نقدی بر مطلب “راهی نو”

پایگاه خبری اولکامیز- استاد نظرمحمد ( هوشنگ ) گل محمدی نویسنده و محقق فرهنگ و ادبیات ترکمن یادداشتی انتقادی در خصوص مطلب ادبی احمد مرادپور حقوقدان ادیب گنبدی که با تیتر « راهی نو »  در اولکامیز درج شده است ارسال نموده است که در پی می آید :

مطلب “راه نو” جناب احمد مراد پور را که با نگرشی ویژه سعی در خلق اثری تازه با الهام از بیان احساس خود از اشعار ترکمنی بنام” ترکمنینگ” نموده اند، جای تأمل و تعمق دارد .

قبل از همه در راستای تأیید فرهیخته دیدگاه فرهیختگان محترم خانم سایا دوجی و جناب عظیم قرینجیک یاد آور می شوم که مخاطبین و خوانندگان اشعار ترکمنی در حال با خواندن اشعار حماسی و اخلاقی و اجتماعی در درک مفهوم اشعار برداشتی کافی دارند و اگر مشگلی باشد در مورد علاقمندان غیر ترکمن خواهد بود.

“راه نو” شیوه و سبکی نوین می تواند در چهار چوب ادبیات فارسی با الهام از اشعار مورد نظر ترکمنی باشد و نه در راستای ترجمه شعر ترکمنی .

متن اصلی را از هر کدام از ترجمه اشعار مختومقلی انتخاب کرده باشید، با توجه به آشنایی با زبان ترکمنی قادر به “خلق راه نو” خواهید بود و اصولا چه لزومی دارد که به ترجمه مراجعه نمائید در جایی که خود می توانید با خواندن شعر به مفهوم کلی آن که مورد نظرتان در راه نو است پی ببرید لزومی ندارد به ترجمه های توصیفی و تحلیلی دیگر دوستان مراجعه بفرمائید.

جنابعالی در راه نو ادب فارسی و ترکمنی را توأمان به عنوان اثری جدید معرفی فرموده اید بسیار خوب پس آنرا بنام ترجمه شعر معرفی نفرمائید .

با تغییر لغات و کلمات کلیدی و وصفی از اینکه احتمالا احساس غرور و یا وابستگی یک جوان و دانشجوی ترکمن را که با خواندن شعر ترکمنی (ترکمنینگ) به وی دست می دهد را نادیده گرفته می شود، موافق نیستم .

زیرا که این امر سبک و قالب اشعار ترکمنی را به سوی شعر نو متداول در فارسی سوق می دهد .

از طرفی اشعار ترجمه شده قبلی (دکتر دیه جی و مرحوم استاد اعظمی راد) که جنابعالی از آنها نام برده اید خود برای درک مفهوم شعر ترکمنینگ برای ترکمن زبان ها کافی است.

امیدوارم که جناب مرادپور بر این باور نباشند که بنده مخالف توانایی قلم ادبی ایشان هستم .

نظر محمد گل محمدی – بندر ترکمن

www.ulkamiz.ir