گزارش نشست هفدهم موسسه ترکمن دیار + تصاویر

پایگاه خبری اولکامیز- آنه محمد مارامایی ، عضو تحریریه اولکامیز

سه شنبه۱۹ خردادماه سال ۱۴۰۵ شمسی بنا به دعوت مؤسسه ترکمن دیار ساعت۱۸ و۱۰ دقیقه بطرف جلسه با پای پیاده از خانه ام حرکت کردم. ابتدا درمسجد محله خودمان نماز عصر را  بجماعت خواندیم و بعد صدقه ای که یک بنده خدایی به مسجد ارسال کرده بود را خوردیم وپس ازجمع کردن سفره وروفرشی و…بطرف محل جلسه ساعت۱۸ و۳۶ دقیقه حرکت کردم .

ساعت ۱۹ و۸ دقیقه به حوزه علمیه مرحوم عبدجان آخوند خوجه جهت اقامه نماز مغرب رسیدم. با مشاهده فعالیت کودکان زیادی درآن حوزه در کلاس های تابستانه فورا با گوشیم چند عکس و یک گزارش تهیه  کردم. بعد از نماز جماعت که با تعداد کثیری اقامه  گردید. بطرف جلسه ترکمن دیار حرکت کردم . دقیقا ۲۷ دقیقه دیرتر از سایر حاضران که‌حدودا سی نفر بودند رسیدم.گرچه تعدادی هم بعداز من به جلسه آمدند.

دکتر شهروز آق آتابای در حال خوانش اشعار کوتاه به زبان ترکمنی بودند که نتوانستم جز یک تصویر از دکتر چیزی تهیه کنم. بعد از آن شاعر عبدالملک خرمالی چند قطعه شعر فارسی که حاکی از انتقادات به مسائل اجتماعی بود قرائت کردند.

سپس مهمان اصلی جلسه آقای وحید حاج سعیدی از علی آباد کتول در مورد جایگاه نشریان مکتوب در عصر حاضر سخنرانی خودشان را شروع کردند که مختصرا چنین بود:

بسی مایه افتخاربنده است که دریکی از شهرهای بسیاربا فرهنگ وادب وتاریخی حضور پیدا کرده ام. مطلبم را باطرح سؤالاتی شروع می‌کنم. آیا دردنیای امروز با این همه رسانه درفضای مجازی ضرورتی به داشتن نشریات مکتوب
داریم؟ آیا نشریات مکتوب رو به افول هستند؟

بنظرمن نشریات مکتوب اصالت دارند و اولین رسانه ثبت شده درجهان می باشدکه حداقل قدمتی پانصد ساله دارد. هیچگاه نمی توان مجلات و نشریات چاپی را با سایر رسانه ها ازجمله رسانه های فضای مجازی مقایسه کرد. چون نویسندگان و هم مخاطبان نشریات  اصالت دارند. در نشریات هرکسی نمی تواند چون رسانه فضای مجازی فعالیت نماید‌.

باید در نشریات افراد فعال متخصص وبا تجربه باشند . درنشریات مطلبی که منتشرگردیده را نمی توان حذف کرد اما در رسانه فضای مجازی همه‌مطالب را بازدن یک دکمه میتوان حذف کرد.

درجهان اکثر شخصیت های سیاسی در نشریات صاحب اندیشه بودند وبا داشتن چنین ویژگی درجهان مطرح شده اند.

اگر شما به آمارها دررابطه بارسانه فضای مجازی دقت نمائید.درجهان تمام مطالب یکصد ساله راامروزه دریک روز مطرح می نمایند. اما با این وجود نشریات مکتوب جایگاه وخاستگاه خاصی دارد.درهلند هرشهروندی هرروز صبح یک بسته نان.یک بطری شیرویک روزنامه جلوی خانه اش گذاشته می شود

در ژاپن ۴۷۵ هزارنفر دررسانه مکتوب فعالیت دائم دارند.وروزنامه هایی در ژاپن چاپ ۱۰ میلیونی درروز دارند یا درکشورهای دیگر نشریات مکتوب آنقدر جایگاه واعتبار دارند که رسانه‌های فضای مجازی ندارند.

