انقلاب فرهنگی در انتخابات شورای شهر مراوه تپه را رقم بزنیم

پایگاه خبری تحلیلی اولکامیز- مهندس آرتیق گرگانلی دوجی یکی از همراهان اولکامیز و از فعالین شناخته شده ورزشی – اجتماعی در شهرستان مراوه تپه می باشد. وی با نگاهی اجمالی به کارنامه ادوار شورای شهر مراوه تپه و اتفاقاتی که در این سالها رخ داده و عملکرد نه چندان موفق انتخاب شدگان در مدیریت شهری رقم خورده است مطلب چالش برانگیز ذیل را به رشته تحریر در آورده است. انتشار مطلب انتقادی و البته قابل تامل ذیل  لزوما به معنای تایید همه آن نیست بلکه در راستای طرح و ارائه افکار و دیدگاه های مختلف باتوجه به انتخابات مهم شورای شهر نشر می گردد و بالطبع  موافقین ، مخالفین و منتقدین می توانند نظرات و دیدگاه های خود را در مورد این نوشته و عملکرد شورای شهر دوره پنجم و شهردار مراوه تپه به اولکامیز ارسال نمایند. با ما همراه باشید:

به نگاهی اجمالی به انتخاب شدگان ادوار مختلف شورای شهر مراوه تپه می توان به نکات و موارد ذیل اشاره کرد :

کار آفرینی و اشتغالزایی بستگان و خویشاوندان برخی از اعضای شورای شهر مرواه تپه نه همه آنها نظیر ( برادر، عمو، پسر عمو،و شاید لیدر سرسخت و حمایتگر شورای منتخب) از طرف شوراهای منتخب برای این تعداد عزیزان میباشد.

اگر آمارگیری بر روی کارمندان شهرداری انجام گیرد بی شک از دیدگاه انسان عادی شهر نیز این انتخابات کارمندان دور از ذهن نمی باشد.

بعضا در چندین دوره  آخر با وجود نبود پست خدمتی در اداره شهرداری ، منتخبین با ایجاد شغل های جدید تا حد امکان از قدرت خود جهت بر مسند نشاندن برادر و یا فامیل درجه ۱ و ۲ خود اقدام نموده و همیشه نیز موفق بوده اند.

بدون اغراق اگر نگاه منصفانه و اجمالی بر عملکرد شوراها بنگریم کار و فعالیت نو ، نو آوری در فعالیت شورا در سطح شهر مرزی مراوه تپه نداده است. بعضا  آسفالت و تسطیح خیابان ها و کوچه ها  که ابتدائی ترین و تعریف شده ترین کار شهرداری و شورای شهر می باشد، ما در این کار نیز عقب گرد زده و در انجام  وظایف شهرداری نیز غافل مانده ایم.

در حالی که منتخبین در شعارهای خود در ایام انتخابات از خدمات رویایی و سیستم های نوین زیباسازی شهر،  و از ساخت و راه اندازی شهری زیبا و نوین برای شهوندان تعریف نموده و حتی وعده و وعید می دادند.

در این راستا افکار عمومی منتظر تحولی مثبت و بزرگ در چهار سال پیش بودند ولی صد حیف ،در نتیجه گیری پایان فصل رویاها و شهر آرمانی و نوین در عالم واقعی که هیچ، حتی در خواب و رویای خودمان نیز از طرف این عزیزان نتوانستیم ببینیم.

اگر در انتخابات شورای شهر و روستا در شهرستان انقلاب فرهنگی رخ بدهد و مردم شهر و روستا ، تعصبات و طایفه گرایی را کنار بگذارند و انتخاب خود را بر مبنای رزومه ، عملکرد و کارنامه نامزدها انجام دهند و در پیش صندوقهای رای عقل و انصاف خود را فدای احساس و تعصب و طایفه گرایی نکنند، قطع به یقین در توسعه و عمران و آبادانی شهر و روستا  نقشی به سزا  و شایسته ایفا خواهند کرد.

باید قبول کنیم در پسرفت و ضعف عملکرد شوراها در دوران تصدی خدمت خودشان،خود مردمی که اینک منتقدان اصلی شوراها هستند و در محافل عمومی ، مذهبی، عبادی ،لب به گلایه و انتقاد می گشایند و در پیش یکدیگر از ضعف و عملکرد ضعیف شوراها گله مند و به یکدیگر شکایت می کنند، جای بسی تامل و بازنگری دیده می شود.

در این شکایت و گله مندی مردم و بعضا خنده های تحقیر آمیز آنها به اعضای شورا ، در واقع خود مردم به خودشان دارند شکایت میکنند و به ریش خودشان می خندند، چرا که اگر منصفانه و با عقلانیت تامل کنند ،  مردم جای هیچ گونه اعتراض و شکایتی نباید داشته باشند، چون در هنگام انتخابات خودشان ، مرد عمل و کار را ، به مرد تعصب و طایفه گرایی ترجیح داده اند و از انتخاب تعصب گونه خود  انتظار دارند که ابادانی و پیشرفت را به ارمغنا بیاورد ولی هر که باد می کارد طوفان درو می کند.

برخی از شهروندان لب به اعتراض می گشایند و از شورای شهر شکایت و در محافل عمومی از ضعف انها گفتگو نیز میکنند در حالیکه شورا محصول رای و نظر همین مردم است. شکایت و اعتراص به شورا ، اعتراض به خود و سهل انگاری در هنگام رای گیری و انتخاب کاندیداهای قوی و عدم توجه به آنها صورت می گیرد. به این همشهریان عزیزم شعر معروف مولانا را یادآور می شوم : گندم ز گندم بروید جو ز جو / از مکافات عمل غافل نشو

حال بار دیگر انتخابات مهمی در پیش داریم و سرنوشت شهرمان دست خود ماست . تاکید میکنم اگر انقلاب فرهنگی صورت نگیرد ،باز دچار همین نقصان و جریان خواهیم شد و از عقب ماندگی ها ناله خواهیم کرد که فایده ای نخواهد داشت.

این حقیر که با بررسی و  آمارگیری نسبی و محدود که در سطح شهر مرزی مراوه تپه با تنی چند از جوانان انجام داده ام ، دریافتم که باز جمعی از شهروندان هنوز به طایفه را در اولیوت قرار دادند و عدم تعصب و طایفه گری را نتوانستند قبول کنند. در واقع این عزیزان عبور از طایفه گری و فدا کردن آن را شکست بزرگ و حیثیتی برای خود میدانند که جای تامل دارد .

باشد که با ورود رسانه های آگاه ، انسانهای فهیم ، فرهیختگان حق طلب ، روشنفکران ، دانشجویان و روحانیون ، بانوان شهر و روستا ، از این سنت غلط و ناروای دیرینه بیرون بیاییم و پیشرفت شهر و  روستا را از فردا نیز استارت بزنیم. هنوز هم دیر نیست. بقول معروف هر موقع جلوی ضرر را بگیرید به منفعت است.

فردا را به فرداها نسپاریم و از تفکرات مضر و تعصبات قومی – قبیله ای و طایفه ای که نتیجه  آن جزء عقب گرد در اداره شهر و روستا می باشد جلو گیری نماییم .

www.ulkamiz.ir