در باب یک قتل فجیع  

پایگاه خبری اولکامیز لطیف ایزدی * :  هفته گذشته قتل کارگردان ایرانی توسط پدر و مادرش سوژه داغ رسانه ها و محافل عمومی بود. نحوه قتل و مثله شدن سینماگر جوان توسط پدر و مادرش همه را به شوکه انداخت و احساسات عمومی را جریحه دار ساخت.

پس از وقوع آن به محل کارم رفتم . در این باره بحثی بین همکاران آغاز شد که قابل تامل بود. همه از وقواع چنین فاجعه ای تاسف می خوردند ولی نظرات متفاوتی داشتند.

اظهارات یکی از حاضرین قابل تامل و توجه بود که وجود خشونت را در لایه های زیرین جامعه نشان می داد. او که دانش آموخته دانشگاه هم بود گفت اگر من هم جای پدر و مادر بابک خرمدین بودم همین کار را می کردم یعنی او را می کشتم و قطعه قطعه می کردم. آخه پدر و مادرش  از آزار و اذیت پسر به ستوه امده بودند. تازه پسرشان در خانه پدر با  زنان و دختران روابط نامشروع داشت. مادرش هم عین کلفت براشون خدمت می کرد و غذایشان را آماده میکرد. پدر و مادر بابک به آخر خط رسیده بودند وکارشان درست بود.

یکی دیگر از حاضرین که او نیز فرهنگی بود نظر دیگری داشت او گفت من موافق نیستم. از کجا معلوم حرف پدر و مادر کارگردان مقتول درست باشد. چرا زود قضاوت می کنیم . پسر هر اندازه هم خلافکار باشد اینگونه به قتل رسیدن آن هم توسط والدین اصلا درست و جایز نبود. آنها به جای طی مراحل برخورد ،  آخرین راه را بعنوان اولین اقدام انتخاب کردند. من این رویه را نمی پذیرم. فرزند کشی  نوعی توحش است با هیچ عقل و مرام و مذهبی سازگار نیست.

سومی با اظهار تاسف گفت درکتابها خوانده بودیم که رستم پهلوان نامی ایران درجنگ فرزندش را کشت و بعد وقتی فهمید سهراب است پشیمان شد و به دنبال نوشدارو رفت ولی نوشتدارو فایده ای نکرد و فرزند از بین رفته بود.

چهارمی که اهل ادبیات بود اظهار داشت با شنیدن این خبر دلم پاره پاره شد و خیلی ناراحت شدم. چطور یک پدر و مادر راضی می شوند فرزندشان را اینگونه نابود کنند.  من باورم نمی شود .

یک کارشناس مسائل حقوقی در سایت عصر ایران بر این باور است که ”  قتل‌های خانوادگی از فجیع ترین جرایمی است که می توان تصور کرد. معمولاً محیط خانواده و منزل افراد، ایمن ترین جا برای زندگی افراد محسوب می شود و افراد در محیط خانواده و در کنار بستگان درجه اول خود، بیشترین حس امنیت و آرامش را دریافت می کنند و متأسفانه ارتکاب جرایمی از این دست در محیط های خانوادگی و انتشار گسترده اخبار مربوط به آن، باعث سلب امنیت روانی افراد و کاهش احساس امنیت در محیط های خانوادگی می گردد که نتیجتاً آسیب های بزرگی در پی دارد. ”

کاوه معین فر نویسنده سایت مذکور هم نوشت ” به گفته اکثر دوستان، آشنایان، همکاران و یا شاگردان بابک خرمدین، او بسیار شخصی آرام، مودب و منطقی بوده است، حتی سرایدار مجموعه مسکونی آنها از ادب و متانت او سخن گفته است و واقعا حیف که چنین سرنوشتی برایش رقم می‌خورد. ”

پایان سخن اینکه خشونت و قتل و جرایم در جامعه ما روز به روز بیشتر میشود که این مسئله سلامت روحی و روانی آحاد  جامعه را  تهدید می کند. باید تدلبیری اندیشید در بین همه مسئولیم امید که شاهد کاهش  اتفاقات تلخ و فجیع باشیم.

*مدیر مسئول اولکامیز

www.ulkamiz.ir