پایگاه خبری اولکامیز – رشبد نافعی : در تاریخ والیبال به وسعت ایرانی تورکمنصحرایی اگر بخواهیم به عنوان عقاب های روی تور اسم ببریم قطعا دونفر به نامهای نوری همتی و غیاث الدین صحنه جزو بازیکنان اصلی داخل زمین والیبال توی لیست قرار خواهند گرفت.
چرا که این دو بزرگواری که با بازی های درخشان و منحصر بفردشان هم الگویی از نظر اخلاق و هم از بعد فنی برای جوانان دوران مابعد شان بوده اند. در اومچالی معمولاً در والیبال به مناسبتهای عروسی آن دوران در محلی معروف به ( بئراو) محل مرکز آب انباری روستا٫ همواره تیم قوی و با کلاس گنبد٫ یک پای ثابت فینال بود و اغلب نیز جایزه را با خودشان به گنبد میبردند.
در این میان و در کنار پنچ بازیکن ثابت تیغی مثل سرشاد٫ خلیل و مجید ازمون٫ یک نفر با چهرهای نیم سوخته ٫چشمانی درشت و با قامتی راسته و بر افراشته با پاسها و حرکات رمزی و با لب خوانی زنده یاد غفور قرنجیک ٫ آبشار و اسپک های کوتاه و بریده کار میکرد.
این بازیکن مثل عقاب وقتی برای اسپک و دفاع پرش میکرد انگار روی تور چند لحظه ای مکث میکرد. طوری که دفاع و مهاجم تیم مقابل را به هر گونه ابتکاری و مقاومتی عاصی میکرد.که در دوران والیبالی نگارنده این سطور به سبک همتی معروف شده بود و الگویی برای بازیکنان میشد و انرژی خاصی را برای والیبال صحرا پمپاژ میکرد.
بله این بازیکن عقاب گونه نوری همتی بود که اکنون گرچه در میادین نیست ولی فضای ذوقی و دلنشینی را با بازی های خود رقم میزد و همینطور تصاویر و ذهنیتهای به یادگار گذاشته اش نما و انرژی خاطراتی خوشی را به یادها متبادر میسازد.
بنابراین حس مسوولیت پذیری انسانی٫ عاطفی٫ ورزشی حکم میکند به خاطر اینکه چنین افرادی و زندگانی مثل نوری همتی ها در گنبد و مرحومانی مثل قیاس الدین صحنه ها در آق قلاپرچم والیبال را با عرق جبین شأن به نسل بعدی تحویل داده اند .
می طلبد در هر جایگاهی که هستی اعم از نویسنده٫ والیبالیست٫ مسوول ورزشی ٫ هیات والیبالی٫ خیر ورزشی٫ دوستان آن والیبالیست ٫ …سزاوار است به فکر شأن باشیم و اگر زمانی از حرکات و بازی منحصر بفرد و انرژی دهنده قلب و روان آنها لذت برده ایم و اوقاتمان را مطبوع و شاد گذراندیم ٫ به سویشان بشتابیم و در حد توان مرهم زخمهای ناگشوده روانی و معیشتی شأن شویم.
www.ulkamiz.ir
