ماشاد دده کاظمی، مردی پایبند سنت و دلبسته مدرنیت

پایگاه خبری اولکامیز- ناصرقلی سارلی ، استاد دانشگاه و فعال اجتماعی گنبدی که از یاران صدبق زنده یاد مشهد کاظمی فعال رسانه و حوزه سلامت به شمار می رود بنا به درخواست سایت اولکامیز در باره ی آن مرحوم مطلبی پر بار و وزین را به رشته تحریر در آورده است که در پی می آید :

در مدتی که ماشاد دده کاظمی را می‌شناختم، بیشتر صدایش را شنیدم و کمتر در حضورش بودم.

در یکی از روزهای اوایل زمستان ۹۸ که سرم به کارهای اجرایی دانشگاه گرم بود، در میانه جلسات فشرده و پیاپی از شماره همراهی که باید مربوط به گنبد و ترکمن‌صحرا می‌بود، دو بار تماس دریافت کردم اما نتوانستم پاسخ دهم.

غروب که تماس گرفتم مرا نشناخت‌. خودم را معرفی کردم. گفت تو چه‌ جور کاندیدای مجلسی هستی که تلفن همراهت بلافاصله پاسخگو نیست.  آن تماس سرآغاز آشنایی و ارتباطی شد که تا واپسین روزهای زندگی او ادامه یافت.

شخصیت او ترکیب متعادلی از احترام و پایبندی به سنت‌ها و علاقه‌مندی به مدرنیت و پیشرفت بود. مردی که تلپک بر سر داشت اما خیال‌ها و سوداهایی در سر می‌پروراند برای روزگاری که ترکمن‌صحرا در رشد و بالندگی و فناوری به سرزمینی نمونه تبدیل شود. برای تحقق این رویا، با هر کسی که فکر می‌کرد فکر و ایده‌هایش مفید است ارتباط می‌گرفت و دوست می‌شد و به بهانه‌ای پایش را به گفت‌وگوهای مجازی گروه تلگرامی ادرمن می‌کشاند.

جذب هر فکر و ایده نابی می‌شد و می‌کوشید قبای هر طرح و انگاره نو را بر قامت ترکمن‌صحرا بدوزد. بارها در گفت‌وگوهایمان بلندبلند آرزوها و آرمان‌های خود را برای منطقه به زبان آورده بود. وقتی امیدوارانه به آینده منطقه نگاه می‌کرد صدایش از شوق می‌لرزید و چشمانش می‌درخشید.

غیرت مثال‌زدنی‌ اش در مبارزه با کرونا را همه می‌دانند. پزشکان و متخصصان را به ادرمن می‌آورد و موثق‌ترین اطلاعات را از زبان آنان به مخاطبان می‌داد. طنز تلخ روزگار است که او خود قربانی انتقام کرونا شد.

جای خالی او برای کسانی که او را می‌شناختند و از وسعت دید و آرزوهای بلند او برای دیارمان خبر داشتند تا همیشه احساس خواهد شد. فقدان مردی با ارتباطات قوی، حساس و بااحساس، دلبسته به سنت قومی اما میهن‌دوست ناگوار است.

ماشاد دده وقت رفتن نبود. خیلی کار داشتیم برای آبادانی و پیشرفت منطقه، برای شناساندن فرهنگ ناب ایل و دیارمان، برای آموزش و توانمندسازی فرزندان عزیزمان.

سال دگر این دشت، بهار از که بجوید؟

ای رایت رویان بهاران که تو بودی

www.ulkamiz.ir