حاصل آغا
پایگاه خبر تحلیلی اولکامیز- فرشید آق آتابای یکی از یاران اولکامیز نوشت : فرا رسیدن ماه مبارک رمضان فرصت مناسبی برای توجه بیشتر به معنویات فراهم میاورد و هم زمان بیشتری شاید برای نگارش و تفکر.
کتابهای ارزشمند گذشتگان مملو از حکایات آموزنده ای از مردمان روزگارشان است که هم نامشان را در تاریخ جادوانه ساخته و هم درس ها و تجربیات بسیار به دیگران یادگار گذاشته است.
قصد دارم این حکایات کوتاه را رفته رفته یادداشت برداری و منتشر کنم تا شاید روزی جوامع الحکایاتی جمع و جور بشه و به کار مردم بیاد!
محض تبرک هم شده با دو حکایت از مردی آغاز میکنم که عوام الناس دیوانه اش میخواندند و خواص ولی خطابش میکردند.
حاصل آغا (حاصل دالی) مردی از طایفه یلغای و از معاصران استاد نامدار سلطان محمد آخوند بود که درویشی آشفته حال مینمود و گاه سخنان پرمغز میگفت .
روزی به ضیافتی میرود و سعی میکند صدر مجلس و همسفره علما بنشیند اما صاحبان مجلس مودبانه او را به ذیل سفره و دم در هدایت میکنند .او هم با ترک اتاق به جمع آشپزها و خدمه میپیوندد و همانجا طعامش را تناول میکند .آخوند که از حرکت میزبانان چندان رضایت نداشته از حاصل آغا دلجویی میکند و ایشان در جواب جمله ای تاریخی میگوید :منا قیامتدا آخون لا بیلن تاواقداش بولدیم دیاجاقدیم ایندی قازانداش بولدیم دیارین دا .
من فقط میخواستم در روز قیامت بگویم با علما هم بشقاب شدم (و از صوابش برخوردار شوم ) حالا هم ایرادی ندارد میگویم با ایشان هم دیگ شده ام.
نیت خالص و تواضع بسیار این مرد صوفی را می رساند.
یکروز هم سلطان محمد آخوند تقصیر او را خطاب میکند :ولی چطوری ؟
او در جواب میگوید من برای خداوند یک نام انتخاب کردم اما به کسی نمیگویم
با اصرار فراوان استاد،صوفی میگوید که نام خداوند را قاهاری گلمزگ گذاشته(کسی که هرگز خشمگین نمیشود ) و با اندوه میگوید که: چرا استاد ؟چرا حضرت حق این همه را میبیند و غضبناک نمیشود ؟
حکایات جالبی هم از ایشان نقل است که از فوج پشه های ارتفاعات یل دیرگ(تپه ای بلند مشرف به ایست و بازرسی سه راه دوزالوم )به التزر خان (خان طایفه دونچی در داشلی برون )پناه برده بود و ماجراها آفریده بود ….
www.ulkamiz.ir
