🔴وقتی گرانی شرمساری را سر سفره ها می آورد
پایگاه خبری اولکامیز – محمود رحیمی؛ عضو تحریریه
📌گرانی تنها به معنای افزایش بهای اجناس و کالاهای ضروری نیست، بلکه پدیده‌ای ناهنجار است که آرامش جامعه را برهم می‌زند و موجب کوچک‌تر شدن سفره‌های مردم این دیار می‌شود. مفهوم تلخ‌ترِ تورمِ لجام‌گسیخته این است که سرپرست خانواده، به دلیل ناتوانی در تأمین حداقل‌های معیشتی، همواره نزد خانواده‌اش شرمگین است.
📌این چالش بزرگ که امروز بیش از هر زمان دیگری در جامعه نمود پیدا کرده، علل مختلفی دارد که یکی از مهم‌ترین آن‌ها «سوءمدیریت» در بدنه وزارتخانه‌های اقتصادی است. وزارتخانه‌های اقتصاد، جهاد کشاورزی، صمت و بانک مرکزی، با اتخاذ تصمیمات خلق‌الساعه و بدون آینده‌نگری، دامنه‌ی گرانی‌ها و تورم را لحظه‌به‌لحظه گسترده‌تر می‌کنند.
📌ایران سرزمینی با پتانسیل‌های قوی در تولید و نگهداری کالا است و در بسیاری از اقلام اساسی، مزیت‌های اقلیمی منحصربه‌فردی دارد؛ با این حال، به دلیل فقدان مدیریت صحیح در دستگاه‌های متولی، شاهد وضعیت خطرناکی هستیم که جامعه را فرسوده کرده است.
📌سؤال اینجاست: مردم تا کی باید جورِ بی‌تدبیریِ مدیرانِ غیرمتخصص را بکشند؟ مسئولان ارشد نظام کجا هستند؟ آیا نمی‌بینند که مردم با هزاران گرفتاری، زیر بارانِ گرانی، کمر خم کرده‌اند؟ تلخی ماجرا اینجاست که مسئولان از وضعیت معیشتی مردم کف جامعه آگاهی کامل دارند، اما گویی هیچ‌چیز را نمی‌بینند!
📌وقتی به تصمیمات دولتمردان نگاه می‌کنیم، طرح‌هایی نظیر «کالابرگ» بیش از آنکه گره‌گشا باشد، تحقیرآمیز است. آیا افزایش سیصد هزار تومانی در برابر جهش‌های سرسام‌آور قیمت کالاهای اساسی، چیزی جز دهن‌کجی به مردم آبرومند است؟ قیمت تخم‌مرغ، سیب‌زمینی، پیاز، حبوبات، برنج و گوشت قرمز، لحظه‌ای تغییر می‌کند و رو به بالاست؛ اما آیا حقوق کارکنان دولت، بازنشستگان و کارگران نیز با همین سرعت افزایش می‌یابد؟
📌مردمی که در تمام لحظات سخت در کنار انقلاب و دفاع از کشور ایستاده‌اند، سزاوار این وضعیت نیستند. آیا مسئولان نیز مانند مردم، طعم تلخ شرمندگی در برابر خانواده و فرزندان را چشیده‌اند؟ امیدوارم صدای این گلایه به گوش مسئولان برسد و پاسخی درخور برای این وضعیتِ جان‌کاه ارائه شود.
www.ulkamiz.ir
