نوشته های نوقلمان – قسمت ۵۱

پایگاه خبری اولکامیز – نجمه تیوجی نژاد، دانش آموز پایه یازدهم دبیرستان ولی محمدی گنبد:

از همین جا شروع میکنم ،شاید فضای نمناک تاریکی باشد اما من رویای بزرگی در سینه دارم. میخواهم از همینجا شروع کنم با قلبی که هنوز هم گاهی بی هوا میلرزد،شروع میکنم.

نه برای فراموش کردن بدی ها و نه برای تظاهر،برای دختری شروع میکنم که هنوز هم با چشمانی لبریز میتواند رو به زمین و آسمان لبخند بزند.

شروع میکنم از همینجا تا جایی که قلبم را نوازش کند. تا جایی که عقل و قلبم در صلح با هم قصد ماندن کنند. شروع میکنم از همین جا که غروب هایش پر صدا ولی طلوع هایش بی نفس اند.

و دلم را که هنوز هم جرئت دوست داشتن دارد را به جایی میبرم که صدای انفجار طلوعش دنیا را زیر و رو کند.

من قلبِ خسته‌ی امیدوار،درگیرِ رها،ازار دیده‌یِ مهربانم را صدا میزنم و دستش را میگیرم و با خود میبرم به دنیای رویایی که شاید دیر کرده ایم برایش ولی از آن دست نکشیده‌ایم میبرم.

www.ulkamiz.ir