استاد آی محمدی دیوانه و مجنون تئاتر بود

پایگاه خبری اولکامیز – مراسم یادبود آی محمد آی محمدی هنرمند پیشکسوت گنبدی پنج شنبه ۱۷ مهر در سال ارشاد گنبد برگزار شد.

در  این مراسم حکیم بهرامی از پیشکسوتان عرصه تئاتر گنبد سخنان خود را با سروده ای کوتاه آغاز کرد و چنین خواند: «آدمهایی هستن/ که هستن/ حتی اگه دیده نشن/ آدمهایی هستن/ که نیستن/ حتی اگه جلوی چشمات باشن/  آدمهایی هستن/ که شکرگذار بودنشونیم/ برای یک عده هم میگیم/ آدم اگه اینان/ ما آدم نیستیم/ آدم/ به قدر دوست داشتنش/ به قدر دوست داشته شدنشه/ که می مونه/ و وسعت قلبشه که نشون میده/ آدم/ چقدر آدمه.»

وی با  اعلام تسلیت به خانواده و بازماندگان زنده یاد آی محمد آی محمدی از وی به عنوان دوست و یار تئاتری پنجاه ساله خود یاد کرد و افزود: من در مورد آی محمد به صراحت می توانم بگویم که او عاشق و حتی از آن هم بالاتر دیوانه و مجنون تئاتر بود. در دوران کار روی یک نمایشنامه منزل وی اغلب پاتوق بازیگران و عوامل تئاتر می شد و این گروه ساعت ها در خصوص نمایش و نقش هایشان گفتگو می کردند و از این گفتگوها بشدت لذت می بردند.

استاد بهرامی سپس یادآور شد: وقتی تمریناتشان به ماه رمضان برمی خورد ساعت تمرین شان را برای ساعت ۴ صبح می گذاشتند.

بهرامی در ادامه سخنانش به سیر نمایش های اجرا شده در گنبد اشاره کرد و افزود: بعد از نمایش «سنت» که نمایشی در خصوص آداب و رسوم ترکمنها بود، تئاتر گنبد با استقبال شدید و فوق العاده تماشاچیان مواجه شد. و آی محمد که در کلاس درس استاد منوچهر آذر فن نمایشنامه نویسی را آموخته بود به سبب تسلطش بر ادبیات و فولکلور ترکمن با نوشتن نمایشنامه هایی چون «اورال» و «قارا چویین» که نسبت به زمان خود هر یک شاهکاری محسوب میشدند چون ستاره ای درخشید و بدین ترتیب نام تئاتر گنبد را نیز در سطح کشور درخشان نمود.

وی تأکید کرد: چرخ تئاتر فقط با عشق می چرخد. در این عرصه نه پولی هست، نه شهرتی. گرچه در همه عرصه ها عشق حرف اول را می زند. اما در تئاتر این مسئله آشکارا خود را نشان می دهد. شما اگر یک نیمرو را هم با عشق بپزید  خیلی خوشمزه خواهد شد. چون  می خواهید به کسی عرضه کنید که دوستش دارید. در تئاتر هم وضعیت همین است. وقتی نمایشی با عشق کار شده باشد، آن عشق خود به خود به تماشاگرانش نیز منتقل خواهد شد.

استاد بهرامی سخنانش را با شعری مرثیه گونه پایان داد.

WWW.ULKAMIZ.IR