پایگاه خبری اولکامیز – محمد خوجه: به قبرستان نگاه کنید انسانها و عزیزان ما زیر خاک خفته اند که دیگر برنمیگردند بله ؛ هر آمدنی رفتنی دارد اما خاک چیزی را گرفت هرگز پس نمی دهد. اما کجاست آن چشمی که از ان درس عبرت بگیرد؟! هیچ کس در این دنیا ماندگار نیست گوش به زنگ باشیم دیر یا زود اجل خواهد رسید لباس حیات را از تن ما بیرون خواهد آورد و جامه ولباس آخرت را برتن ما خواهد کرد پس قبل از مرگ بجنبیم که وقت تنگ است زمان فرصت بیداری و زنده دلی است تا به آگاهی برسیم آگاهی از خود و آگاهی از خدا و آگاهی از هستی .
ما قدر داشته هایم را نمیدانیم ؛ کنار هم بودنهایمان را نمیدانیم قدر لحظات زندگی را نمیدانیم عمر تیز و سریع میگذرد خیلی ها وعزیزمان و کسانی که در کنار ما بوده اند را از دست داده یم حالا آنها در کنار ما نیستند و امروز ما تنهایی و بی کسی را میچشیم کمی فکر کنیم که اطرافیانمان چی میخواهند و نگاهمان به دیگران چگونه است؟!
اولین قدم خودسازی است که انسان به اخلاق و رفتار خود با نظر انتقادی نگاه کند در مقابل بندگان خدا موظف به احسان؛ نیکی ؛ همدلی و همراهی و عدالت و انصاف را رعایت کند. ای انسان امروز که زنده هستید قدر همدیگر را بدانید که کمک کردن هایتان و دوست داشتنهایتان را به فردا موکول نکنید و با شرایط همدیگر کنار بیاید و همدیگر را درک کنید و وجودتون سراسر خیر و نیکی باشد از خطا و تقصیر و اشتباهات همدیگر بگذرید و چشم پوشی کنید و عفو وگذشت داشته باشید و نیکوکاری برای دستهایتان و حقیقت برای زبانتان جاری سازید و فرصت با هم بودن محدود است پس نامحدود همدیگر دوست داشته باشید و به یکدیگر عشق بورزید چرا که شاید فردا هرگز نیاید …
به خود بیاید و به گذشته و اعمال خود بیندیشد گذشته هایتان را ورق بزنید تصمیم به استغفار و توبه وشکر گزار کنید از گذشته درس بگیرید تا امروز را بسازید امروز یعنی حالا و همین ثانیه و همین لحظه پس با انجام دادن کارهای ارزشمند وماندگار به همنوعان خود عاشق امروز باش که شاید هیچ وقت فردایی نداشته باشید ای ادمها ؛ عادت ها غلط و رفتار بد را به عادت ها ناب ورفتارها خوب و ارزشمند جایگزین کن تا وقتی که زیر خاک نرفتی و تا دیر نشده خم شو دست نیازمندان و مستمندان را بگیرحواستان،به رفع ورجوع نیازهای ریز و درشت نیازمندان هم باشد که نیازهایشان واقعی است و نداری آنان بی اندازه ولی دلشان بزرگ است اما بضاعت شان کم.
ای انسان تا دیر نشده کمی به اطرافتان نگاه کنید؛ دلی را شاد کن،لبی راخندان کن، مشکلی را آسان کن، درمانده ای را درمان کن،خویش را گندم کن و به نیازمندان نان بده ، با عشق و انسانیت هرچه ناممکن راممکن کن، طوق بندگی خداوند را به گردن بینداز،درخوب بودن متفاوت باش ودر
مهدخوبی ها باش، گره ای ازمشکلی را باز کن در کوچه پس کوچه های زندگی دست کسی را بگیر و تلخی زندگی دیگران را شیرین کن،یا وسایل وخوراک خانواده ای فقیر و بی بضاعت را بخر، یا هزینه درمان بیماران لاعلاج را تقبل کن و بار غم آنان را کم کن،لباس برتن فقیر بپوشان، نیکوکاری و بخشش را درمزرعه جان ها بپاش، مهربانی و جوانه امید دردل نیازمندان وتهیدستان بکار .
در برخورد و برقراری ارتباط با مردم خوشرویی و چهره بشاش ومهربان و گشاده رو و گرم صمیمانه و زبان نرم وخوش سخن داشته باش که خداوند رحمان و رحیم فرموده است که “با مردم به زبان خوش سخن بگویید(سوره بقره آیه ۸۳) و به پدر و مادر احسان و نیکی کن چنانچه خداوند متعال نیکی به والدین به کرات به ان سفارش وتوصیه کرده و فرموده است ” به انسان سفارش کردیم که به پدر و مادر خود نیکی کند ” (سوره عنکبوت آیه ۸) چنان که نباید به والدین “اف” گفت خداوند متعال در قرآن کریم میفرماید: ” به آنها حتی اف مگو و به آنان پرخاش مکن و با انها سخنی شایسته بگوی”(سوره اسرا آیه ۲۳) و قلبت تان را از حقارت کینه و دشمنی تهی کن و باعظمت دوستی وعشق به همدیگر پر کن و متواضع و خاکی و افتاده باش و در سلام دادن و در صله رحم و مهرورزی سبقت بگیر یقین داشته باش از دید خداوند سمیع و بصیر پنهان نخواهد ماند تنها خداست که تو را ان گونه هستی میبیند و پس خدا را مقصود و مراد خودت قرار بده و برای رضای خدا شاد کردن دلهای همنوعان خود قدمی بردار
خاطره های خوب بساز و اثر نیکی وسنت حسنه به یادگار بگذار اگر روزی رفتی که بگویند کاش بود !!!
چنان باش که وقتی زنده ی همه مشتاق دیدار و همنشینی تو باشند تا برای دیدارتان لحظه شماری کنند و وقتی چشم از جهان فرو بستی چشم ها از اشک گریان باشد و در گنج قلبشان و ذهنشان جای برایت باشد که ازت یادی کنند انسان اگر زنده باشد زندگی میبخشد مثل باران که می بارد واگرنه مثل مرداب باتلاق بو میگیرد پس بیایید معجزه گر زندگی دیگران باشیم و محبت و عشق ببخشیم وزندگی کنیم.
تا زنده هستیم قدر همدیگر را بدانیم خاک چیزی را که گرفت هرگز پس نمیدهد! مولانا در این باره چه زیبا آموزنده وخوش سروده است:
بیا قدر یکدیگر بدانیم / که تا ناگه ز یکدیگر نمانیم
چو مومن اینه مومن یقین شد/ چرا با آینه ما روگردانیم
کریمان جان فدای دوست کردند / سگی بگذار ما هم مردمانیم
فسون قل آعوذ و قل هو الله/ چرا در عشق همدیگر نخوانیم
غرض ها تیره دارد دوستی / غرض ها را چرا از دل نرانیم
گهی خوشدل شوی از ما که میرم / چرا مرده پرست وخصم جانیم
چو بعد از مرگ خواهی آشتی کرد / همه عمر از غمت در امتحانیم
کنون پندار که مردم آشتی کن/ که در تسلیم ما چون مردگانیم
چو بر گورم بخواهی داده بوسه/ رخم را بوسه ده اکنون همانیم
خمش کن مراه وار ای دل ازیرا / به هستی متهم ما زین زبانیم
www.ulkamiz.ir
