نصیحت
پایگاه خبری اولکامیز – امان محمد خوجملی فعال سیاسی – رسانه ای ترکمن در یادداشتی دلسوزانه و خیرخواهانه در باره ناآرامی ها و حوادث اخیر نوشت:
ایران عزیز دوران بسیار حساس و خطیری را از سر می گذراند. به نظر می رسد ما در یک پیچ و گردنه تاریخی ایستاده ایم. همه باید تلاش کنیم از این گردنه صحیح و سالم عبور کنیم تا مادر همه ما (ایران) آسیب نبیند.
سالهاست از نظام انتقاد می کنم ولی این بار تصمیم دارم به آقایان نهیب بزنم و نصیحت کنم که اگر این بار از این مهلکه جان سالم بدر بردیم دیگر خواست مردم و جوانان را با بهانه های مختلف به پشت گوش نیندازیم.
آقایان دیگر اسلام اسلام و شریعت شریعت نکنیم. نگوییم جوانان ما فریب خوردند. تبلیغات دشمنان جوانان ما را از راه بدر کردند.
آقایان، بزرگان، برادران، سروران، عزیزان، خواهران بزرگوار. چرا جوانان ما فریب می خورند و جوانان آنها فریب نمی خورند؟ مگر آنها (غربی ها) دشمن ندارند؟ مگر ما علیه آنها تبلیغ نمی کنیم؟ پس چرا تبلیغات ما جوانان آنها را از راه بدر نمی کند؟ چرا جوانان آنها علیه مقامات خودشان شورش نمی کنند؟
اگر جواب این سئوال را درست بدهید راه حل همه مشکلات مشخص است. جواب این سئوال فقط و فقط یک کلام است. (تغییر).
مردم تغییر می خواهند (نمی گویم اصلاحات که شما به آن حساسیت دارید) اما ما تغییر را قبول نمی کنیم. ۴۳ سال است مغزمان تکان نخورده است در یک جا ایستاده ایم می گوییم نه.
مگر همین دیروز نبود آنها( دولت انگلیس) بوریس جان سون را به خاطر چند تا دروغ وادار به استعفا کردند. آنها تغییر می دهند ما تغییر نمی دهیم. فکر می کنیم جوانان ما هیچی را نمی فهمند!! والله اینطور نیست.
آقایان این پشت گوش انداختن را بس کنیم. نشنیدن را بس کنیم. مردم در چندین انتخابات به امید تغییر رای دادند ولی ما با لجاجت تمام جلو آنها ایستادیم. نه تنها ایستادیم بلکه بر ضد آن عمل کردیم!
برادران ، سیاست آیه قرآن نیست که قابل تغییر نباشد. سیاست باید مشکل مردم را حل کند نه اینکه برای آنها مشکل ایجاد کند.
سروران، راه حل این است اگر فرصتی مانده باشد اگر طومار ما را جوانان در این مرحله در هم نپیچند این تغییرات را هر چه زودتر و بی درنگ آغاز کنید. گشت ارشاد و حجاب اجباری را یکجا برکنید. قاتل مهسا را هر چه زودتر در چارچوب قانون و عدالت در یک دادگاه علنی محاکمه کنید. نظارت استصوابی را برچینید. برجام را امضا کنید. قانون اف ای تی اف را تصویب کنید. انتخابات آزاد برگزار کنید. با دنیا صلح کنید. همه دنیا که چین و روسیه نیست.
هر کس یا هر گروه یا هر جناح یا هر حزبی پیروز شد اجازه دهیم برنامه هایش را پیاده کنند. دیگر با بهانه های مختلف به جلویش سنگ اندازی نکنیم. شماها همه سر جای خودتان هستید از تمام مزایا و حقوق برخوردارید منتها در مقابل منتخبان مردم با بهانه های مختلف کارشکنی و بحران آفرینی نکنید.
