تیشه بر ریشه
پایگاه خبری اولکامیز – عطا محمد فروز : روز جمعه ۱۵ مهرماه ۱۴۰۱ در گنبدکاووس روز عجیبی بود زیرا بر خلاف جمعه های پیشین که سکون و سکوت تعطیلی ساکنان را به اندکی خواب بیشتر وا می داشت. غرش عجیب اره برقی ها، باشندگان (ساکنان) خیابان طالقانی گنبد را بیدار و پای پنجره هایشان کشاند و آنها را به دیدن صحنه هایی بس نازیبا فرا خواند.
آری تعدادی پرشمار از اره برقی ها کارها و تبر به دستان به جان اندک درختان سبزی افتاده بودند که به زحمت از هجوم ناجوانمردانه پاساژسازان و مغازه داران جان به در برده بودند.
این گونه بود که درمدتی بسیار کم از درختان نیمه جان خیابان طالقانی شرقی جز ساقه ای خمیده و کاکلی بر سر چیزی نماند.
آنچه که اتفاق افتاد هرس نبود زیرا که هرس، زدن شاخ و برگ اضافی در فصل خواب درخت (نیمه دوم زمستان) اتفاق می افتد نه ۱۵ مهرماه!
اصلاح شاخه های مزاحم شبکه انتقال برق شهری نیز نبود زیرا که با تعویض غالب تیرها و سیمهای برق این منطقه تا حدودی این مشکل نیز رفع شده بود.
موضوع هر چه که بود به هیچ عنوان این حجم از تخریب فضای سبز شهری را توجیه نمی کند فضایی که هرچند در سالیان اخیر بر آن دست درازی های فراوانی صورت گرفته بود لیکن با همین وضع موجود نیز در زیبایی شهری و تلطیف هوای آلوده نقش انکار ناپذیری داشت.
بنابراین بهتر است مسئولین فضای سبز شهر نظارت بیشتری بر عمل پیمانکاران خود داشته باشند و شاید هم یک بازنگری اساسی در خصوص سیاست های خود دراین زمینه به عمل آورند زیرا که ضربه های تبر بر ساقه درختان بی پناه شهر، به سان تیشه ای است که بر ریشه ساکنان شهر فرود می آید و مجرای تنفسی آنها را می بندد .
www.ulkamiz.ir
