فوتبال انقدر ارزش ندارد که به یکدیگر توهین کنیم
پایگاه خبری اولکامیز – آناحاجی طبری نیا*:
فوتبال برای ما فقط یک ورزش نیست بلکه یک خاطره است هیجان است فریاد شادی و گاهی اشک حسرت است اما پرسش مهم اینجاست که آیا فوتبال انقدر ارزش دارد که به خاطرش به یکدیگر توهین کنیم و دلهایمان را بشکنیم ؟
متاسفانه این روزها در ورزشگاهها حتی در شبکههای اجتماعی از سوی برخی هواداران تیمهای تراکتور و پرسپولیس البته نه همه آنها شاهد کری خوانی هایی هستیم که از مرز شوخی یا کری خوانی و یا رقابت سالم عبور کرده و به توهین،تحقیر و دشمنی تبدیل شده است.
اگر کری خوانی در چهارچوب احترام باشد بخشی از جذابیت فوتبال است اما وقتی به فحاشی و توهین تبدیل شود دیگر نه فوتبال است و نه افتخار .
برادران خواهران فوتبال دوست بیایید منطقی باشیم به یکدیگر احترام بگذاریم هیچ برد و باختی ارزش شکستن حرمت یکدیگر را ندارد و هیچ جامی ارزش این را ندارد که به خاطرش کینه بگیریم .
قرار بود فوتبال وسیلهای برای شادی جمعی باشد فارغ از فشارهای زندگی و خستگی روزگار کنار هم بنشینیم و بخندیم و شاد باشیم نه اینکه تبدیل شود به میدان جنگ لفظی و توهین به یکدیگر . تراکتور و پرسپولیس تیمهای بزرگی هستند هر دو ریشه دار هستند وهواداران پرشور دارند که برای ثابت کردن بزرگیشان نیازی به فحاشی نیست بزرگی یک تیم را اخلاق و منش هوادارانش نشان میدهد نه شدت ناسزاهایشان احترام به رقیب نشانه بلوغ فرهنگی و قدرت هر جمعی است .
رقابت زیباست اما دشمنی نه ، کری خوانی جذاب است اما توهین زشت است یاد مان باشد که آن طرف سکو انسانهایی نشستند با فرهنگ و با غرور که همشهری و هم وطن ما هستند و مشترکات بسیاری با هم داریم لذا سزاوار نیست که با رفتارهای ناشایست دلشان را برنجانیم.
امروز جامعه ما بیش از هر زمان دیگری به اتحاد و همدلی نیاز دارد نه خشم کورکورانه .فوتبال باید پلی برای نزدیکی دلهایمان باشد نه دیواری برای جدایی پس بیایید هواداری با اخلاق و با تعصب باشیم اگر امروز به خاطر فوتبال به فرهنگ و قومیت یکدیگر توهین کنیم فردا چیزی برای افتخار کردن باقی نخواهد ماند. هواداری یعنی حمایت نه هتاکی.
فوتبال بدون اخلاق هیاهویی پوچ و بیمعنا است به بهانه فوتبال نباید مرزها را بشکنیم و به یکدیگر توهین کنیم .در برابر عده ای اندک توهین کننده هم نباید سکوت کرد چون سکوت در برابر آنها نشانه همراهی ماست باید جلوی آنها را گرفت تا فضا را آلوده نکنند.
تیم مان را تشویق کنیم اما رقیب را تحقیر نکنیم از باختها ناراحت شویم اما کینه نگیریم از برد خوشحالی کنیم اما توهین نکنیم. قرار نیست فوتبال ما را از هم جدا کند قرار نیست فوتبال بهانهای برای شکستن وحدت باشد .در پایان فوتبال میماند و خاطراتش اما آنچه ما را قضاوت میکند رفتار ماست منش ماست نه نتیجه بازی ها پس بیایید طوری رفتار کنیم که وقتی فردا به گذشته نگاه میکنیم شرمنده اخلاق و رفتارمان نباشیم .
*عضو هیئت تحریریه اولکامیز
www.ulkamiz.ir
