از سبوس تا سه بوس!
پایگاه خبری اولکامیز – عطامحمد فروز
بعد از گرانی و سپس افت کیفیت بنزین و دارو ، اکنون نوبت نان، این قوت لایموت مردم است که با سرعتی باور نکردنی مسیر گرانی و سقوط کیفی را طی کند تا اینگونه صدای آه و ناله مردم به آسمان بلند شود.
در زمانی که فرماندار محترم مشغول دعوایی واهی با خبرنگاران است و نماینده محترم سرگرم برگزاری تورهای رسانه ای و امامان جمعه هم در پی تبیین لزوم جهاد با شیطان بزرگ هستند، اتفاقی در گنبدکاووس در شرف وقوع است که تا مغز استخوان انسان های بیدار را می آزارد.
به هیچ عنوان معلوم نیست که چه کسی شهر را اداره می کند و چه کسی قرار است به نیابت از مردم و به عنوان ضابط حکومت با چشمانی تیزبین مو را از ماست بکشد و پیشه وران مجرم و متخلف را با برخوردی انقلابی نقره داغ نماید.
برای ارزیابی موضوع به نانوایی آزاد پز در حوالی کاخ و میهن مراجعه می کنم می بینم که شاطر، مشغول تفسیر سیاسی روز است. نانش را برانداز می کنم تفاوت چندانی با نان دولتی ندارد!
از او می پرسم که چرا نان ها این گونه سیاه و بدمزه اند؟
پاسخ می دهد: برو خدا را شکر کن که الان همین نان موجود است تا شب گرسنه سر بربالین نگذاری!
به نانوایی های بلوار آخوندآباد و اروند رود هم سر می زنم آنها هم همین گونه هستند از آنها علت را که می پرسم می گویند: آرد اصلا موجود نیست و همین آردها را هم با هزار زحمت و با قیمت گزاف از بازار سیاه تهیه کرده ایم.
به نانوایی دولتی در ترک آباد مراجعه می کنم می بینم کیفیتش کمی بهتر است علت را می پرسم.
او می گوید: تجربه بیست سال کار را به کار گرفته است و به کمک (ج،ش) و دوچرخش اضافی در فر توانسته است نان بهتری را در اختیار مردم قرار دهد.
می گویم: آزاد پزها هم دچار افت کیفی شده اند!
می گوید: آخه آزاد پزها هم آردشان را از نانوایان دولتی می گیرند.
می گویم: مگه انها کارت نمی کشند و پالایش اطلاعاتی نمی شوند!
می گوید: هر نانوایی ده ها کارت یدکی دارد به ظاهر با آنها نان خرید می شود ولی به ازای کارتها آرد قاچاق می شود.
می پرسم: دولت اگر بخواهد با چک کنتور آب و گاز و سنجش سر زده خمیرها و رصد تکرار سریال کارتها توان صحت سنجی در این مورد را دارد.
او که کمی به من مشکوک شده است می گوید: اگه خبرنگاری یا اگر می خواهی بیشتر بدانی برو از خود مسئولین بپرس و آنها را سین جیم کن!
باری به هرحال وضعیت اینگونه است. یکی می گوید خاک در آرد می ریزند، دومی می گوید آرد را با خوراک دام قاطی می کنند ، نفر سوم می گوید که به علت گرانی نهاده های دامی، گندم و آرد ارزان را به خورد دام‌ها می رسانند. ولی مسئولین مدعی هستند که سبوس طبیعی را در آردها از ۵ به ۱۳ درصد رسانده اند ولی این ادعا با بو و مزه ی بد و عدم پف نان‌ها در مغایرت است. ولی در واقعیت مردم این حرف ها را قبول ندارند و نان به اصطلاح سبوس دار را به علت غیر قابل مصرف بودنشان با سه بوس احترام و تقدس، در کناری می گذارند تا پس از خشکی، قابلیت استفاده دوباره به عنوان غذای احشام را پیدا نمایند.
WWW.ULKAMIZ.IR
