مجید ربانی هنرمندی از دیار گوگلان

پایگاه خبری اولکامیز – خلیل یزدانی * :  در سال ۱۳۹۵ با دوستمان آقای جبارقلی مارامایی به روستای داشلی اولوم رفتیم تا با هنرمند موسیقی ترکمن آقای عبدالمجید ربانی به عنوان یک چهره فرهنگی و هنری و از چهره های ماندگار موسیقی گوگلان ترکمن مصاحبه ای را انجام دهیم. حدودا ۹۰ دقیقه مصاحبه بصورت ویدئویی ضبط شد. بر آن شدیم چکیده کوتاهی از آن در نشریه چاپ نمائیم.

مجید ربانی فرزند ملا محمد قلی ربانی
از باغشئ های ایل گوگلان در سال ۱۳۳۸ در روستای داشلی اولوم شهرستان مراوه تپه دنیا آمد و در این خطه از ترکمنصحرا بزرگ شد.
پدرش محمدقلی ربانی شاعر و از هنرمندان موسیقی گوگلان بود.
عبدالمجید از اوان کودکی در کنار پدرش با دوتار و خوانندگی آشنا می شود.
در آن زمان که مهمترین وسیله نقلیه اسب بود، پدرش برای اجرای برنامه در جشنها و عروسی ها، عبدالمجید را هم سوار اسب میکرد و با خود می برد.
او از آن دوران اینطور تعریف میکند :

حدودا از سن ۱۰سالگی با پدرم به جشنها و عروسی های منطقه گوگلان می رفتم. پدرم به هر عروسی که میرفت من را هم با خود می برد. در آن زمان شبها آتش روشن می کردند، غاللاوها را به ردیف کنار آتش ها میچیدند. آب در غاللاوها میخوشید، و باغشئ ها با دوتار و نی هفت بند ترانه ها می خواندند. با شرکت در آن مراسمات به خوانندگی و نوازندگی علاقمند شدم. آقه باغشئ از روستای دالی بوقغه جیق که با پدرم اجرا می کرد از نزدیک شاهد کارشان بودم از آنها یاد می گرفتم.
در آن دوران کودکی که در مراسمات عروسی به همراه پدرم شرکت می کردم از من می خواستند یکی دو تا آیدئم بخوانم. من چون دوتار بلد نبودم بدون نواختن دوتار میخواندم و در صحنه ظاهر شدم و با تشویق مردم پیشرفت کردم.

پدرم با باغشی های زیادی نشست و برخاست داشت از جمله کور قاری، توی قلی نیازی، حبیب الله سبحانی، بایرئ پاشایی، نورمحمد قربانیان، غراوی که نوازنده غئجاق ( کمانچه ) بود که من برای اولین بار نوازندگی با کمانچه را از مرحوم غراوی دیدم.

من قبل از اینکه نوازندگی دوتار را یاد بگیرم خوانندگی کردم. در کنار من نوازندگان دوتار می زدند. هنرمندانی از قبیل خالد، نوری، آرجی باغشئ، آراز محمد دوردی زاده، مشهد محمودی اینها نوازندگانی بودند که مرا در عروسی ها همراهی می کردند.
خوانندگی بدون دوتار خوشایند نبود. اقدام به خرید دوتار کردم و مصمم شدم خودم نوازندگی دوتار یاد بگیرم. در یادگیری دوتار هم پدرم زحمات زیادی کشید. با سعی و تلاش، بر مهارت و تبحرم در نوازندگی دوتار افزودم و همچنان ادامه می دهم.

در طول نیم قرن فعالیتم در این هنر، با هنرمندان زیادی در عروسی ها و مراسمات اجرا کردم. با دوردی طریک ۵ برنامه، با بایلی تکه حدود ۴۰ – ۵۰ برنامه با هم اجرا کردیم. با عاشور گلدی گرکزی ۱۰ – ۱۵ سال در عروسی با هم برنامه اجرا می کردیم. و همچنین با اراز محمد باخوشی هم بچندین رنامه اجرا کردم.

شکوفایی استعداد، عشق و علاقه ام به هنر موسیقی و خوانندگی را مرهون زحمات پدرم می دانم و همواره سعی می کنم این هنر را به نسل آینده منتقل کنم. از جوانان نسل کنونی میخواهم که به این هنر پاک و مقدس موسیقی سنتی اهمیت بدهند و آن را به باد فراموشی نسپارند./  نشریه سایران

*خبرنگار

www.ulkamiz.ir