خطاب به مالک و مدیر محترم پایگاه خبری اولکامیز
وقتی اختلافهای درونگروهی، مطالبهگری را تضعیف میکند!
پایگاه خبری اولکامیز – علی کیان ؛ فعال رسانه:
در فضای کنشگری مدنی و رسانهای، اختلاف نظر امری طبیعی و حتی سازنده است؛ اما آنچه نگرانکننده میشود، شیوه بروز و مدیریت این اختلافهاست.
انتشار گلایهها، کنایهها یا نقدهای شخصی در فضای عمومی (آن هم میان افرادی که در یک جبهه فکری و حرفهای فعالیت میکنند) نهتنها کمکی به حل مسئله نمیکند، بلکه سرمایه اجتماعی را فرسوده و تمرکز جمعی را از اهداف اصلی منحرف میسازد.
فعالان اجتماعی و رسانهای بیش از هر قشر دیگری نیازمند همدلی، گفتوگوی مستقیم و حلوفصل اختلافها در فضایی حرفهای هستند. اگر سوءتفاهمی رخ داده یا سخنی موجب رنجش شده است، سادهترین و مؤثرترین راه، گفتوگوی بیواسطه و محترمانه است. تبدیل یک اختلاف محدود به موضوعی عمومی، تنها به ایجاد حاشیه و دامنزدن به چنددستگی میانجامد.
از سوی دیگر، نقد رفتارهای نادرست (از جمله ادبیات تند، حملات غیرمنطقی یا برخوردهای خارج از چارچوب حرفهای) حق طبیعی هر عضو یک جمع است. اما این نقد نیز باید در چارچوب احترام متقابل و پرهیز از برچسبزنی انجام شود.
هنگامیکه بحثهای منطقی جای خود را به اتهام، تحقیر یا تخریب شخصیت میدهد، اصل گفتوگو از مسیر خود خارج میشود و به میدان تقابلهای شخصی تبدیل میگردد. چنین فضایی نه به ارتقای فهم عمومی کمک میکند و نه شأن کنشگری مدنی را حفظ میکند.
نکته مهمتر آن است که سکوت یا جانبداری ناآگاهانه در برابر رفتارهای نادرست، میتواند به سوءبرداشتها دامن بزند. اگر قرار است از اخلاق حرفهای دفاع شود، این دفاع باید نسبت به همه یکسان باشد؛ نه گزینشی و نه مصلحتی. معیارهای دوگانه، اعتماد را تضعیف میکند و انسجام جمعی را زیر سؤال میبرد.
جامعهای که در آن کنشگران، بهجای تمرکز بر مطالبات عمومی، درگیر پاسخگویی به یکدیگر شوند، بهتدریج از هدف اصلی خود فاصله میگیرد. انرژیای که باید صرف پیگیری حقوق و دغدغههای مردم شود، در چرخهای از واکنشها و حاشیهها هدر میرود.
در چنین شرایطی، بیش از هر زمان دیگری نیازمند بازگشت به اصول اولیه هستیم: گفتوگوی مستقیم، نقد منصفانه، حفظ حرمت افراد و پرهیز از علنیسازی اختلافهای قابل حل.
در نهایت، آنچه یک جریان اجتماعی را قدرتمند میکند، نه حذف صداهای منتقد درون آن، بلکه ظرفیت شنیدن، اصلاح و همگرایی است. بلوغ حرفهای زمانی معنا پیدا میکند که حتی در اوج اختلاف، حرمتها حفظ شود و مسیر مشترک قربانی دلخوریهای شخصی نگردد.
اگر دغدغه، پیشرفت و اصلاح است، راه آن از تقویت همبستگی و اخلاق گفتوگو میگذرد، نه از تشدید شکافهای درونی.
بیست و هفتم اردیبهشت ماه ۱۴۰۵
www.ulkamiz.ir
