یادداشت

نقدی بری گرانی بنزین

پایگاه خبری اولکامیز – مسعود پزشکیان در روزهای انتخابات جمله‌ای گفت که تبدیل به سند تعهد او شد:
«اگر قرار است بنزین گران شود، باید قبلش ماشینی به مردم فروخته شود که هر ۱۰۰ کیلومتر سه لیتر مصرف کند.»

اما امروز، دولت او قبل از اجرای حتی یکی از پیش‌نیازها، نرخ بنزین را بالا برده است؛ نه خودرو کم‌مصرفی عرضه شده، نه حمل‌ونقل عمومی تقویت شده، نه برنامه زمان‌بندی شفاف وجود دارد.

این یعنی نقض اصل تناسب، نقض عدالت اداری و بی‌توجهی به مسئولیت سیاسی حاکمیت.

وقتی مردم چاره‌ای جز استفاده از خودروهای ۸ تا ۱۲ لیتری ندارند،
وقتی صنعت خودروسازی سال‌ها بدون پاسخ‌گویی خون مردم را می‌مکد،
وقتی تصمیم اقتصادی بدون اقناع اجتماعی و بدون پشتوانه فنی اعلام می‌شود،
اسمش «اصلاح» نیست؛ انتقال بار ناکارآمدی به دوش مردم است.

افکار عمومی حق دارد بپرسد:
اگر شرط رئیس‌جمهور برای گرانی بنزین «خودروی سه‌لیتری» بود،
پس چرا اکنون گرانی اجرا شده ولی شرط اصلی حتی روی کاغذ هم نیست؟

حاکمیت نمی‌تواند با جمله‌های انتخاباتی رأی بگیرد،
و با تصمیم‌های یک‌شبه فشار را به مردم تحمیل کند.
اصلاح بدون زیرساخت، ظلم قانونی است؛ نه سیاست‌گذاری.

و تا زمانی که خودرو کم‌مصرف، حمل‌ونقل کارآمد و برنامه شفاف ارائه نشود، سؤال تند اما منصفانه مردم این است:
این سه لیترِ ۱۰۰ کیلومتر دقیقاً کجای وعده‌های امروز دولت ایستاده است؟

بهرام جرجانی
کارشناس حقوق و فعال اجتماعی

www.ulkamiz.ir


نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا