پایگاه خبری اولکامیز- لطیف ایزدی:
جمعه یکم آبان سال جاری با دو تن از دوستان اهل فرهنگ؛ عثمان آخوند نظری و کامبیز قجقی نژاد از کناره های بلندترین برج آجری جهان به نزدیکی های دیوار دفاعی گرگان ( قزل آلان ) رهسپار شدیم. در این روز سه رویداد را پشت سر گذاشتیم که حاوی پیام ها و نکات مهمی بود. روایت این سه واقعه را می خوانید:
در مجلس ختم
حدود ۱۰ صبح به مالای شیخ گینگ لیگ رسیدیم که در نزدیکی دیوار تاریخی قزل آلان قرار دارد. در مجلس ترحیم همکار فرهنگی مان مرحوم شیرمحمد سخی شرکت کردیم. روز چهارمش بود. چادر سه روز دایر بود. پس از آن در خانه پدری اش برگزار می شد.
شیرمحمد که در بین مردم ، دوستان و اقوام به شیرجان معروف بود آدمی ساده ، صادق و بی غل و غش بود. متاسفانه روز سه شنبه بیست و هشتم مهر بر اثر سکته مغزی درگذشت.
او فرهنگی بازنشسته بود که فقط ۵ سال از زمان بازنشستگی اش می گذشت و چه زود از دست رفت.
متولد ۱۳۴۸ بود. بیش از یک دهه مدیر مدرسه راهنمایی مالای شیخ به نام شهید سرباز کاملی بود.
در اوایل معلمی ام سال های ۷۷ و ۸۰ همکارش بودم. مدیری اخلاق مدار بود و هوای همکارانش را داشت.
کامبیز قجقی نژاد گفت: شیرجان گیر نمی داد و اهل تساهل و تسامح بود. به من می گفت شما چرا همیشه می خندی و شاد هستی؟ در پاسخ گفتم از مولانا تاثیر می پذیرم و به تفکر خوش باشی مولانا قائل هستم.
در مراسم ختم دوست و روحانی اهل قلم رجب محمد آخوند کسلخه حضور داشت و قرآن می خواند. برادرانش از جمله یونس سخی که دانش آموز قدیمی ام بود حضور داشت و از شگفتی های دوران معلمی ام که امسال در دوران بازنشستگی ام دو فرزند دوقلویش مبین و معید در مدرسه بصیر دانش آموزم هستند.
نیم ساعتی نشستیم و بعد مجلس را ترک کردیم. در هنگام رفتن سه همکار قدیمی آمدند: عبدالرحمان سلاقی ، ارازدردی ایگدری و پرویز پقه .
مرکز فرهنگی مالای شیخ
به دعوت رجب محمد آخوند کسلخه که گاهی نوشته هایش در ترکمن دیار و اولکامیز مطالبی منتشر می شود به دفتر کارش رفتیم. گرچه بنگاه املاکی بود ولی بیشتر به دفتر فرهنگی شبیه بود. در کمال شگفتی همه نشریات ترکمن دیار از شماره یک تا شماره ۳۷ روی میز چیده شده بود و به مانند نمایشگاه مطبوعات دیده می شد. این مهم را آخوند کسلخه با عشق و علاقه انجام داده بود. علاوه بر آن کتاب های خودش و چندین کتاب تاریخی در باره ترکمن ها نیر در کتابخانه به چشم می خورد.
بر دیوار دفتر شجره بزرگ ترکمنها اثر فیض الله بازیار نصب شده بود همچنین شجره استادش عبدالوهاب آخوند داغستانی نیز به چشم می آمد.
این دفتر در نزدیک مسجد و حوزه علمیه روستا قرار داشت عثمان آخوند نظری که همراهمان بود گفت این مکان برایم غیره منتظره و جذاب بود ابتکار و خلاقیت و دلبستگی آخوند کسلخه ستودنی است.
دیدار با باخشی
هنگام بازگشت به پیشنهاد عثمان آخوند با هنرمند موسیقی ترکمنی باخشی رحیم عطا سر زدیم که در روستای حاجی قوشان کنار جاده مغازه ای داشت که پاتوق دوستداران موسیقی ستی ترکمنی است. با ابشان دقایقی گپ و گفت داشتیم. چند نفر از جمله رئیس شورای روستای حاجی قوشان نیز همراه باخشی بودند.
باخشی دو – سه اجرا داشت یکی از آنها از اشعار سیدجان پورقاز شاعر و گوینده نام آشنای آق قلایی بود. ترانه ای جذاب به نام « گرگانلی فیز » که شنیدنی بود. رحیم آتا ، سیدجان را یکی از دوستان صمیمی اش یاد کرد. در پایان دیدارمان صفر دایی عطایی شعری ترکمنی خواند.
رئیس شورای حاجی قوشان جمعیت روستا را ۶۳۰۰ نفر اعلام کرد و گفت قدمت این روستا از کشور آمریکا بیشتر است چرا که ۳۰۰ سال پیش شاعر شهیر ترکمن مختومقلی فراغی در این روستا چشم به جهان گشوده است. حاجی قوشان در ۲۷ کیلومتری گنبد قرار دارد.
پس از نیم ساعت نشست به سمت مقصد حرکت کردیم. هنگامی که به برج قابوس رسیدیم عقربه های ساعت یک ربع به ۱۲ نشان می داد.
www.ulkamiz.ir
