در مورد روز خبرنگار

پایگاه خبری اولکامیز- دکتر احمد مرادپور :

از شادی و طرب و نیز خشمناکی برخی از دوستان حوزه خبر دریافتم که روز خبرنگار فرا رسیده است لذا من نیز به قاعده ، این روز را تبریک می گویم، به همه دوستان حوزه خبر، حاضران و غایبان و البته مکدران، و بی شک شمول تبریک من برخی را که بیشتر می توان کاربران هوش مصنوعی نامید تا خبرنگار و در تمامی حوزه ها به قامتی بلند رخ نمایانده و به فراخی سلطنت ها برپا داشته و دکان ها گشوده اند در بر نمی گیرد که ایشان را قاطعان طریق و صورت نویسانی می شناسم که از قضا در پاره ای ایام مقهور مکتوب معیوب خویشند، در این مجمل به اغماض عدد ایشان را به ، برخی ، کاسته ام علیرغم آنکه به شوری بخت ایشان بسیارند و حافظان زایش از بطن قلم، اندک.

به روح آنه محمد بیات، آن عزیز در سفر سلام می فرستم او که اولین مکتوب ما را به همت خویش نشر داد، همچنین روز خبرنگار را به آنان که قلم خویش به سرخاب و سفیداب هوش مصنوعی نیالودند و آنچه می نگارند جاری روح و جان ایشان است و بر در ارباب کرم نیز خیمه نگشودند تبریک می گویم که ایشان آینه عزت نفس اند و پیشگامان اندیشه .

در خبرها آمده بود که جشن ها برپا شده است و نکوداشت ها، مبارک ها باشد، البته دریافتم که برخی ضیافت ها به خرج آن کسان است که از قضا می بایست و باید در معرض فحص و بحث ، نقد و جهد قرار گیرند که این نیز مایه شگفتی است چرا که پیشگامی صاحب منصبان در کرم داشت ناقدان، به آینه ای ماند که در آن غبار راه امیر کبیر مغموم را توان دید به سحرگاهان، به فین کاشان، به عهد ناصری .

پیشترها، صاحبان مناصب خبرنگاران را به کارت هدیه ، پتو ، اشربه و گاه به اطعمه می آراستند و به یاد دارم در آن ایام در بزنگاهی، خشم بانویی بی باک و بلند آوازه در هیرکان به صدایی بلند سقفی را که شورا می نامند می شکافد و مخاطب صاحب منصب با شگفتی می پرسد ، بانو مگر پتوی خویش نستانده اید کاین چنین در مقام مطالبه اید؟
لیس الصدق الا هذا

من از دوستان فعال در حوزه خبر می پرسم؟

چرا شما خبرنگاران، این ناقدین و این ناصحین قلم به نیام و به گاه ضرورت قلم در قلوه گاه ، از منقود و منصوح خویش انتظار اکرام و ابرام دارید؟

به باور ما همایش ها و هم آمدها امریست صنفی و هیچ نهاد حاکمیتی برای مساکن شما که سهل است برای بزرگداشت و تکریم شما عزیزان نیز تکلیفی ندارند مگر به غرضی و امیدی پنهان و آشکار یا که سرابی در دوردست، در چنین فرضی و در هزینه کردی نیز، ریال به ریال ولو به یک ریال می بایست در فرایند بودجه ریزی تعریف داشته باشد که ندارد و چون ندارد اتلاف و هدر رفت اموال عمومی تلقی و تکلیف بر ذمه دادستان دیوان محاسبات است و بازرسی.

به امید پاکی و پاک مانی قلم و نیز استواری صاحبان قلم و صلوات بر روح بلند رهبر شهید ما که به عزت زیستن را آموخت .

www.ulkamiz.ir