تأملی بر دین گریزی در جامعه
پایگاه خبری اولکامیز- به نقل از ماهنامه ترکمن دیار شماره ۳۷ مرداد ۱۴۰۵
به قلم: آناحاجی طبری نیا*
در نظام جمهوری اسلامی در چهار دهه گذشته، نهادها ،سازمانها و موسسه های گوناگون با عناوین دینی و اعتقادی شکل گرفتند که سالانه میلیاردها تومان بودجه از بیت المال هزینه می کردند. نهادهایی که بنام حفظ و گسترش دین و تربیت انسانهای مؤمن و معتقد بودجه های میلیاردی حتی بیشتر از بودجه آموزش و پرورش را می گرفتند اما امروز با واقعیتی تلخ و نگران کننده مواجه شده ایم.
در این مدت مردم نه تنها به دین و دیانت تشویق نشده اند بلکه بیش از هر زمان دیگری از دین گریزان و دلسردتر شده اند.
چگونه ممکن است جامعه ای با صرف هزینه میلیاردی به دین گریزی کشیده شود ؟ شاید یکی از دلایل آن قاطی شدن دین با سیاست باشد که موجب شده بعضی ها برای دستیابی به پست و مقام ریاکاری و فرصت طلبی کنند طوری که بعضی ها فکر کنند که دین با ریا و تظاهر گره خورده است.
نسل امروز نسل اینترنت است نسل پرسشگر است نیاز که رفتارهای کلیشه ای و شعارهای تکراری و بی عمل آنها را قانع نمی کند. آنها در باره عدالت ، آزادی ، و احکام دینی سئوالات بسیاری دارند.
در سالهایی که فشارهای اقتصادی ،تورم و بیکاری مردم را نگران کرده است انتظار داشتند روحانیت و نهادهای دینی صدای مردم را بشنوند و مشکل گشا باشند نه توضیح گر خلاف ها و وضعیت نگران کننده .
شاید هیچ عاملی به اندازه ریا و تظاهر ایمان مردم را سست و تخریب نکرده باشد. سفارش به ساده زیستی می کنند در حالیکه خودشان زندگی اشرافی دارند از عدالت می گویند اما بی عدالتی در جامعه بیداد می کند که نتیجه این رفتارها جز بی دین کردن مردم چیزی نیست.
وقتی بخش بزرگی از بودجه مملکت صرف نهادهایی می شود که بجای شنیدن صدای مردم فقط خلاف ها و اختلاسها را توجیح می کنند و این چرخه معیوب دائم تکرار هم می شود دیگر اعتقادی نمی ماند، تا زمانیکه نهادهای دینی خودشان را بدون خطا و غیر قابل نقد می دانند وضعیت بهتر از این نخواهد بود.
اولین گام برای بازسازی اعتقاد و اعتماد مردم پذیرش اشتباهات گذشته و اصلاح رفتار است بی اعتقادی امروز یک اتفاق ناگهانی نیست بلکه نتیجه سالها رفتار و مدیریت غلط و نادرست و قاطی کردن دین با ریا و تظاهر است.
ایمان را نمی توان با بودجه های میلیاردی خرید. دین با امر و نهی و اجبار نهادینه نمی شود. دین با تهدید حاصل نمی شود بلکه یک باور قلبی است که با کردار و گفتار نیک نهادینه می شود و در دلها جایی می گیرد. دین یک ایمان قلبی است که هرگز با ریا و تظاهر سازگار نیست.
سخن آخر اینکه اگر رفتار متن اصلاح نشود بودجه های میلیاردی سر از ناکجا آباد در خواهد آورد و بجای تأثیر مثبت عواقب منفی خواهد داشت.
*عضو هیئت تحریریه ترکمن دیار و انجمن فرهنگی چاووش
www.ulkamiz.ir
