نقدی بر یادداشت دکتر احمد مرادپور

پایگاه خبری اولکامیز- غفور تاغانی؛ فعال اجتماعی

متن تعریضه دکتر مرادپور بر متن دکتر موسی غنی پور مبنی بر قربانی کردن منافع ملی به پای آرزومندی و حق طلبی بدون پشتوانه عقلانی و نظام مند و هدر رفت بیش از ۱۵۰۰ میلیارد دلار سرمایه مالی و لجستیک ایران طی ۳۰ سال اخیر را خواندم.

در کلان مطلب ظاهرا تعریض دکتر مرادپور صحیح و مقرون به صحت است اما صد حیف که در عرصه واقعیت میدانی آنچه دکتر غنی پور میفرمایند مورد پذیرش اکثریت ملت ایران است.

شعارهایی که توسط محمود احمدی نژاد در باره انرژی هسته ای حق مسلم ماست را اگر امروز به نظرسنجی عمومی بگذارند نه تنها مورد پذیرش اکثریت نیست بلکه فقر عمومی و تحریم های بین‌المللی و حتی جنگ امروز را هم نتیجه پافشاری بی مورد بر همان آرزومندی هسته ای و حق طلبی غیر عقلانی می‌دانند و در عرصه نظریات و دانش حقوق سیاسی و بین الملل آنچه دکتر مرادپور فرموده اند قابل پذیرش است اما آنچه مردم ایران می بینند و با پوست و گوشت و استخوان حس می کنند جز مشتی شعار و آرزومندی صرف نیست .

تاریخ به وضوح نتایج و هزینه های سنگین رفتارهای ایدئولوژیک عده ای که در عرصه مدیریت کشور نبوده اند. مانند آیت الله شیخ محمد مجاهد که به هشدارها و تذکرات میرزا ابوالقاسم قائم مقام فراهانی و شاهزاده عباس میرزا ولیعهد فتحعلی شاه و فرمانده میدان جنگ توجه نکرد و شد باعث شکست سنگین ترکمانچای و جدایی قستمهای زیادی از آب و خاک و منابع نفتی و جمعیتی ایران. حال شما بفرمایید اگر امروز بپرسیم حق طلبی آن روز شیخ محمد مجاهد، منافع ملی را گردن نمی زد ما چه کشوری و چه دریای خزر و منابع نفت و گاز جمهوری امروز آذربایجان را داشتیم؟

www.ulkamiz.ir