خلق یک رویداد بزرگ در روستای امان قره جه
پایگاه خبری اولکامیز – تجلیل از معلمان قدیمی دبستان رودکی امان قره جه، رویدادی بزرگ در دهستان آق آباد بخش مرکزی شهرستان گنبد بود. گزارش این رویداد را به قلم مهدی صوفی زاده* می خوانید:
به بهانه گرامیداشت روز معلم، صبح روز جمعه یازدهم اردیبهشت ۱۴۰۵ از معلمان و عوامل اجرایی دبستان رودکی روستای امان قره جه در دهه ۶۰ دعوت کردیم تا در همان ساختمان قدیمی و در همان کلاس درس خاطره انگیز، با حال و هوای دهه ۶۰ پذیرای همکلاسی ها و اساتید خود باشیم. از چند روز قبل کلاس و سالن راهرو مدرسه را با شرشره های کاغذی قدیمی تزئین کردیم، کتاب فارسی کلاس اول تا پنجم ابتدایی را به همراه دفتر پر از خاطرات مشق ۶۰ برگ کاهی تهیه کردیم و با چاپ دعوت نامه از تک تک اساتید برای روز جمعه ساعت ۹ صبح صمیمانه دعوت کردیم که مهمان ویژه این دورهمی باشند.
روز موعود رسید، همکلاسی ها کمی زودتر آمده بودند، برخی از شهرهای اطراف و حتی تهران خودشان را به این دورهمی رسانده بودند. کم کم لحظه ی دیدار بعد از سی و چند سال رسید… معلم ها یکی یکی می آمدند و این بچه ها بودند که با یک شاخه گل به استقبال آنها میرفتند …
چقدر آن لحظات فوق العاده بود، چقدر دلمان پر میزد به هوای دوران کودکی ..
بچه ها را میدیدم که چطور دور معلمها می گشتند، درست به همان شکلی که سی و چند سال پیش توی حیاط همان مدرسه در خاطرم مانده بود
همان بچه های بی غل و غش با همان چشمها و نگاه های معصوم کودکی، دور معلم ها پرسه میزدیم و فارغ از هیاهوی بزرگسالی، پرت می شدیم به همان ایام پشت خاطرات …
چه خاطراتی که زنده نشد… چه حرفهایی که یادمان نیامد، چه بغض هایی که یواشکی نترکید و چه چشم هایی که دزدکی خیس نشد …
حال و هوای معلم ها هم بعد از این همه سال دیدنی بود، برق خاصی که چشمهایشان را پر میکرد وقتی یکی یکی میرفتیم جلو و به بهانه ی سلام، انگار گوشه ای از خاطرات گذشته را بغل میکردیم …
انگار گوشه ای از قلب مان را که آن سال ها جا گذاشته بودیم در آغوش آنها جستجو میکردیم …
و چقدررررر حس خوبی داشت شوق دیدار دوباره و لمس دست هایی که تمام این سالها انگار سایه سرمان بودند …
آن روز همانی شد که باید میشد …
دورهمی خیلی با شکوهی شد، سراسر خاطره و شوق و ذوق… وقتی که همه ی مهمانها آمدند، به یاد ایام شیرین گذشته، با نواختن زنگ مدرسه، صف اول صبح تشکیل دادیم و دعا و قرآن خواندیم و با صف وارد کلاس شدیم.
با ورود اساتید به کلاس درس برپا و برجا گفتیم.
حضور و غیاب کردیم و یاد رفتگان عزیزمان ( همکلاسی های مرحوم مان: احمد ، نجم الدین، کمال و عبدالباقی ، معلمان مرحوم بردی ملا و قلیچ محمد امانی ) را با اهدا ختم قرآن گرامی داشتیم.
با کتاب فارسی های قدیمی که تهیه کرده بودیم، کلی خاطره بازی کردیم.
با دفترهای چهل برگ ، مشق نوشتیم و در ادامه در زنگ تفریح، در حیاط مدرسه از مهمانها با چای و شیرینی و میوه پذیرایی کردیم …
در انتهای برنامه هم با اهدا لوح سپاس و هدایای یادبود از آن عزیزان گرامی قدردانی کردیم.
آن روز همانی شد که باید میشد، به معلم ها ثابت کردیم که نتیجه ی تربیت اون نسل، بعد از گذشت سالها … هنوز هم قدردان و با محبت مانده …
و به خودمون ثابت کردیم که ریشه ی محبت و الفت بین ما هنوز پابرجاست…
جمعه برای همه ما یک روز فوق العاده بود. روزی که خاطره ی شیرین آن برای همیشه در ذهن ما خواهد ماند.
از همه ی دوستانی که در برگزاری این دورهمی کنارم بودند صمیمانه سپاسگزارم، قدردان محبت شما هستم… هم معلم ها و هم همکلاسی ها ، هر ۴۰ نفری که توفیق نشستن توی یک کلاس و نیمکت با اونها را داشتم، برای همیشه مثل یک حامی و دوست واقعی در قلب من جا دارید.
اسامی اساتید بزرگواری که در این رویداد فرهنگی حضور داشتند به شرح ذیل است:
مدیر مدرسه: آقای آق قلی شیرمحمدلی
ناظم مدرسه: آقای بهروز بهلکه
آموزگار کلاس اول: خانم زلیخا مرگان پور
آموزگار کلاس اول: آقای امین روشنی
آموزگار کلاس دوم:آقای عبدالحکیم اسکندرلی
آموزگار کلاس دوم: آقای کریم آرامیده
آموزگار کلاس سوم: آقای جبار سعید
آموزگار کلاس چهارم: آقای حبیب ایگدری
آموزگار کلاس پنجم: آقای رحمان طُرّیک
دبیر علوم تجربی: آقای عبدالرحیم قولجایی
دبیر ادبیات فارسی: آقای پولاد صوفی زاده
گفتنی است روستای امان قره جه با جمعیتی بالغ بر ۱۵۰۰ نفر در ۱۵ کیلومتری شرق شهر گنبدکاووس در مجاورت سد گلستان قرار دارد.
*ارسالی از : فرزند حاج پولاد صوفی زاده فرهنگی بازنشسته، شاعر و نویسنده معاصر ترکمن
منبع – ماهنامه ترکمن دیار شماره ۳۴
تیتر از اولکامیز است
www.ulkamiz.ir
