پاسخ خوجملی به اولکامیز در باره علل و پیامدهای نشست های طایفه ای در انتخابات شورای شهر

پایگاه خبری اولکامیز – پس از آنکه یلمه ها و قجق ها در گنبد نشست انتخاباتی تشکیل دادند جعفربای ها هم با حضور کاندیداهای خود جلسه ای بر پا نمودند. انتشار مبسوط گزارش نشست جعفربای ها در خصوص انتخابات ششمین دوره شورای شهر گنبد در اولکامیز بازتاب گسترده ای داشت و با واکنش های مختلفی همراه گردید در این باره از امان محمد خوجملی سئوال کردیم و دیدگاهش را جویا شدیم . اولکامیز از این فعال سیاسی – رسانه ای گنبدی خواست که قوت ها و ضعف های اینگونه نشست های طایفه ای را بیان کند و بگوید اساسا برای رفع کاستی ها و ضعف ها چه باید کرد؟ معیار طایفه گرایی چیست؟

امان محمد خوجملی نوشت دوستم لطیف ایزدی ازمعیار طایفه گرایی در انتخابات شورای شهر گنبد سئوال کرده است. در جواب سئوال ایشان باید بگویم اینها نشانه ی انحطاط و عقب ماندگی ساختار سیاسی و به تبع آن ساختار انتخابات ایران است. قانون اساسی از یک طرف اجازه ی ورود نهادهای مدرن به سیستم اجرایی و مدیریتی کشور را داده است.

از طرف دیگر ساختار سیاسی حاکم هرگونه تشکل و سازمان یابی را ممنوع یا ابتر کرده است تا جایی که به رهبران احزاب سیاسی به اندازه ی افرادی عادی هم اجازه ی ورود به نهادهای انتخابی را نمی دهد. نتیجه ی چنین سیاستی هم همین است که می بینیم. در ایران نه تنها شکافهای سیاسی و اقتصادی و فرهنگی و اجتماعی ترمیم نمی شود بلکه در هر انتخابات شکافهای مذهبی و قومی هم تا حدودی تشدید می شود. حتی این شکاف به درون قومیتها هم راه یافته و طایفه و تیره را زنده کرده است.

این نوع شکافها و واگرایی ها به نفع هیچکس نیست. از طرف دیگر امر سیاست و قدرت نیز بدون تشکل و سازمان یابی نمی شود. ناچار در غیاب نهادهای مدرن یا یاشولیگری در درون قومیتها ظهور می کند یا طایفه و تیره گرایی در میان مردم زنده می شود.

من مردم و فعالان انتخابات را چندان مقصر نمی دانم مقصر اصلی ساختار سیاسی است که مسیر را خلاف جهت ساختارهای مدرن و کارآمد جامعه طی می کند تا جایی که این تفکر و رویکرد انتخابات ریاست جمهوری و مجلس قانون گذاری را هم از معنا تهی کرده است.

این رویکرد و نگرش سیاسی اگربه نهایت خود برسد احتمال دارد تمام انتخابات ایران موضوعیت خود را از دست داده به یک امر مبتذل و بی خاصیت تبدیل شود. در اصل نگرش و رویکرد سیاسی باید اختلافات را از دین و مذهب وقوم و نژاد و طایفه و تیره به تفکر و اندیشه وبرنامه و نحوه ی اداره جامعه ببرد تا با انباشت تجربه ها سبب تکامل و پیشرفت و رشد جامعه شود. اگر چنین شود در جامعه خود اصلاح درونی و مستمر و پایدار نهادینه خواهد شد. چنین جامعه ای هرگز در حل و فصل مشکلات خود ناتوان نخواهد بود.

www.ulkamiz.ir