بنزین؛ اصلاح قیمت یا اصلاح حکمرانی انرژی؟
پایگاه خبری اولکامیز- اصلاح نظام انرژی کشور یک ضرورت ملی و اقتصادی است؛ اما اصلاح واقعی را نباید صرفاً به تغییر قیمت‌ها محدود کرد. مسئله اصلی، مدیریت صحیح منابع، مهار قاچاق، جلوگیری از اتلاف و رعایت عدالت در توزیع هزینه‌هاست.
بر اساس اظهارات منتشرشده مسئولان، روزانه حدود ۲۵ تا ۳۰ میلیون لیتر سوخت قاچاق می‌شود که بخش عمده آن گازوئیل اعلام شده است. این آمار، ضرورت شفاف‌سازی تراز سوخت و بازنگری در سازوکارهای نظارت و توزیع را برجسته می‌کند.
راهکارهای اصلاحی چیست؟
۱. شفاف‌سازی آمار تولید، مصرف و توزیع سوخت و انتشار منظم گزارش‌های مستند؛
۲. مقابله مؤثر با شبکه‌های قاچاق، به‌ویژه در مبادی و گلوگاه‌های توزیع گازوئیل؛
۳. نظارت هوشمند بر کارت‌ها و سهمیه‌های سوخت و جلوگیری از انحراف منابع؛
۴. توسعه حمل‌ونقل عمومی، نوسازی ناوگان و ارتقای بهره‌وری خودروها؛
۵. اصلاح تدریجی و کارشناسی قیمت‌ها، متناسب با توان اقتصادی مردم و همراه با حمایت هدفمند از اقشار آسیب‌پذیر؛
۶. ارزیابی مستمر نتایج اصلاحات و پاسخ‌گویی درباره آثار آن بر تورم، تولید و معیشت خانوارها.
بی‌تردید اصلاح قیمت می‌تواند بخشی از راه‌حل باشد؛ اما بدون اصلاح ساختارها، مدیریت کارآمد و افزایش بهره‌وری، به‌تنهایی تضمین‌کننده موفقیت نخواهد بود.
مردم باید در منافع اصلاحات سهیم باشند، نه اینکه صرفاً هزینه ناکارآمدی‌ها را بپردازند.
نه حفظ وضع موجود راه‌حل نهایی است و نه افزایش قیمت به‌تنهایی نشانه اصلاح. معیار موفقیت، کاهش قاچاق و اتلاف منابع، افزایش بهره‌وری، عدالت اقتصادی و حفظ قدرت خرید مردم است.
سخن پایانی:
اصلاح نظام انرژی باید با سه اصل همراه باشد: صیانت از منابع ملی، کارآمدی اقتصادی و عدالت اجتماعی.
قیمت، ابزار سیاست‌گذاری است؛ اما اصلاح پایدار از مدیریت صحیح، قانون‌مداری، شفافیت و اعتماد عمومی آغاز می‌شود.
حاجی‌گلدی کُر
www.ulkamiz.ir
