نقد و نظری بر یادداشت اقتصادی آقای کُر

پایگاه خبری اولکامیز – غیاث دوگونچی:

چند صباحی هست مطالبی در مورد مسایل معیشتی ،بازار ، و مطالب آکادمیک اقتصادی و معیشتی در کانال وزین اولکامیز بازنشر می‌شود. چند وقتی بود با خودم امروز و فردا میکردم و بالا پایین، که بنویسم یا نه و آیا نوشتن من فایده ای دارد و گره از کار میگشاید یا خیر ، ولی برخی مطالب انسان را به یاد سخن بزرگان می اندازد .
امام احمد بن حنبل ( رح) میفرماید: إذا سکت الجاهل بجهله، والعالم بخوفه، فمتى ینطق الحق؟ (اگر نادان از روی نادانی خاموش ماند، و عالم از روی ترس خاموش شد، پس حقیقت کی سخن بگوید؟)
زین جهت قلم را به دست گرفته و در حد وسع می‌نویسم که خدا میفرماید( لا یکلف الله نفسا الا وسعها)

اخیرا مطلبی با تیتر (  پارادوکس حمایت‌های معیشتی و انضباط مالی؛ واکاوی ابعاد حقوقی و اقتصادی بازنگری در درآمدهای کارمندان و بازنشستگان )

به قلم حاجی گلدی کر در اولکامیز منتشر شد نکاتی را در این باره بازگو می کنم :

در همان اوایل گفتید (بازنگری در ساختار درآمدی اقشارکارمند و بازنشسته بیش از هر زمان دیگری به یک ضرورت ساختاری بدل شده است)

کوتاه سخن آنکه این بازنگری تا زمانی که حداقل با نرم تورم، یکسان یا بیشتر نشود و یا اینکه دستمزدها با نرخ ارز سنجیده نشود و با توجه به نرخ ارز دستمزدها تعیین نشود، باید منتظر مقالات شما در سالهای آینده نیز در مورد ضرورت بازنگری ساختار درآمدی بود!

برای مثال یا باید درآمد مناسب با تورم رشد کند( مثلا تورم پنجاه درصدی ، رشد حقوق حداقل و کف کف، پنجاه درصدی میطلبد ) و یا اینکه یک حقوق پایه ارزی لحاظ شود ( مثلا ۳۰۰ دلار) و هر سال با توجه به نرخ ارز حقوق سال جدید ریالی تعیین تکلیف شود تا قدرت خرید حقوق بگیر آب نرود.

در مورد تکیه بر ساز و کارهای غیر مستقیم مانند کالا برگ اشاره کردید. کوته سخن آنکه اگر کالا برگ ریالی پرداخت شود همان بلایی که بر سر یارانه ۴۵ تومنی آمد بر سر این نیز می آید زیرا اولین یارانه در دهه هشتاد چند دلار ارزش داشت و اکنون از نظر دلاری چه ارزشی دارد. بهترین کار برای رفاه مصرف کننده پرداخت کالا برگ بشکل کالا و نه ریالی می‌باشد تا از آب شدن قدرت خرید جلوگیری شود.

این کار در نگاهی دیگر موجب چرخیدن چرخ کارخانه و گسترش کار و تولید ارزش افزوده در جامعه شده و از طرف دیگر موجب کاهش نقدینگی و تورم میشود .

در ادامه از لزوم هماهنگ سازی حقوق با تورم گفته اید، اما نفرمودید دلیل اصلی خلق تورم چیست ؟ آیا تورم ناشی از رشد نقدینگی بی ضابطه بدلیل چاپ پول بدون پشتوانه نیست؟ و بقول بزرگان اقتصاد آیا تورم خود مالیاتی پنهان بر مصرف کننده از سمت بازارساز نیست؟
اگر هست بهتر نیست بجای بررسی تأثیرات تورم بر جیب حقوق بگیران بر چگونگی کنترل کامل خلق نقدینگی تمرکز کرد؟

در اواخر بحث نوشتید ( افزایش حقوق کارمندان و بازنشستگان، فراتر از یک مطالبه اجتماعی، در گروِ «تدبیرِ مالی دولت» و توانایی آن در ایجاد توازن میان نیازهای معیشتی جامعه و محدودیت‌های بودجه‌ای است)
شما که سالها در پست های مدیریتی مشغول بوده اید و هستید،چگونه این امر را فراتر از مطالبات اجتماعی میدانید در حالی که نمایندگان همین مطالبین حقوق اجتماعی و اقتصادی در مجلس ،هر اخر سال بر سر بودجه دولت و چگونه تامین و هزینه و ردیف های بودجه جلسات فشرده و زیادی تشکیل میدهند. پس خود نمایندگان می‌توانند به عنوان مطالبه اجتماعی با به دوش کشیدن این خواسته اجتماعی سهمی عظیم در برآورده کردن این خواسته ها داشته باشند، ثانیا خود نمایندگان محترم و مردم از محدودیت های بودجه ای خبر دارند و شاید تنها خواسته در نوع توزیع همین بودجه محدود درجایی که اثر بیشتری بر سفره ها دارد می باشد .

در نهایت در پاراگراف آخر (موفقیت در این مسیر، مستلزم هماهنگی میان سیاست‌های انضباط مالی و ضرورت‌های عدالت اجتماعی است تا از شکاف میان درآمد و هزینه‌های زندگی جلوگیری شود.)

در حالیکه می‌توان گفت موفقیت در مسیر برون سپاری اقتصاد به بخش خصوصی و لزوم خصوصی سازی واقعی , کنترل جریان نقدینگی، کنترل کامل عوامل ازدیداد نقدینگی منجمله نرخ سود بانکی که شاید در کوتاه مدت نوعی سیاست ضد تورمی( بدلیل جمع آوری نقدینگی از بازار به سمت سپرده گذاری) ولی در میان مدت و بلند مدت خود تورم زا می باشد . زیرا اولا تا زمانی که نرخ بهره از نرخ تورم کمتر باشد این سیاست خود سیاستی از پیش شکست خورده بوده و سپرده گذار رقبتی برای اینکار ندارد، و در ثانی اگر بانک ها از طریق فعالیت های مولد نتوانند سود و اصل پول رو تامین کنند، برای پرداخت آنها یا مجبور به ورود به نوعی بازی پانزی و یا خلق نقدینگی برای بازپرداخت اصل و بهره پول میشوند که خود نوعا موجب خلق تورم است.
سعدیا گرچه سخن‌دان و مصالح گویی
به عمل کار برآید به سخندانی نیست

www.ulkamiz.ir