سیمای مخدوش شده کانون بازنشستگان آموزش و پرورش شهرستان ترکمن

پایگاه خبری اولکامیز – عبدالجلیل بابایانی فرهنگی آموزش وپرورش:

بخش اول

این تصویر تکان دهنده و مخدوش شده ای  که چند ماهی با این وضعیت اسفبار رها شده و انتظار رسیدگی دارد ؛ گویای بیخیالی و عدم امانتداری مدیران کانون بازنشستگان  شهرستان میباشد.

آیا این وضعیت تخریب شده؛ شایسته مقام شامخ بازنشستگانی است که جوانی خود را فدای بچه های این سرزمین کردند؟

آیا زمان آن نرسیده که مسئولان بی مسئولیت مربوطه بجای حاشیه سازی،تنش و تبلیغات و شکوائیه دادن مطالبه گران و دیگر فرهنگیان محترم، اقدامی برای بازسازی و مرمت تابلو و فضای فیزیکی ساختمانیکه چندین سال در ید خود نگه داشتند؛ انجام دهند؟

این بی توجهی و بی مهری ، نه تنها توهینی آشکار به مقام شامخ بازنشستگان؛ بلکه زنگ خطری برای فراموشی فرهنگ احترام و امانتداری در جامعه آموزش وپرورش محسوب می شود. لطفا با کمال احترام بعرض

میرسانم ؛اگر از  راه و رسم امانتداری و مسئولیت پذیری بدور هستید،با توجه به موقعیت مکانی ساختمان در مرکز شهر  ؛ تحویل صاحب اصلی یعنی آ پ  شهرستان دهید؛ تابلکه جهت کلاسهای آموزشی و یا پژوهش سرا و اوقات فراغت دانش آموزان استفاده گردد.

(با عرض پوزش همراهان زیبا بین و زیبا اندیش  بابت این دل‌نوشته )؛

بخش دوم

در این چند هفته چند جمله ای  درباره‌ی حق و  حقوق بازنشستگان و تابلو زخمی شده کانون بازنشستگان فرهنگیان شهرستان ترکمن و همچنین مطالبات بیمه ای و غیره؛ آوردم که شاید تلنگری باشد بر ناشُسته‌رویانی که چندی پیش باعث رنجش و شکوائیه علیه اینجانب نمودند  تا بدانند این اقیانوسِ ژرف و سترگ، هرگز با دهان امثال آنها آلوده نمی‌شود.همان نفراتی که نه تنها زیبایی را نمی‌بینند بلکه بر زشت‌پرستیِ خود افتخار می‌کنند.

بدون تعارف، عار داشتم که ثانیه‌ای وقت بگذارم تا اسم این نفرات را بدانم، چون این زینت‌ُالْمجالسِ خودکامه‌ها هم از هیزیِ خود سود می‌برند(برای دیده شدن) هم از تاختنِ مردمِ آگاه، و هم از عذرخواهیِ ریاکارانه‌شان. البتّه «همین عقوبت آنها را بس است که زیبایی را نمی‌بینند».اگر گاهی نتوانستیم  زیبایی را ببینیم نخست به خود شک کنیم، یا لااقل ذرّه‌ای «شرم» این خصیصه‌ی کم‌یابِ ارزشمند را چاشنیِ افکار و گفتارمان کنیم ، می‌مانیم مای امروزکه حافظ از زبانمان گفته است:به کوی میکده گریان و سرفکنده رَوَم

چرا که شرم همی آیدم ز حاصلِ خویش.

بخش سوم

بازنشستگان تنها نام های تاریخی نیستند؛ این ها ریشه و شالوده‌های آ پ ایران اند. اما دریغ ؛ که در یک نگاه مدیریتی مافیایی در محاق فراموشی افتاده است .

مدیر و عوامل اجرایی کانون بازنشستگان شهرستان ، ساعت ها وقت برای جلسات بیحاصل وتنش های برون وظایفی و رفت آمد های پی در پی از کافی‌نت گرفته تا دادسراهای شهرستان و سخنرانی های بی رمق برای گذری ها و نمایش های ملال آور دارند ؛

این آقایان اگرحتی نیمی از رنج ها و مجاهدت های پیشگامان تعلیم و تربیت  این سرزمین را درک می کردند ؛ امروز و فردا نسبت به ترمیم سیمای زخمی شده کانون تلاش می کردند .

اما واقعا دریغ . بی توجهی به بزرگان آموزش وپرورش تنها بی حرمتی با گذشته نیست ، بلکه محروم کردن آینده از الهام ، تجربه و سرمایه ای که می تواند چراغ راه باشد. تاسف بار تر آنکه باز و بسته شدن و ساعات کاری ؛  بیشتر پرتره خود آقایان می باشد؛ گویی وجوداین ساختمان فرصتی برای تبلیغ شخصی است تا ادای دین به چهره های ماندگار بازنشستگان آموزش وپرورش شهرستان ترکمن.

اقای تایماز ایری : جنابعالی مشکلتان در کدام زمینه است ؟ آیا فرزندتان و یا اینجانب؟ درکدام یک از  متن ها و مطالبه های ارسالی به پیشکسوتان عزیز توهین شده است …                                                                                    جنابعالی که فرهنگی آموزش و پرورش نیستید بقول خودتان فعال مجازی هستید، چرا اینگونه به مطالب مطالبه گری اینجانب برچسب توهین می زنید ..

اگر بحث اخراج دانش آموزی باشه که هنوز به قطعیت نرسیده، بدون تردید از خط قرمزهای مدرسه ایشان که نظم و انضباط در اولویت کاری ایشان هست بوده خارج شده و قطعا به موضوع کاملا پدرانه نگاه کرده و اصلح ترین تصمیم رو خواهند گرفت..ضمنا تاکیدا مسئله دانش آموز مسئله انضباطی می باشد …

قضاوت با کاربران گرامی

www.ulkamiz.ir