گرچه سرعت انتشار مطالب درفضای مجازی فقط ۲۰ثانیه است و نشریات مکتوب۲۴ ساعت.اما با این وجود خیلی ازمردم درکشورهای دیگر بخاطر اصالت وصداقت نشریات مکتوب طرفدار آن هستند. اما مطالب رسانه ها درفضای مجازی چندان معتبر نیستند چون امکان دارد درچند لحظه بعد تکذیب شودویاحذف شود.

متأسفانه درکشورما مردم سریع وبدون تفکر جذب رسانه ها درفضای مجازی ویاهرنوع پدیده جدید میشوند وازنشریات مکتوب دل میکنند.

دراین امر باید حاکمان ومسئولان اقدامات شایسته ای انجام دهند مثلا من به وزیر فرهنگ آقای اسماعیلی ازطریق اینترنت درچند سال پیش گفتم: آقای وزیر شما باید با ایجاد یک چاپخانه معتبر درهر استان ازنشریات مکتوب با دادن امکانات حمایت نمائید تامردمانی که دوست دارند مطالبی راچاپ نمایند زیاد دچارهزینه های اضافی نشوند وبخاطر هزینه بالای چاپ ازفعالیت درنشریات دوری نکنند. امادریغ از یک ذره توجه وعمل. یا روزی نماینده شهرمان علی آباد بدون حساب وتحقیق ۳۵۰ میلیارد تومان را به چند خبرنگار می دهد بدون اینکه یک فعالیت ماندگار ازانها سربزند. پولی که با آن می توانستند دو تیم ورزشی را درشهرمان بخوبی حمایت کنند ویا اقدامات مفید دیگر انجام دهند.

خلاصه فعالان رسانه مطمئن باشید هیچ چیزی قادر نیست باعث افول نشریات مکتوب شود.نشریات مکتوب درنزد جوامع دیگر بر عکس کشورمان خاستگاه وجایگاه والایی دارد. چون نشریات مکتوب ۹۹ درصد مطالبش براساس حقایق است نه مانند فضای مجازی که براساس شنیده ها می باشد  وچون اکثرا غیر واقعی است درصورت بروز مسئله ای فورا تکذیب میشود.

درکشورما باید مدارس.دانشگاه ها.ادارات نهادها و…. چون نشریه جوان که توسط سپاه پنحاه درصد آن خریداری می شود باید مورد حمایت قرار گیرد. بخصوص دراستان گلستان نشریات بسیار مظلو‌م واقع شده اند مثلا دراستان گلستان فقط ۲ روزنامه فعال است .در صورتیکه در استان مازندران ۲۲ روزنامه و در استان گیلان ۳۳ روزنامه فعال می باشد. واین واقعا عجیب وغیر قابل قبول است. ان شاءالله که نشریات مکتوب روزی مورد توجه حاکمان ومسئولان قرار گیرد.

پس از سخنان استاد حاج سعیدی هنرمند جوان شهر و دیارمان آقای متین کمی با اجرای چهار ترانه دو تا بزبان ترکمنی و دو تا بزبان فارسی حاضران را شور و حال دیگری دادند.

درادامه بخش پرسش وپاسخ توسط حاضران مطرخ گردید.گروهی سؤالات خودشان را دربرگه مخصوص که‌مسئولان جلسه آنرا تهیه‌کرده بودند نوشته بودند.وچندنفری هم بصورت شفاهی سؤالات خودشان را در رابطه با اوضاع ومشکلات نشریات درکشورمان  از استاد سعیدی سخنران نشست مطرح کردند که استاد با صبر وحوصله به تمامی آن سوالات جواب دادند..

درآخر برنامه هم لطیف ایزدی مدیر موسسه ترکمن دیار و اکبر پیرا عضو فعال موسسه ترکمن دیار با اهدای لوح تقدیر و هدایا  از حاج سعیدی و ولی محمد خوجه تقدیر و تشکر بعمل آوردند.

