نقش انفعالی نماینده گنبد درانتصابات محلی

پایگاه خبری اولکامیز – امان محمد خوجملی : در انتخابات اخیر ریاست جمهوری خیلی از فعالان سیاسی و انتخاباتی ترکمن با قطع امید از اصلاح طلبان جهت بکارگیری نیروهای ترکمن در پستهای محلی و اجرایی به اصولگرایان روی آورده و از نامزدی سید ابراهیم رئیسی برای نیل به ریاست جمهوری حمایت کردند. بهانه اصولگرایان همیشه این بوده چرا از اصلاح طلبان حمایت می کنید و یک بارهم ما را آزمایش کنید و نتیجه اش را ببینید. گویا این بار هم خواست فعالان ترکمن به جایی نرسیده و سرشان دارد بی کلاه می ماند.
اما در این میان نقش امان قلیچ شادمهر نماینده گنبد در مجلس قانون گذاری بسیار مهم می باشد. آنطور که من در جستجوها از دوستان و فعالان گنبدی شنیدم او موضع گیری اعلام شده ی علنی در خصوص انتصابات محلی(گنبد) و استانی(معاونان استاندار) نداشته است. بهتر است نماینده گنبد سکوت و انفعال را کنار گذاشته خواسته ترکمنها (فرمانداری گنبد و یکی از معاونتهای استانداری گلستان) را در تریبون مجلس اعلام بکند.
نماینده گنبد اگر با لابیگری و مذاکره نتواند کاری انجام دهد از فرصت تریبون مجلس و فشار افکار عمومی و رسانه های همگانی و فضای مجازی استفاده نماید تا خواست ترکمنهای گنبد بعد از ۴۳ سال محقق شود. شادمهر این بزنگاه خطیر و تعیین کننده را از دست ندهد.
اگر نماینده ی گنبد دراین کار موفق شود یک گل طلایی را برای طرفدارانش هدیه کرده واین تابو را هم می شکند. شادمهر یادش باشد قبل از انتخاب شدن به نمایندگی مجلس همیشه رجز خوانی می کرد وازنادیده گرفته شدن شایستگان ترکمن انتقاد می کرد حالا وقتش است محافظه کاری را کنار گذاشته و از قدرت خود برای تحقق این خواسته ها نهایت استفاده را بنماید.
نزدیک چهل درصد جمعیت استان به ترکمنها تعلق دارد. با این وزن جمعیتی بزرگترین قوم استان چرا درمرکز استان(استانداری) نماینده ای نداشته باشد. اگر استاندار شدن یک ترکمن مشکل و قابل هضم نیست یکی از معاونتهای استانداری حق مسلم ترکمنهاست. دیگر بهانه ای نمانده است. اکثریت ترکمنها به ابراهیم رئیسی رای داده اند تا خواسته آنها محقق شود.
۷۵ درصد جمعیت شهرستان گنبد را ترکمنها تشکیل می دهند. چرا ما در شهر و دیار خودمان غریبه محسوب می شویم؟ در میان ترکمنها افراد لایق و شایسته و توانمند برای مدیریت فرمانداری گنبد کم نیستند. نمایندگان سابق گنبد مانند قرجه طیار و عبدالله رستگار و محمد قلی مارامایی و نمایندگان سابق کلاله مانند برمک و قلی زاده و دیگران مانند جبار ایری و الیاس هیوه چی فرمانداران سابق آق قلا و سلیمان هاشمی نامزد سه دروه مجلس و علی پورمندی رئیس سابق شورای شهر گنبد و نورمحمد جعفری معاون سابق فرمانداری گنبد و حاجی نظر شیر محمدلی بخشدارسابق داشلی برون… می توانند چنین مسئولیتی را برعهده بگیرند. اصولگریان بهتر است در گنبد طرفداران خود را شرمنده ننمایند و تفاوت خود را نشان دهند.
یکبار هم به جای همه با من، همه با هم را تجربه نمایند که ضرر نخواهند کرد. گرچه در شرایط سخت و بحرانی کنونی و ساختار فعلی از دست مدیران ترکمن هم جز روزمرّگی و رتق و فتق امور کار خاصی برنمی آید. ولی برای جلب رضایت ترکمنها فرصت و مصداق مناسبی است.
