گزارش نشست ترکمن دیار در گنبد
پایگاه خبری اولکامیز – آنه محمد مارامایی
در هرجامعه ای گاها انسان شاهد جریاناتی می شود که می ماند به آنها چه بگوید ! چون خود می داند گفتنی ها هم اثری دربرطرف کردن آن جریانات ندارد.
اما چرا چنین باید باشد؟ روزگاری مردم ایران زمین با هزاران آرزو و امید نظامی را با تحمل هزاران هزار رنج و بدبختی سرنگون نمودند تا بلکه نسیمی بر جسم های خسته شان بخورد و آنان را کمی روحیه دهد.
یکشنبه ۲۰ مهرماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۹ شب بنا به به دعوت صاحب امتیاز ماهنامه ترکمن دیار در کتابخانه استاد ولی محمد خوجه در محله چای بوئین با کمی تأخیر حضور یافتم.
دعوت شدگان که ازفعالان با سابقه عرصه فرهنگ و هنر. بعلاوه چند نفرازفعالان سیاسی و اجتماعی دیارمان بودند موضوعات خوبی را مورد بحث و گفتگو قراردادند.
بنابه به اطلاعات دریافتی خودم هدف از برگزاری این نشست بحث و تبادل نظر دررابطه با مشکلات ماهنامه ترکمن دیار بخصوص مشکلات اقتصادی بود.
مشکلاتی که واقعا انسان با شنیدن آن درکشور و مملکتی که پر از منابع عظیم خدادادی است متعجب می شود!
آن هم دقیقا روزی که من درفضای مجازی خوانده بودم که گروه حزب الله لبنان از اعضای گروه مقاومت مبلغ ۶۰ میلیون دلار اهدائی حاکمان و مسئولان کشورمان را قبول نکرده پس داده بودند.
با خود گفتم اگر این مبلغ به فعالان فرهنگی واجتماعی اختصاص می یافت چه ها می توانستیم ما فعالان رسانه ای انجام دهیم!
اما با وجود چنین وضعیتی که حتی میتوانیم به دیگر گروهها کمک نمائیم چرا باید فعالان عرصه فرهنگ وهنر دچار چنین مشکلات و مصائبی باشند؟
انسان واقعا می ماند چه بگوید ؟ گرچه هرچه بگویند هم درکشورمان گوش شنوائی وجود ندارد که هیچ خطرات .تهدیدات .توبیخ ها و… هم توسط مسئولان شامل حال نویسندگان می شود!
بهرحال جلسه با بحث وگفتگو میان حاضران شروع گردید که اصل مباحث مطرح شده را خلاصه وار بیان می نمایم:
با توجه به جمع بندی نظرات و ایده های حاضران میتوان گفت: حاضران دوگروه بودند :
گروه اول:
این گروه معتقد هستند که باید تحت هرشرایط مشکلات مالی ماهنامه را برطرف نمود.حتی با قبول شرایط خاص و ویژه.تا به هدف اصلی که تعطیل نشدن ماهنامه است برسیم.
گروه دوم:
این گروه که بنده هم با آنان هم عقیده هستم.می گویند جهت تعطیل نشدن ماهنامه ترکمن دیار از هر شیوه و روش نباید استفاده نمائیم.
چون هدفمان فرهنگی اجتماعی است باید عزت و جایگاه قلم و ماهنامه حفظ شود.
ما نباید از چارچوب های اعتقادی که فعالان فرهنگ وهنرمعین نموده اند وبه آن معتقد هستند خارج شویم.
بنظرم عقاید گروه اول گرچه ازلحاظ دلسوزی و عشق به حل مشکلات اقتصادی قابل تحسین می باشد. اما اینها به اهمیت وجایگاه هنر وفرهنگ در جوامع واقف نیستند و نمی دانند که فرهنگ وهنر جدا از مسائل اقتصادی است به آن باید نگاه ویژه ای داشته باشند و بودجه های کلانی جهت ایجاد وگسترش فرهنگ درجامعه معین نمایند .
چون اثرات فرهنگ درجامعه ماندگار است و چه بسا با یک حرکت فرهنگیجلوی خیلی ازضررها حتی ضررهای اقتصادی را میتوان گرفت.
اقدامات ما نباید طوری باشد که افرادی با این دید ونظر بنگرند که آری هنر.فرهنگ ومسائل اجتماعی دراین دور وزمانه پشیزی ارزش ندارندو حرف اول را همچنان که درطول تاریخ ثابت شده موضوعات اقتصادی می زند!
نباید افرادی درجامعه معتقد باشند که تا زمانیکه اقتصاد در جامعه کاملا جا نیفتد فرهنگ و موضوعات فرهنگی نمی تواند خودی نشان دهد.
جهت تفهیم این موضوع می توان آموزش وپرورش را درجامعه خود مثال بزنم که دیدگاه این گروه عین نظرات حاکمان ومسئولان ماست که درتقسیم بودجه به وزرات آموزش وپرورش که بازده سریعی ندارد .بعنوان مصرف کننده می نگرند.و به اهداف اصلی آموزش وپرورش که همانا اصلاح .تغییر افکار وعقاید آیندگان است توجه ندارند.
