محبوبیتی که پایان ندارد!
پایگاه خبری اولکامیز – گاهی برای شناخت یک انسان، نیازی به تعریف و تمجید از سوی خودش نیست؛ کافی است به مردم نگاه کنیم و ببینیم پس از گذشت سالها، هنوز چه اندازه برای او احترام قائلاند و در کنار او میایستند.
نازمحمد ولیپور از آن چهرههایی است که نامش برای بسیاری از مردم منطقه، یادآور مردمداری، ارتباط صمیمانه و حضور بیتکلف در میان مردم است.
حضور گسترده مردم در مراسم عروسی فرزند نازجان حاجی، حضوری که شاید بینظیر نباشد، اما بیتردید کمنظیر و قابل تأمل است، بار دیگر این واقعیت را به نمایش گذاشت. در این مراسم، نمایندگان فعلی و ادوار مجلس، نماینده مجلس خبرگان رهبری، علمای بنام منطقه و بسیاری از چهرههای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی حضور داشتند؛ اما آنچه بیش از همه به چشم آمد، حضور پررنگ مردم بود.
مردمی از طیفها و گروههای مختلف که آمده بودند؛ نه صرفاً برای یک عنوان و جایگاه، بلکه برای ادای احترام به انسانی که سالها با آنان زندگی کرده و در کنارشان بوده است.
شاید مهمترین ویژگی نازمحمد ولیپور را بتوان در همان واژه ساده اما عمیق «مردمداری» خلاصه کرد.
او تلاش کرده است فاصلهای میان خود و مردم ایجاد نکند. در شادیهایشان حضور داشته، با خوشحالیشان خندیده و در غمها و سختیهایشان، خود را جدا از آنان ندیده است. این ارتباط، یک ارتباط تشریفاتی و مقطعی نبوده؛ بلکه حاصل سالها رفتوآمد، شناخت مردم، شنیدن حرفهایشان و حضور در میان آنهاست.
مردم شاید خیلی چیزها را فراموش کنند، اما رفتار خوب را فراموش نمیکنند.
آنها به یاد دارند چه کسی در روزهای خوش کنارشان بوده، چه کسی در روزهای سخت دستشان را گرفته، چه کسی حرفشان را شنیده و چه کسی بعد از پایان مسئولیت نیز ارتباطش را با مردم حفظ کرده است.
و شاید به همین دلیل است که گذشت زمان نتوانسته این ارتباط را از بین ببرد.
بیش از ۲۰ سال از دوری نازمحمد ولیپور از قدرت و مسئولیت رسمی میگذرد؛ اما هنوز نامش در میان مردم شنیده میشود، هنوز برایش احترام قائلاند و هنوز حضورش در محافل اجتماعی میتواند مورد توجه قرار گیرد.
این اتفاق، فارغ از هر نگاه سیاسی، یک پیام روشن دارد:
قدرت ممکن است محبوبیت بیاورد، اما فقط مردمداری میتواند محبوبیت را بعد از قدرت حفظ کند.
خیلیها ممکن است در دوران مسئولیت و زمانی که در اوج قدرت هستند، مورد توجه باشند؛ اما آزمون واقعی، زمانی است که سالها از مسئولیت فاصله گرفتهای و دیگر خبری از صندلی و عنوان و امکانات آن دوران نیست.
اگر در چنین شرایطی، مردم همچنان تو را به یاد داشته باشند، برایت احترام قائل باشند و در شادی و مراسم خانوادگیات حضوری چشمگیر داشته باشند، یعنی چیزی فراتر از یک رابطه سیاسی شکل گرفته است؛ یک سرمایه اجتماعی و یک پیوند انسانی.
نازمحمد ولیپور شاید امروز مسئولیتی در دست نداشته باشد، اما آنچه در طول سالها ساخته، چیزی نیست که با پایان یک مسئولیت اداری یا سیاسی تمام شود.
رابطه با مردم، اگر از جنس صداقت باشد، تاریخ مصرف ندارد.مردمداری یعنی مردم را فقط در زمان انتخابات به یاد نیاوری؛
یعنی دردشان را بشنوی، شادیشان را ببینی، در غمشان شریک باشی و در روزهایی که هیچ منفعتی در میان نیست نیز ارتباطت را با آنان حفظ کنی.
شاید راز ماندگاری نام نازمحمد ولیپور نیز همین باشد؛ او تلاش کرده است در میان مردم بماند، نه فقط در میان قدرت.
و امروز، پس از گذشت دو دهه از ترک قدرت، همین حضور مردم است که درباره جایگاه اجتماعی او سخن میگوید.
حضور امروز مردم شاید بینظیر نباشد، اما قطعاً کمنظیر است؛ حضوری که نشان میدهد برای ماندگار شدن در دل مردم، همیشه لازم نیست در قدرت باشی.
گاهی کافی است در کنار مردم بوده باشی، مردم را دیده باشی و خودت را از مردم جدا نکرده باشی.
چرا که در نهایت، این مردم هستند که قضاوت میکنند چه کسی واقعاً کنارشان بوده و چه کسی فقط در کنارشان ایستاده است.
با مردم باشی، مردم هم با تو خواهند بود. و شاید این، سادهترین و در عین حال ارزشمندترین تعریف از مردمداری باشد؛
اینکه ۲۰ سال از قدرت فاصله بگیری، اما از مردم فاصله نگیری.
داریوش شیرمحمدلی – بندرترکمن
www.ulkamiz.ir