امروز روزی است اصولگرایان برادری خود را ثابت نمایند و گرنه ترکمنها این بی اعتنایی را فراموش نخواهد کرد. در بُرهه و مقطع کنونی برای ترکمنها یکی از معاونتهای استانداری و ترکمن بودن فرماندار گنبد بسیار ضروری است وجناح بندی هم زیاد مهم نیست. این دو خواسته، تقاضای خیلی زیاد و مشکلی نیست. آیا اصولگرایان می توانند از این امتحان موفق بیرون بیایند؟ منتظر می مانیم. / کانال نویسنده
www.ulkamiz.ir




✔ شایسته سالاری ضرورت انتصاب مدیران عالی
با تشکر و سپاس از اندیشمند فرهیخته جناب آقای خوجملی عزیز ، که یادداشت وزینی را به رشته تحریر کشیده اند .
در این راستا، جسارتاً بر خود لازم دیدم به مواردی چند – در باب شایسته سالاری – اشاره نمایم .
بر کسی پوشیده نیست که فقدان شایسته سالاری، از عوامل شکل گیری بیاعتمادی مردم به دولت وحکومت ها می باشد.
چنانچه سیاستمداران و نظام تصمیم گیری، در انتصاب افراد در پستهای عالی مدیریتی به اصل شایسته سالاری عمل نکنند، در مجموع باعث تضعیف عملکرد دولت در عرصههای مختلف سیاسی، امنیتی، قضایی، اقتصادی و …خواهد گشت .
البته مراد ما از شایسته سالاری، انتصاب افراد شایسته در مشاغل و مناصب است که ، بایستی مرتبط با تحصیلات و تجربه کاریشان باشد .
البته استقرار اصل شایسته سالاری، مبتنی بر الزاماتی است، از آن جمله می توان ، اجمالاً به موارد زیر اشاره کرد:
داشتن دانش و مهارت داوطلبان و متصدیان پستهای مدیریتی و اداری نسبت به شغل مورد نظر، داشتن بینش عمیق سیاسی و اداری گزینه های مقامات مدیریتی عالی ،نوگرایی و نواندیشی ، به معنای اینکه ، برای انتصاب افراد به مشاغل و مناصب مدیریتی، فقط گذشته و یا تجربه افراد ملاک و معیار نیست، بلکه لازم است مدیران در کنار دانش، تجربه و بصیرت، دارای اندیشه و تفکری خلاق و نیز قوه ابتکار در مشاغل و مناصب مورد نظر باشند.
علاوه بر ویژگیهای فوق، باید سایر معیارها و قواعد حقوقی و قانونی نیز مورد توجه قرار گیرد؛ و در انتخاب شایستگان ، نباید به یک مجموعه خاصی از آشنایان، همصنفان، همحزبیها، ویا هم قومی بودن و … اکتفا شود. به تعبیر دیگر، باید فرایند و مکانیزمهای انتخاب مدیران در پستهای اداری و مدیریتی، بهصورت دقیق، با قواعد علمی و قانونی مطابقت داشته باشد.
هر گونه توجه و التفات به امر شایسته سالاری ، آثار و پیامدهایی مثبت در بر خواهد داشت ، از جمله؛ توسعه سرمایه های اجتماعی ، تأمین عدالت اجتماعی، افزایش انگیزش، پویایی، خلاقیت و نوآوری، و تحرک مدیران، تسهیل امر چرخش پست های مدیریتی بین نخبگان خلّاق و نوآور ، کاهش فساد اداری و مالی، و نهایتاً این که ، افزایش بهرهوری در سازمان و مصارف بودجهای ادارات .که نتیجه و ماحصل آن ، اثربخشی و کارآمدی هزینه بودجههای ادارت دولتی خواهد بود .
النهایه ، به نظر می رسد، برای توسعه و تعالی یک جامعه ، شایسته سالاری مقدّم و مرجّح تر از سایر مولّفه ها، اعم از جناحی و قومیتی و… باشد .