چراغی که نباید خاموش شود؛ واکاوی رکود پایتخت والیبال ایران
پایگاه خبری اولکامیز – محمود رحیمی
سالهاست که دیگر نشانی از آن شور، نشاط و خروش وصفناپذیر در «پایتخت والیبال ایران» دیده نمیشود. سالن المپیک و سالن شهید نقی پناهی، دیگر شاهد پرواز بلند قامتان، عقابان تیز پرواز و پنجه طلاییهای دیار پاک گنبدکاووس نیستند؛ گویی گرد فراموشی و رخوت بر پیکره والیبالِ ریشهدار این سامان نشسته است؛ رشتهای که روزگاری نام گنبد و تکنیک ناب بازیکنانش، نقل محافل ورزشی سراسر کشور بود.
شاید بازخوانی گذشته پاسخی روشن به امروز ما بدهد:
آیا در دهههای طلایی گذشته، سخنی از پولهای کلان، اسپانسرهای متمول و وعدههای پرزرقوبرق بود؟ مسلماً خیر؛ اما با این حال، قامت والیبال گنبد بر تارک ورزش کشور میدرخشید و فرزندان این خاک، پرچم والیبال ایران را در میادین بینالمللی به اهتزاز درمیآوردند. حال این پرسش اساسی مطرح است: چرا امروز به این نقطه رسیدهایم؟
امروزه با وجود ظرفیتهای اقتصادی گستردهتر، امکانات بیشتر و حضور شرکتها و هلدینگهای توانمند در سطح منطقه و کشور، میتوان با «مدیریت اصولی، انسجام و همدلی»، حتی در صورت ترانسفر ستارگان بومی به سایر باشگاهها، تیمی مدعی، پویا و شایسته نام گنبد روانه میدان کرد.
بیتردید، بخشی از این ایستایی ناشی از ضعف عملکرد و انفعال مسئولان ورزشی شهرستان و استان است؛ اما بخش عمدهای از موانع ریشه در مسائل دروناستانی و بومی دارد:
اختلافنظرهای فرسایشی: تقابل دیدگاهها، حاشیهسازی برخی افراد غیرمتخصص و متأسفانه شکاف سلیقهای میان برخی پیشکسوتان دلسوز که بستر اتحاد را کمرنگ کرده است.
غفلت از ظرفیت بخش خصوصی:
ناتوانی در بهرهگیری بهینه از مسئولیت اجتماعی بنگاههای اقتصادی، صنایع و سرمایهگذاران توانمند منطقه.
ضعف در ساختار مدیریتی و جذب منابع؛ عدم برنامهریزی استراتژیک، ضعف هیئتهای والیبال در جذب حامی مالی پایدار و فقدان نظارت و حمایت مؤثر از سوی ادارهکل ورزش و جوانان.
سخن پایانی؛ سرمایهسوزی نشاط اجتماعی تا به کی؟
چرا کسی دلش برای این سیل تماشاگران خونگرم و عاشقان والیبال در گنبد نمیسوزد؟ مردمی که با یک اسپک تماشایی جوانان شهرشان یک هفته انرژی میگرفتند و با برد تیم محبوبشان امید و سرزندگی به محلات تزریق میشد.
جوانان عاشق این دیار چه گناهی کردهاند که هر سال باید اضطراب و مشقت حضور یا عدم حضور نماینده شهرشان در لیگ برتر را به دوش بکشند؟
مگر نه اینکه ورزش، ضامن سلامت، نشاط اجتماعی و پیشگیری از آسیبهای مختلف است؟ آیا این تعابیر صرفاً شعارهایی روی کاغذند؟
از این رو، خطاب به تمامی مسئولان امر:
نماینده محترم مردم شریف گنبدکاووس در مجلس شورای اسلامی
فرماندار محترم و بومی شهرستان
مدیریت ورزش و جوانان شهرستان گنبدکاووس
مدیرکل محترم ورزش و جوانان استان گلستان
ریاست محترم فدراسیون والیبال جمهوری اسلامی ایران و وزیر محترم ورزش و جوانان
گنبدکاووس دهههاست که بیادعا، خادم و پشتوانه تیمهای ملی در تمامی ردههای سنی بوده و همین امروز نیز نام فرزندان برومند این خطه در اردوهای ملی میدرخشد. پیش از آنکه این چراغ پرفروغ رو به خاموشی نهایی برود، آستین همت بالا بزنید و حق والیبال گنبد و هواداران وفادارش را ادا کنید.
www.ulkamiz.ir
