در مسیر فلاکت آبی

پایگاه خبری اولکامیز – نورمحمد مرادی، بجنورد : سالهاست که متخصصان حوزه آب وکارشناسان محیط زیست از بهره برداری نامناسب آب گله مندند.

اما آنچه که هرگز در گوش متولیان این امر فرو نرفت همین فریادها و هشدارهای دلسوزانه بود که ثمره این بی مبالاتی ها امروزه عیان گشته است وکشور مرطوب ایران را به سرزمینی خشک و بی آب تبدیل نموده است.به طوری که در بسیاری از نقاط ایران بابحران کم آبی، دربعضی نقاط با ورشکستگی آبی ودر بخش‌هایی نیز با فلاکت آبی روبروهستیم.

آقای کلانتری رئیس سابق محیط زیست اخیرا اعلام کرده از ۳۰ میلیارد متر مکعب آب دریاچه ارومیه تنها ۵۰۰ میلیون متر مکعب آن باقی مانده و از این مقدار نیز روزانه ۲۰ میلیون متر مکعب تبخیر می‌شود وپایان عمراین دریاچه را شهریور ماه  امسال اعلام نموده است.

اتفاق مشابهی که برای دریاچه آرال در شوروی سابق در نتیچه سیاست‌های غلط و منحرف نمودن آبریزها می‌افتد واین دریاچه عظیم به گورستان قایق‌ها تبدیل می‌شود و در پی استشمام سموم به جامانده از آن هزاران کودک ناقص به دنیا می آیند و بسیاری نیز به کام مرگ می‌روند.

طالبان به معاهده آبی پایبند نیستند و مانع جریان آب هیرمند به سیستان و بلوچستان شده اند هر چند اگر چنین نبود نیز اتفاق خاصی نمی افتاد زیرا تدبیری  برای هدایت و بهره وری از چاه نیمه ها که مخازن ذخیره آب هیرمند محسوب می‌شوند اندیشیده نشده واین مخازن  عملا به تشتکهای تبخیر بدل گشته اند.

گفته می شود ساخت و آبگیری از سدهای گتوند و چمشیر از بزرگترین خطاهای دو دولت در دو مقطع تاریخ به شمار می‌رود که در بستر کوههای نمک ساخته شده و عملا به آب شور کن معروف شده اند.

خوزستان که از پر آب ترین استان کشور است مرکز آن اهواز همواره با چالش آب رو برو بوده وگاهی اختلاط آب و فاضلاب مشکلات این شهر را دوچندان نموده است سالهاست نه تنها سیاست مطلوبی درباره این شهر اتخاذ نشده، بلکه ۱۰۰ میلیون دلاری که از سوی نهادهای بین المللی به این امر اختصاص داده شده بود نیز در بخش‌های دیگری مصرف گردیده است.

عملی نمودن طرح غدیر که ازسال ۸۷ باهدف آبرسانی به ۲۵ شهر و۱۶۰۸ روستای خوزستان کلید خورده بود ودولت سیزدهم وعده اتمام این پروژه وبهره برداری ازاین طرح آبی را دربرنامه های خود داشت نیز رویایی بیش نبوده است.

با ورود صنایع ازجمله پتروشیمی در حاشیه تالاب میانکاله در آینده نزدیک ودفع پساب‌های آن در حوالی این تالاب گورستان پرندگان مهاجر را خواهیم داشت واین تالاب نیز به سرنوشت انزلی و سراوان گیلان دچار خواهد شد.

در چنین شرایطی که به نظر می‌رسد نجات کشور از بحران آبی به مرحله برگشت ناپذیری رسیده است و همواره شاهد فرو نشست زمین هستیم احساس می‌شود که دولت سیاست‌های خود را در قبال کشت محصولات آب بر مانند برنج  و هندوانه تغییر دهد.

اما نه تنها این اتفاق نمی افتد بلکه دولت عزم خود را جزم کرده تا در قبال دریافت ۱۰۹ میلیارد یوان  وام از چین در دو استان  ایلام و خوزستان ۵۵۰ هزار هکتار زمین را احیا نماید و در سه استان شمالی کشور نیز با دریافت ۱۶۳ میلیار یوان  (طبق توافق در قرار داد ۲۵ ساله) و زیر  کشت بردن مقدار نامحدودی از اراضی این بخش کشور قطرات آخر آب‌های زیر زمینی را نیز مکیده و سرزمین ایران را به سرزمینی برهوت مبدل سازد.

www.ulkamiz.ir