درخاتمه هم با گرفتن عکس یادگاری ازحاضران ودعوت به چای و شیرینی ختم مراسم اعلام گردید. مجری نشست خانم درنه صفایی خبرنگار فعال گنبدی بود.

تعداد زیادی ازحاضران با خداحافظی از یکدیگر بخصوص مسئولان جلسه بطرف منازل خود حرکت کردند وتعدادی چون بنده هم درجمع تعداد باقیمانده نشستیم .

همراه با خوردن چای وشیرینی  دررابطه با موضوعات مختلف بحث وگفتگو‌کردیم از جمله‌چند نفر بابت مقالاتی که بنده در گروهها وکانال ها و… درهفته های گذشته نوشته بودم.

ضمن تأیید و تعریف ازآن مقالات مرا به ادامه‌کار تشویق نمودند .درآخر بنده هم ساعت ۲۱ و۳۰ دقیقه با خداحافظی ازجمع باقیمانده بطرف خانه ام با پای پیاده حرکت کردم.

این راهم بگویم که‌ کلا امرو‌ز بنده جهت شرکت درنشست موسسه ترکمن دیار چهار ساعت از وقتم خودم را بخاطر علاقه به چنین نشست های فرهنگی گذراندم‌. ان شاءالله که‌خداوند همه فعالان فرهنگ وهنر شهرودیارمان را اجر و پاداش نیک دهد.

و اما حاشیه های نشست هفدهم ترکمن دیار به شرح ذیل می باشد :

۱- تلاوت قرآن در اول نشست توسط ملا رجب محمد حاجی آقچه لی انجام شد که بسی قابل تقدیر وتشکر می باشد.

۲- محیط بسیار صمیمی با وجود اساتید بنام شهر ودیارمان‌جلوه‌خاصی به نشست داده بود.

۳- ای کاش مسئولان شهر ودیارمان بخصوص شهردار وشورای محترم شهر ودیارمان یک مکانی مناسب جهت چنین‌ جلسات فرهنگی تأسیس نمایند.

۴- یکی از نیازهای چنین‌ نشست هایی بنظرم تنوع بخشیدن به جلسات با دعوت هنرمندان مختلف است که این میسر نیست مگر اینکه جایگاه مناسبی برای چنین نشست هایی تدارک دیده شود

۵- یکی ازایرادات چنین‌جلسات همزمانی این مراسمات با زمان اقامه نماز است که کلی باعث نگرانی حاضران می شود

۶- این جلسات نیاز بیشتر به تبلیغات دارد.تا بزرگان و مسئولان شهر و دیارمان همچنین صاحبان اهل قلم ورسانه .هنرمندان و…بتوانند دراین‌جلسات حضور فعال داشته باشند.مثلا با زدن بنرهایی در میادین مرکزی شهر و….

۷- زمان بندی مناسب برای  این جلسات بطوریکه در۳ ساعت برنامه ها تنوع بیشتری داشته باشد نه اینکه با یک سخنرانی کل ۳ ساعت پرشود

۸- تقدیر و تشکر مسئولان شهر ودیارمان از عاشقان ودلسوختگان هنر وفرهنگ چون استاد ولی محمد‌خوجه که با دراختیاردادن امکانات شخصی باعث منور شدن چراغ فرهنگ وهنر شهر ودیارمان می شوند لازم است.

.۹- عجیب اینکه بنده با پای پیاده درهنگام رفتن ازخانه ام ۳۶ دقیقه وهم درزمان برگشتن به خانه ام دقیقا۳۶ دقیقه پیاده روی کردم.

۱۰- نکته عجیب دیگر برای من در چنین جلسات عدم مشارکت و یا سکوت مطلق اساتید بزرگواری چون استاد کلته بخصوص استاد قره باش است.بنظرم اگرما از تجربیات.علم.ودانش و…چنین بزرگوارانی استفاده نمائیم باعث کارآیی بهترجلسات خواهد شد

۱۱- دیگر نکته مهم عدم حضور ویا عدم  مشارکت خواهران هنرمندشهر ودیارمان است که اگر مسئولان جلسات به چنین امری توجه نمایند جالب تر وبهتر خواهد شد.

www.ulkamiz.ir