پایگاه خبری اولکامیز – وقتی منصور طبری موضوع خود را در فضای مجازی منتشر و رسانهای کرد طبیعیست که کسی پیدا شود و با نقد خود قبح این عمل را بر ملا سازد. دیگر دست و پا زدنش فایده ای ندارد. به قول فخرالدین عراقی :
« چو خود کردند راز خویشتن فاش / عراقی را چرا بد نام کردند! »
در عجبم که به جای ندامت، به دلایل واهی سعی دارد عمل خود را توجیه و نقد دیگران را « سرک کشیدن در حریم خصوصی» قلمداد کند!
ای سلیم آب ز سر چشمه ببند
که چو پر شد نتوان بستن جوی / سعدی
حال بنده به احترام تنی چند از بزرگان فرهنگ و ادب و فعالین اجتماعی ترکمن از پاسخگویی مبسوط، به جوابیه عریض و طویل وی، خودداری و از اهانت و افتراهایش می گذرم.
درخواست دوستان فرهیخته جامعه فرهنگی ادبی صحرا را توتیای چشم خود قرار داده و سر تعظیم به حرمت ” قلم ” فرود می آورم.
هر چند می دانم که سئوال را با سئوال جواب نمی دهند. این روش در بین آگاهان مردود است.
و اما در مورد پنج میلیون تومان به منظور شفاف ساری برای مخاطبان گرامی باید بگویم که این وجه بابت رپورتاژ خبری و تبلیغات به تیم رسانه ای پرداخت شد که در بین رسانه ها امری متعارف و مرسوم است.
و اما آقای طبری،
همانطور که در مقابل خالق کردگار در شبانه روز ۵ نوبت کُرنش می کنیم، در مقابل ” علم و تعقل ” هم باید، سر به زیر آوریم و مطیع باشیم.
نقد حق مسلم هر انسانی است. در جایی که نقد نباشد آن جامعه دچار جمود می شود و از رشد و تعالی باز می ماند. نقد در علم و فرهنگ و ادب و . . بسان نقش آب و نور خورشید در رشد گیاهان است.
این بحث از نظر بنده دیگر تمام شده است. زین پس جواب لاطائلات شما را با سکوت خواهم داد زیرا که بهترین جواب برای بعضیها خاموشی است.
شما را خوش و ما را به سلامت.
لطیف ایزدی
www.ulkamiz.ir