اماگروه دوم:
بنظرم اینگروه را میتوان حامیان اصلی و عاشقان دو آتشه فرهنگ وهنر بدانیم .چون ازنظر این گروه اقتصاد وسرمایه وسیله وابزاری جهت رونق وگسترش.ترویج هنر وفرهنگ باید باشد نه اینکه در اولویت بندی بالاتر ازفرهنگ وهنر قرار گیرند.
حاکمان ومسئولان باید آگاه باشند که سرمایه گذاری درعرصه فرهنگ وهنر دربنای فرهنگی خشت اولیه ای است که درمرور زمان به ستون وپایه اصلی تفکرات مردم جامعه تبدیل خواهد شد.
باید بدانند که اگر درجامعه فرهنگ و هنر بخوبی ارزش وجایگاه خودرا پیدا کند در آینده نه چندان دور آنچنان ثمره ای خواهد داشت که نمی توان برای آن بها وقیمتی تعیین نمود.
منظورم را با ذکر.مثالی واضح تر بیان نمایم.:
اگر درجامعه ما به آمارهای تصادفات رانندگی دقت نموده باشیم بعلت عدم رعایت قوانین رانندگی درکشورمان چه خسارت های زیاد جانی ومالی به جامعه وارد می شود. اما همین موضوع درکشورهای دیگر که فرهنگ عمومی رشد نموده خسارت تا این حد بالا نیست!
خوب همین موضوغ خودگویای ارزش وجایگاه فرهنگ وهنر است که چطور حاکمان آن کشورها با تبلیغ اصول قانونی رانندگی در جامعه آنچنان فرهنگ مردم را دراین امر بالا برده اند که مردم خودبخود مقید می شوند از قوانین رانندگی پیروی کنند. اما متأسفانه درکشورمابخاطر عدم فرهنگ سازی (شاید یک دلیل آن نگرش به هزینه بالای آن باشد.) خسارت ها بسیاربسیار بالاست . دراین رابطه گروه اول چه اعتقادی نسبت به اهمیت فرهنگ وهنر دارند؟ آیا می توانند براحتی سینه سپر کنند وهمچنان بگویند که درجامعه اقتصاد اصل وبنیاد می باشد؟و…
اما موضوعات دیگر بحث شده دراین جلسه: دراین جلسه علاوه بر موضوع اساسی اقتصادی مسائل دیگری هم مطرح گردید که آنها هم حایز اهمیت هستند.
موضوعاتی چون همگانی بودن مشکلات اقتصادی نشریات. پایین بودن محتوای مطالب ماهنامه.مختص بودن به فرهنگ ترکمن.تک موضوع بودن . راههای فروش بیشتر .
حمایت نهادها.سازمان ها استقبال بیشترمردم ازفضای مجازی وقاعدتا استقبال کمتراز نشریات .فصل نامه شدن ترکمن دیار.جایگزین نمودن موضوعات ورزشی.خانوادگی مانند آشپزی و… دراین موارد هم صحبتها ونطرات جالبی بیان گردید.
بعنوان مثال:
گروهی ازحاضران اعتقاد داشتند که چون درمیان اقوام دیگر نشریات زیاد می باشد نیازی نیست که تک نشریاتی چون ترکمن دیار عمومی گردد.
گروهی با توجه به مشکلات فراوان اقتصادی ماهنامه بهتر است که فصل نامه شود. عده ای راه حل برطرف کردن مشکلات اقتصادی ماهنامه را فروش بهتر با تبلیغ وهمت بیشتر افراد می دانند.
معتقد هستند باید این ماهنامه درمیان دانشجویان.دانش آموزان مقطع دبیرستان توزیع شود.باید با فعالان اقتصادی شهر ودیارمان که مایل به ارائه کمک های مالی جهت گسترش فرهنگ ترکمن هستند ارتباط برقرار شود..
لذا جهت جذب کمک های بیشتر باید ازافرادی چون نماینده مجلس.اعضای شورای اسلامی امامان جمعه.شخصیت های مهم سیاسی و…استفاده شود.
چون این افراد جایگاه و نفوذ زیادی درمیان فعالان اقتصادی دارند .
دراواخر جلسه بعلت طولانی شدن و یا مشکلات کاری .جسمی تعدادی با رخصت ازحاضران جلسه را ترک کردند. اما چند نفری ازجمله بنده تا ساعت ۲۳ شب جلسه را جهت رسیدن به نتیجه ادامه دادند و درآخر هم چنین مصلحت دیدند که ۵ الی ۶ صفحه مهم ماهنامه را همیشه به تبلیغات اختصاص دهند.تا از این طریق کمی مشکلات اقتصادی ماهنامه برطرف شود
فعالان فرهنگی ورسانه ای هم خود جهت جذب بازار. تبلیغ نمایند تا با این چند صفحه حداقل تا پیش آمدن موقعیت بهتر از تعطیلی ماهنامه ترکمن دیار جلوگیری نمایند و…
درپایان جلسه با امید به درگاه احدیت دعایی جهت رفع مشکلات جامعه بخصوص فعالان عرصه هنر وفرهنگ که با هیچ چشمداشت مادی ساعت های زیادی از زندگیشان را وقف این امورات می نمایند ومشغول فعالیت هستند.جلسه به پایان رسید.
www.ulkamiz.ir
