آش نخورده و دهن سوخته

پایگاه خبری اولکامیز- رحمت الله ایری، فرهنگی : تقریبا یک سال از تبدیل شدن روستای سیجوال به شهر میگذرد و موضوعی که در آن زمان موافقان و مخالفان زیادی داشت .

در نماز عید پارسال شاهد این بودیم  که امام جمعه سیجوال از مسئولین و شوراهای شهر عاجزانه درخواست کرد که جلوی شهر شدن سیجوال را بگیرند ولی طبق معمول کسی به حرف مردم گوش نکرد و این تغییر و تحول انجام شد.

با گذشت یکسال از شهر شدن سیجوال نه تنها شاهد پیشرفتی در روستا (شهرمان) نبودیم بلکه در این فصل سال که هوا بسیار گرم است و با توجه به همه گیری بیماری کرونا شاهد هستیم که مردم با کمبود آب و برق مواجه هستند و قطعی های پی در پی صبر مردم را لبریز کرده است.

آب آشامیدنی سالم نیاز اولیه هر انسانی هست ولی متاسفانه وقتی شیر آب را باز میکنیم حجم زیادی گل و لای را شاهد هستیم که  این آب قابل شرب نیست و همچنین این آب انواع مریضی ها را خصوصا به فرزندانمان تحمیل کرده است.

حال با توجه به اینکه مسئولین شهر ما هنوز در تامین سطحی‌ترین نیازهای مردم خود عاجز هستند آیا میتوان انتطار داشت که شاهد حضور امکانات شهری در سیجوال باشیم؟

با نگاهی به شهر تازه تاسیس منطقه مثل سیمین شهر به راحتی میتوان متوجه شد که بعد از تبدیل شدن به شهر شاهد معجزه در آن نبودیم و اگر به این منوال پیش رود در سیجوال هم نخواهیم بود کما اینکه با گذشت یکسال از شهر شدن هیچکدام از ادارات و دستگاه های اجرایی در شهر ما وجود ندارد و مردم سیجوال برای کوچکترین کار اداری باید به بندرترکمن بروند.

جوانان برای ورزش کردن باید به شهر یا روستاهای اطراف بروند زیرا شهر سیجوال از داشتن یک سالن ورزشی عاجز است در حالیکه سوای شهرهای اطراف حتی روستاها هم دارای سالن ورزشی هستند.

و در آخر یقین داشته باشید که شاهد تفاوت فاحشی بین بودجه شهر سیجوال و روستای سیجوال نخواهیم بود و بازنده اصلی این ماجرا مردم شهر ما هستند که در این وضعیت اسفناک اقتصادی باید عوارض و هزینه های زندگی شهری را نیز بپردازند.

زندگی شهری که تا الان از امکانات شهری فقط و فقط تغییر نام روستا به شهر روی تابلو های ورودی سهم مردم سیجوال بوده است و مردمی که آش نخورده و دهن سوخته شده اند…

امیدواریم با همدلی و اتحاد مسئولین از جمله شهردار و شوراهای جدید شاهد پیشرفت شهر عزیزمان باشیم. / کانال تلگرامی سیجوال

www.ulkamiz.ir