پایگاه خبری اولکامیز –
دست ترکمنها که از شورای ششم کوتاه شد یاُسی گسترده مناطق غربی شهر را فرا گرفت آنها نگران بی توجهی های برخی از مسئولان به محیط زندگیشان بودند هرچند که در زمان اکثریت نمایندگان شان درشورا نیز به طور اصولی مورد توجه قرار نگرفته بودند.
آنها معتقد بودند که طبق قانونی نانوشته بسیاری از امکانات شهر از بوستان های زیبا گرفته تا کلیه بیمارستانها و دانشگاه ها و ادارات و سازمانها و مدارس خاص و دفاتر مهم و ساختمانها ی پزشکان و اماکن ورزشی و غیره همگی در ضلع شرقی شهرشان تمرکز یافته است و این تبعیض ساختاری نمی گذارد تا املاک و اشتغالات آنها به توسعه ای مناسب برسد.
تنها دلخوشی شان خبر استقرار جاده سلامت در کنار گرگانرود بود که آن هم با تعلل و بی عملی شورای وقت به کمربندی شهر انتقال یافت مکانی با آن حجم از آلودگی های صوتی که باعث می شود، آدم سالم سرسام بگیرد چه برسد به افرادی که نیاز به مراقبت های بیشتری داشتد.
به لحاظ رفت و آمد نیز ۸۰ درصد خطوط واحد وتاکسیرانی در ضلع شرقی شهر بود و تمام مساکن مهر و اجتماعی نیز در آن قسمت جانمایی شده بود. بنده های خدا به علت نبود اشتغال پایدار و استخدام حداقلی شان در ادارات توان اسباب کشی و سکونت در مناطق برخوردار را نیز نداشتد و حتی آب شرب شان هم با این مناطق از نقطه نظر بو ، رنگ و غلظت تفاوتی ۱۸۰ درجه ای داشت.
گویی گنبد به مناطقی با شهروندی یک و دو تقسیم شده بود و هنوز با عدالت اجتماعی رایج در شهرهای مدرن فاصله ی زیادی داشت.
این قصه ادامه دارد
www.ulkamiz.ir
