در این دیار هنوز انسانیت زنده است

پایگاه خبری اولکامیز – آنا حاجی طبری نیا*:

در روزهایی که غم و اندوه در داغ فراق عزیز از دست رفته دل خانواده‌ها را به درد می‌آورد همدلی و همدردی شما مردم مهربان مرهمی بر غصه‌های یکدیگر می‌شود شما می‌آیید سخاوتمندانه در نماز جنازه و آیین کفن و دفن شرکت می‌کنید و در لحظه‌های پراندوه باری از دوش غم زده یکدیگر برمی‌دارید دعاهایتان، نگاه‌های دلسوزانه و همدردی‌های بی‌ریایتان نشان می‌دهد که در این دیار هنوز انسانیت زنده است و در این دنیای پرآشوب هنوز قلب‌ها برای هم می‌تپند و در غم و شادی یکدیگر شریک هستند.

قلم قاصر است از نگارش این بزرگواری‌ها و احساسات خودجوش و پاک تان، در آیین نماز میت وقتی صفوف بر هم فشرده شما را می‌بینیم اشک از چشمان جاری می‌شود نه از اندوه که از بزرگمنشی تان .

شما مردمان مهربان و بی‌ادعا هر نگاه پرمهر هر صدای تسلیت و هر قدمی که در مراسم برمی‌دارید غم و اندوه را دل‌ها می‌زدایید و به شخص مصیبت دیده دلگرمی می‌دهید.

دلم می‌خواهد با صدای بلند فریاد بزنم و بگویم آی مردم، درود بر همت بلند و بزرگ شما، شما ستون صبر و استقامت یکدیگر هستید اگر نبود این حجم از محبت و همدلی اگر نبود این همدردی صادقانه در برابر مصیبت‌ها کم می‌آوردیم و می‌باختیم.

هر زمان که ‌دلی از داغ عزیز سفر کرده آتش می‌گیرد شما مرهم می‌شوید در سخت‌ترین لحظه‌ها سبب قوت قلب و تسلای دل می‌شوید .

بیایید این همدلی‌ها را پاس بداریم و آن را به نسل آینده بسپاریم چرا که جامعه‌ای که مردمانش با درد هم می‌گریند و با شادی هم می‌خندند هرگز احساس تنهایی نخواهند کرد.

امیدوارم این فرهنگ نجات بخش و تسکین دهنده همیشه در میان ما جاری و ساری باشد تا باشد که خداوند از همه مان راضی و به همه تان خیر دنیا و آخرت را نصیب گرداند.
الهی آمین یا رب العالمین

* عضو هیئت تحریریه سایت اولکامیز و عضو انجمن چاووش بندر ترکمن

www.ulkamiz.ir