ضیافتهای پس از مرگ مشکلی بر دوش بازماندگان
پایگاه خبری اولکامیز – مرگ یکی از سختترین و تلخترین واقعیتهای زندگی ماست که گریزی بر آن نیست و همواره با غم و اندوه همراه است.
از دیرباز رسم است که وقتی عضوی از خانواده فوت میکند خویشاوندان ،دوستان و همسایگان برای خاکسپاری و عرض تسلیت از دور و نزدیک میآیند تا موجب تسلای دل بازماندگان داغدار شوند.
در این میان خانوادهها با مختصر طعامی از مهمانان پذیرایی میکردند تا پس از صرف آن برای شادی روح متوفی دعا و فاتحه میخوانند. اما امروزه این مختصر طعام تبدیل به یک پذیرایی مفصل و پرهزینه شده است که به خاطر تورم و مشکلات اقتصادی خود به یک معضل دیگر برای بازماندگان تبدیل شده است.
این مشکل به جای کم کردن غم و اندوه فشار دیگری را به بازماندگان وارد میکند. فلسفه اصلی عزاداری ابراز همدردی و دعا برای متوفی است. اما متاسفانه این ضیافتها آنقدر پررنگ شدهاند که اصل پیام و معنویت آن را در حاشیه قرار داده است.
خانوادهای که یکی از اعضای خود را از دست داده است درگیر خاکسپاری و مراسم کفن و دفن متوفی است از طرف دیگر ضیافتهای پر هزینه فشار تازهای را بر دوش بازماندگان تحمیل میکند .
درست است که ضیافت پس از مرگ سنتی پسندیده و معنوی است اما در شرایط سخت کنونی اگر بازنگری نشود میتواند خود به یک رنج تازهای تبدیل شود به جای سفرههای پرخرج میتوان از پذیرایی ساده با خرما ، نان، پنیر، شربت یا چایی روی آورد تا فشاری بر دوش خانواده داغدار نباشد و باعث برهم ریختن آرامش آنها نگردد .
وقتی عضو یک خانواده ضعیف فوت میکند بیشتر نگرانیشان تدارک ضیافت نباشد لذا احساس میشود بازگشت به مراسم ساده از ضروریات است و باعث آرامش خانوادهها خواهد شد و شرکت کنندگان هم باید بپذیرند که حضورمان برای تسلی کافی است و نباید انتظار پذیرایی مفصل را داشته باشیم.
در اینجا برای تغییر این نگرش روحانیون ، بزرگان محلی و رسانهها نقش پررنگی دارند آنها باید در جامعه این تفکر را بوجود آورند که در شرایط سخت کنونی انتظار پذیرای مفصل را داشتن پسندیده نیست و درک کنیم که مردم در گذاران زندگی روزمره خود مشکل دارند تا چه رسد به پذیرایی از انبوه جمعیت. به امید اقدام عملی بزرگان برای حل این مسئله .
آنا حاجی طبری نیا عضو تحریریه اولکامیز
www.ulkamiz.ir