بگذاریم مردم قبول کنند رای شان تاثیر گذار است. اگر قبول نکنیم این اعتراضات چند سال دیگر با یک بهانه دیگر تکرار می شود. چرا؟
به دو دلیل:
اولا ما مشکل اقتصادی مردم را نمی توانیم حل کنیم این در عرض ۴۳ سال گذشته ثابت شده است (حالا به هر دلیلی نمی خواهم وارد جزئیات آن بشوم).
دوماً تغییر نسلها اتفاق می افتد.
الان بیشتر نسل دهه ی هفتادی ها و هشتادی ها به ما اعتراض می کنند و چند سال دیگر دهه ی نودی ها هم از راه می رسند. این سه نسل بیشترشان اعتقادات فرهنگی خود را از ما نمی گیرند از جاهایی می گیرند که با ما همسو نیستند. اگر این سه نسل علیه ما متحد شوند ما دیگر جان سالم بدر نخواهیم برد.
دیگر نگویید ما بر شورشیان ضد انقلاب پیروز شدیم. این غیر از خود فریبی معنای دیگری ندارد. پیروزی بر فرزندان جوان خود که افتخار ندارد. تازه این نوعی شکست هم هست که زبان فرزندان خود را نمی فهمیم. حالا خود دانید. / کانال تلگرامی ایران آزاد
www.ulkamiz.ir
سلام و با سپاس از آقای خوجملی گرامی ؛
.
یکی از مهمترین ضرورتها در هر جامعهای ، تحلیل درست رخدادها است. بنا به دلایل گوناگون جامعه ایرانی در مسیر تاریخی خود از یک چنین ضرورتی محروم مانده است.
از دیدگاه ابن خلدون ، بنیاد و اصل پیدایش و رشد جوامع و کیفیات عارض بر حیات جمعی انسانها ،از یک طرف بر «همکاری افراد با یکدیگر» ، و از سوی دیگر بر«اعتماد و اطمینان جامعه با حاکمان» استوار است.
اما باید توجه داشت این اعتماد عمومی به راحتی شکل نمیگیرد، بلکه از دل کنشگری متقابل فرد و نظام سیاسی است که اطمینان ایجاد میشود. زمانی که امکان نقد و اعتراض برای جامعه فراهم شود و مطالبات عمومی امکان طرح داشته باشند، آرام آرام اعتماد نیز در وجوه و شوون مختلف شکل میگیرد. این روند در ایران دهههای اخیر، چندان مورد توجه قرار نگرفته است.
سلام . ادامه از قبل 👇👇
…..
اگر اذعان می گردد که یکی از دلایل بروز اعتراضات اخیر،” کاهش اعتماد عمومی میان مردم و تصمیمسازان است که باعث شده هیچکدام توجهی به روایتهای طرف مقابل نداشته باشد.” بنابراین، “تنها راهی که میتواند شرایط را تغییر بدهد، این است که مسئولان با مردم صحبت کنند و “مطالبات جوانان را که، در یک کلام ” زندگی کردن و جدی گرفته شدن ” است، بشنوند. و” بر تغییر رویکرد گذشته و اصلاح شیوهها ” همت گمارند.”
لذا اجمالاً می توان گفت که : بایستی تغییر را باور کرد . ارزش های زنان و نسل های جوان را محترم شمرد ، با فراهم کردن شرایطی برابر، “بابِ گفت و شنید ” را باز کرد . صداهای متنوع مردم را شنید، و با آنان هم صحبت شد، در صورت لزوم با پذیرش واقعیتهای فرهنگی و اجتماعی موجود جامعه، رویکردها را تغییر، و شیوه های برخورد با مسائل را اصلاح نمود ، و فضا را برای طرح و شنیدن مطالبات اقشار مختلف مردم باز، و برای برآورده شدن خواست ها تلاش گسترده تری کرد، تا بستری بیشتر، برای اعتماد متقابل بین مردم و حاکمیت فراهم گردد.