آیا کسی در مقابل نابودی دامداری ها مسئولیت دارد؟

پایگاه خبری اولکامیز – امان محمد خوجملی: بحران در دامداری های سنتی بسیار فراگیر شده و آنها را در معرض نابودی قرار داده است. گله داران نقش مهمی در تولید گوشت قرمز و پشم و مشتقات آن دارند ولی کسی از کاهش تولید و نابودی آنها نگران نیست.

مشکلات اقتصادی موجود در کشور و تورم فزاینده و گرانی خوراک دام تاثیر بسیار ویرانگری بر وضعیت عمومی دامداران( گاو و گوسفند) گذاشته است تا جایی که یکی از دامداران سنتی ریشه دار و قدیمی نسل اندر نسل دامدار بودند تمام گوسفندان خود را یک جا فروخت و تسلیم تقدیر شد.

تنها ۵۰ راس گوسفندان پیر و لاغر مانده که دلالان نخریده اند آنها را هم قرار است چند ماه دیگر بفروشد. در روستای خودم (حالی آخوند) طبق گفته یکی از دامداران ۱۵ گله دار وجود دارد. به طور متوسط تعداد گوسفندان هر کدام آنها ۵۰ تا ۲۰۰ راس می باشد در مجموع ۲۰۰۰ راس گوسفند در روستا وجود داد و در فصل زایش به ۳۰۰۰ راس هم می رسد.

یکی از آنها در مقابل شرایط موجود کاملا تسلیم شده و بقیه هم تعداد گوسفندان خود را به مقدار قابل ملاحظه ای کاهش داده اند. یکی از دامداران گفت: هزینه خوراک یک راس گوسفند روزانه ده هزار تومان می باشد و هفت ماه هم خوراک می دهیم. هر ماه ۳۰۰ هزار تومان و هزینه ۷ ماه حدود دو میلیون تومان می شود. بقیه ۵ ماه از زمین های اطراف تغذیه می شود. کسی که دویست راس گوسفند داشته باشد ۴۰۰ میلیون تومان خوراک سالانه اش می شود.

فروش بره تنها ۲۵۰ میلیون تومان خوراک را جبران می کند و سالانه ۱۵۰ میلیون تومان ضرر. زحمات شبانه روزی چند نفر هم به رویش. اگر این وضعیت دو سال دیگر هم ادامه پیدا کند و دولت هیچ حمایتی از دامداران نکند و دامداران به حال خود رها شوند بقیه هم تسلیم شرایط خواهند شد. قید دامداری را خواهند زند و دامداری سنتی در روستاها به تاریخ خواهد پیوست و کودکان و جوانان گاو و گوسفند را باید در فیلمها به بینند. روستاها که مظهر تولید شیر و ماست و کره و گوشت قرمز و پشم بودند که الان به این روز افتاده اند.

اکنون در روستاها پیدا کردن شیر به این آسانی نیست چند روز باید نوبت خوابید تا نوبت شیر به شما برسد. در روستاها بچه ها به جای شیر بیشتر پفک نمکی و بیسکویت و لواشک و نوشابه می خورند که چندان ارزش غذایی مناسبی ندارند. در آینده نه چندان دور عدم مصرف شیر و ماست آثار و عوارض خود را بر روی کودکان و جوانان با پوکی استخوان و کوتاهی قد نشان خواهد داد که عوارض آن علاوه بر سلامت جسم حتی برای امنیت کشور هم بسیار سنگین خواهد بود. دولت و مسئولان محلی هر چه زودتر برای جلوگیری از نابودی دامداران باید فکر عاجلی به این وضعیت بکنند و حداقل یارانه ای برای دامداران در نظر بگیرند که آنها لااقل ضرر نکنند. و گرنه هزار برابر آنرا برای درمان بیماری کودکان و نوجوانان و جوانان خواهند پرداخت. باید قبول کرد پیشگیری بهتر از درمان است. / کانال تلگرامی نویسنده

www.ulkamiz.ir