پایگاه خبری اولکامیز – احمد ایگدری، وکیل دادگستری : اخیرا فایلی با عنوان جنجالی ترین سخنرانی مهندس آق ارکاکلی در شب آخر واقع در مسجد حنفیه به دستم رسید که بی مناسبت ندیدم نقدی به محتوا و مفاد سخنرانی داشته باشم .
البته آنچه که بیشتر باعث تحریک و رغبت به گوش دادن را فراهم میکرد تیتر این سخنرانی بود با عنوان «جنجالی ترین سخنرانی در شب آخر » تدقیق در انتخاب این تیتر و محتوای سخنرانی نشان میدهد که گزینش چنین عنوانی برای سخنانی که چیزی جز تکرار مکررات و قصه های همیشگی هزار و یک شب در فصل انتخابات در این دیار بوده ، با قصد و غرض انتخاباتی و کاملا رندانه بوده است .
اما نکته ای که منتخب تیتر بدان التفاتی نداشته این بوده است که انتخاب چنین تیتری اگر چه در وهله ی نخست طمع گوش دادن در مستمع را تحریک میکند اما با توجه به عیار سخنان بیان شده غافل از این نکته ی اساسی بوده که قصه تکراری ملال آور محتوای سخنرانی چونان بومرنگی خواهد بود که رشته های پرتاب کننده ی آن را پنبه خواهد کرد که در مانحن فیه مصداق چنین فرضی است ، چه آن که تدقیق در محتوای سخنرانی نشان میدهد کاندیدای مورد نظر مطلب تازه ای برای گفتن نداشت و اظهارات بیان شده از طرف ایشان دقیقا همان سخنانی بود که در ادوار گذشته در فصول انتخاباتی از لسان کاندیداهای دیگر به کرات شنیده می شد چه آنکه بلاشک شنیدن سخنانی از این جنس برای مردمان حوزه انتخابیه و سرانجام نشستن گرد فراموشی و نسیان بر سر چنین وعده های انتخاباتی بعد از پایان موسم انتخابات تبدیل به عادت ملال آوری شده که به قول آن عبارت عامیانه ،«عوام و مردمان این دیار برای چنین سخنانی تره هم خورد نخواهند کرد ».
از طرفی رشد سطح فرهنگی و سواد اجتماعی جامعه ی رای دهندگان که خارج قسمت سیاست های کلان جامعه و امکانات ملی تخصیصی برای حوزه ی انتخابیه و وعده های غیر قابل عملیاتی شدن کاندیداهای انتخابات است منجر به ادراک بالای اجتماعی آحاد جامعه شده است. فلذا تکرار چنین سخنان کلیشه ای در اغلب موارد توهین به شعور رای دهندگان محسوب میشود. بنابراین به نظر میرسد که سخنران مسجد حنفیه در قدر متیقن آن بایست زمین بازی خود را تعویض نماید.
در نگاهی دیگر به نقد محتوای سخنرانی که علی القاعده بایست توام با انصاف و عدالت باشد، باید اذعان کرد : سخنرانی با توصیه به جامعه خاکستری رای دهندگان به ترغیب آنان برای حضور در روز رای گیری و گره زدن این حضور با منافع ملی شروع میشود، این شوی انتخاباتی از اواسط سخنرانی با ترسیم مباحث تکراری چون دانشگاه علوم پزشکی ، صنعت اسبدوانی، توریسم و بحث جاده ی نفت به اوج خود میرسد و در نهایت برآورده کردن تمام آرزوهای فرو خفته ی چهل و پنج ساله ی مردمان این دیار را به شخصیت خویش گره میزند و برای استوار شدن این فرضیه در اذهان جامعه ی رای دهنده دایما اسم خود را تکرار میکند- که جملگی تکراریست –
اما به نظر میرسد تن صدا و نحوه بیان کاندیدای مورد نظر نیز رنگ تکراری و گرته برداری از نماینده ی فعلی حوزه حکایت دارد با این تفاوت که نماینده فعلی به ادبیات ترکمنی و علم سخنرانی مسلط تر بود.
نتیجه آنکه با توجه به وضعیت کنونی جامعه و توسل به علوم مختلفی چون آمار ، جامعه شناسی و حتی فن بیان، شاید دوره ی چرخاندن مشت های گره کرده در هوا و بیرون زدگی رگ گردن ناشی از فشار حاصل از لول صدای سخنران منقضی شده است ، چه آنکه آحاد جامعه با استفاده از تجربیات دوره ی قبل به این نتیجه رسیده اند که «عموما سنگ بزرگ نشانه نزدن است »
www.ulkamiz.ir
