یوسف صفایی، استادی از جنس صداقت و تواضع

پایگاه خبری اولکامیز – حاج حمید کمی: یوسف صفایی، دانش آموخته دانشگاه های اصفهان و تهران بود. وی در سال ۱۳۳۷ در شهر تاریخی کوموش دپه به دنیا آمد. کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه تهران با دفاع از پایان نامه خود با موضوع ” واژه سازی در زبان ترکمنی” اخذ نمود.

موضوع پایان نامه او در زمان خود جزو منحصر به فردترین پایان نامه ها بود. او در شرایطی که در این موضوع با کمترین منابع مواجه بوده و همچنین هیچ استاد راهنمایی برای آن در دانشگاه های کشور وجود نداشت، با جرات و اعتماد به نفس تمام، بیشتر با تکیه بر تحلیل های شخصی و تحقیقات میدانی با نمره بالایی از پایان نامه خود دفاع کرد.

این مطالعات و تحقیقات در غیاب تحصیل کردگان آکادمیک زبان و ادبیات ترکمن از او صاحب نظری مرجع برای محققان آینده زبان و ادبیات ترکمن ساخت.

صفایی با وجود برتری های علمی، شخصیتی بسیار متواضع و بی ادعایی داشت. با تمام تواضع و با وجودی که منتقد توانمند و با دانش در حوزه شعر و ادبیات ترکمن بود، هیچ گاه برای خوشایند دیگران به تمجید آثار کم مایه نپرداخت.

اما در عین حال حاضر نبود دل کسی را به درد آورد وچنانچه احساس می کرد کسی از نقد او دل آزرده می شود، سکوت را ترجیح می داد؛ اما همچنان تنها برای خوشایند آن فرد به تایید اثر ضعیف نمی پرداخت.

وی با اندک اشعاری که سرود نشان داد در شاعری نیز حرفی برای گفتن دارد، با این وجود هیچوقت خود را شاعر ننامید. در نوشتن نثر در سه زبان فارسی، ترکمنی و انگلیسی بسی ماهر و چیره دست بود. در کنار آنها با زبان های ترکی، عربی، روسی و هندی آشنایی کامل داشت.

در زندگی خصوصی از لحاظ مادی قانع ترین فرد بود. با اندک داشته های مادی بسیار دست و دلباز بود. دوستی را بسیار ارج می نهاد. از هر نوع کمک و مساعدت برای دوستان پا پس نمی کشید. به کامپیوتر از لحاظ نرم افزاری و سخت افزاری بسیار مسلط بود. در این مورد نیز کمک حال دوستان بود.

به طور خلاصه بخواهم بگویم؛ یوسف صفایی نمونه کامل یک فرد علمی بود. ما امروز این دایره المعارف فرهنگ و زبان ترکمن را بر خلاف میل خود به خاک سپردیم و چه دُر گرانبهایی را از دست دادیم. روحش شاد و یادش گرامی باد.

منبع – ماهنامه ترکمن دیار شماره نهم( آذر – دی ۱۴۰۱ )

www.ulkamiz.ir