوای دوتار ترکمن به گوش نرسد،شاید دیگر اسبهای ترکمن خاکی برپا نکند چرا که دیگر بخشی ها دوتاری نخواهند نواخت و چابک سواران اسبی نخواهند تاخت‌.

اهل قلم بود و گفتار و جایش در میان اهالی قلم و کنشگران این شهر خالی ماند و بی تکرار.

سردار ابتهاج…

“سفرت بخیر اما

تو و دوستی خدا را

چو از این کویر وحشت

به سلامتی گذشتی

به شکوفه ها ، به باران

برسان سلام ما را ”

روحت شاد

www.ulkamiz.ir