خاطرات حج عمره (قسمت دهم)

پایگاه خبری اولکامیز – امان محمد خوجم لی

ابتدا از خوانندگان عزیز کانالم و سایر گروههای تلگرامی به خاطر تاخیر یک هفته ای در انتشار این یادداشتها، به علت کارهای کشاورزی و کشت کلزا و آبیاری زمین، عذر خواهی می کنم.

در یکی از یادداشتهای قبلی گفته بودم، دو نفر را دیدم که قیافه اش شبیه ترکمنها بود. یکی خندید و رد شد. اما نصف دندانهای جلویش از طلا بود. من همان لحظه به یادم آمد، باید فلسفه ی این کار را بدانم. بیشتر ترکمنستانی ها هم اینجوری هستند. آیا این بیشتر در زمان اتحاد شوروی سابق باب بوده یا الآن هم اینجوری هستند؟

به نظرم یا در شوروی سابق طلا ارزان بوده؟ یا قدرت خرید مردم بیشتر بوده؟ یا مردم از طلا برای تزئین و زیبایی خودشان استفاده می کردند؟ یا طلا دوام بیشتری داشته و خراب نمی شود. یا دندان طلا داشتن تشخّص و پرستیژ انسان را بالا می برد؟ یا ممکن است کسی به میرد بعد از مرگ دندانهای طلایش را نگه دارند تا دیگران از آن استفاده کنند. نمی دانم، یا فلسفه دیگری دارد؟

این را از ترکمنستانی هایی که به ایران می آیند، باید بپرسم؟ یا دیگران اگر اطلاع دارند می توانند توضیح دهند که فلسفه این کار چیست؟

با یک ازبکستانی دیگر صحبت کردم. گفت اسم من بهادر حسن اف است. به پدر پیرش اشاره کرد و گفت اسمش حسن است. گفتم از اسلام کریم اف رئیس سابقتان راضی بودید؟

گفت آره.

گفتم رئیس جمهور فعلی تان کیه؟

گفت جمشید توقایف.

گفتم از ایشان راضی هستید؟

گفت آره خوبه.

گفتم جمعیت ازبکستان چند میلیون نفر است؟

گفت ۴۸ میلیون نفر.

گفتم چند ساله هستی؟

گفت ۴۵ ساله هستم.

گفتم مدت اقامتتان در عربستان چند روزه است؟

گفت ۱۵ روز.

او واحد پول ازبکستان را هم گفت. چون همان لحظه یادداشت نکرده بودم، فراموش کردم. ولی فکر می کنم قدرت خرید پولشان از پول ما بیشتر است. نگران از بین رفتن روزانه ارزش پولشان را هم ندارند که مثل ما با تورم روزانه هر روز بیچاره تر و بدبخت تر بشوند.

گفتم پدر بزرگم تحصیل کرده و طلاب حوزه ی علمیه ی بخارا است. حدود صد سال پیش شهرهای خیوه و سمرقند و تاشکند را هم دیده است. برایش توضیح دادم قبل از تصرف آسیای میانه توسط روسها شهرهای یاد شده جزو قلمرو تاجیکستان بوده و بعد ها در تقسیمات اتحاد شوروی به ازبکستان تعلق گرفته است. خودم هم روزنامه نگار یا ژورنالیست محلی از ترکمن های ساکن شمال ایران از استان گلستان هستم.

او از آشنایی من کلی خوشحال شد و رفت.

فکر می کنم در سفر به خارج دانستن یکی دو زبان بین المللی مانند زبان انگلیسی و عربی خیلی مهم است. چون اگر زبان خارجی بلد نباشی نمی شود با دیگران ارتباط بر قرار کرد. نمی شود از چیزی کسب اطلاع کرد. آشنایی و تجزیه و تحلیل داده های دیگران مستلزم اطلاعات بیشتر و کسب اخبار اوضاع داخلی آنها است. فکر می کنم در عربستان دانستن زبان ترکی اندکی بیشتر از زبان فارسی به درد می خورد. چون بعضی از رانندگان تاکسی بعضی عددهای ترکی را بلد بودند و مبلغ کرایه را به عدد ترکی می گفتند.

۱۴۰۴/۸/۴

منبع – کانال تلگرامی نویسنده (  یادآوران )

www.ulkamiz.ir