جامعه، فقر و انبوه متکدیان

پایگاه خبری اولکامیز – آنه محمد مارامایی ، عضو هیئت تحریریه اولکامیز

در جوامع مختلف هر انسانی با توجه به ویژگیهای فطری.قلبی.جسمی.روحی و… گوناگونی که دارد درمواقع مشاهده اموراتی چه مثبت وچه منفی عکس العمل های متفاوتی هم می تواند داشته باشد.

عکس العمل هایی که برای خیلی از مردم جامعه آنها کاملا طبیعی و یا برعکس غیر طبیعی است.

مثلا برعکس جوامع گذشته اگرمردم با یک صحنه تصادف دو وسیله نقلیه روبرو شوند فورا بجای کمک کردن به مجروحان با گوشی های خود فیلم و گزارش تهیه می کنند. آن قدر عاشق چنین حرکتی هستند که از کمک به افراد مصدوم غافل می شوند.

اما در قدیم هر فرد جامعه ای اگرچنین حادثه ای را مشاهده می کرد با عجله بطرف صحنه تصادف می رفت و تا حد امکان و توان حتی با کمک خواستن از افراد اطراف صحنه با عشق بیاری مصدومان می شتافت.

بهرحال منظورم ازبیان این جریان یاد آوری وضعیت اسفناک جامعه حال وحاضر کشور عزیزمان ایران است ه متأسفانه واقعا هم متأسفانه اوضاع مردم نازنین کشورمان بخاطر سیاست های پراز اشکال حاکمان ومسئولان پرادعای کشورمان بسیار اسفناک است.

نمونه اش تعداد افراد زیر خط فقر جامعه ماست که به میزان ۷۰ الی ۸۰ درصد جمعیت جامعه رسیده است. با توجه به این اگر در خیابان های شهر و دیارمان چند دقیقه در یک مکانی بایستید و یا درخیابانی چند لحظه قدم بزنید خصوصا افرادی که شخصیت و ظاهر آنان خاص است  منظورم ظاهری که مردمان نیازمند بیشتر از آنها توقع کمک دارند متوجه خواهند شد که در همان چند لحظه اندک چند نفری نزد شما آمده تقاضای کمک مالی می نمایند. من با افراد بیماری که اعتیاد به مواد مخدر دارند و از آنها کمک می خواهند در اینجا کار ندارم. بلکه منظورم افراد به تمام معنا با شخصیت با آبرو.با حیا و…هستند که انسان با دیدن آنها واقعا مات می ماند که خدایا جامعه ما را چه شده که چنین شخصیت هایی هم ناچار دست کمک و نیاز بسوی ما دراز کرده اند مخصوصا زنان مظلوم جامعه ما که سر تا پا وجودشان پر از حیا و شرف است اما فقر و ناداری و گرسنگی اهل خانواده شان بخصوص کودکان معصومشان آنها را واداشت که‌ چنین کنند.

زنانی که انسان با دیدن آنها ناخواسته اشک درچشم هایمان جمع شده و وجودمان  پراز غم.غصه .درد.رنج و… می شود.

علت این امر هم ناتوانی خودمان ازکمک حسابی به چنین مادران یا بقول معروف و واقعی فرشتگان مظلومی هستند که سیاست حاکمان ومسئولان بی خبر ازهمه امورات ودردهای مردم همچنان سخت مشغول دادن شعارهای توخالی ووعده وعیدهستند.

مسئولانی که خود مانده اند چگونه اوضاع جامعه راپس ازگذشت پنجاه سال سر و سامان دهند.

گرچه استکبار جهانی چه شرق و چه غربش درایجاد چنین مشکلات اقتصادی کشورمان نقش خاصی دارند. ازجمله تحریم های ظالمانه غربش و یا حرکات زیرکانه و پنهانی شرقش. اما واقعا چه باید کرد که مردم نازنین کشورمان از این وضعیت بیرون آیند و روزگاری معنای واقعی زندگی را بدانند؟

مردمان درمانده ای که خود دوران پرطلایی از رونق.پیشرفت را همین چنددهه پیش هم تجربه کرده بودند چرا حکمرانان جهت برون رفت ازاین وضعیت اقتصادی بجای اجرای برنامه های کارشناسی شده و اصولی همچنان غرق در افکار رؤیایی خود هستند. مگر نمی دانند علم اقتصاد علمی است که نیازبه برنامه ریزی.مدیریت و… داردنه شعارهای تو خالی.

آیا پس ازگذشت چندین دهه ازانقلاب ۵۷ شایسته است که مردمان جامعه ما درچنین وضعیتی قرار بگیرند؟

آن هم با منابع خدادادی فراوان که درهر گوشه ایی ازایران عزیزمان .خداوند قرار داده است که حتی خارجی ها می گویند فقط عسلویه دردست ما باشد ما چندین کشور چون ایران را بهشت خواهیم ساخت.

گناه مردمان ایران زمین چیست که باید همچنان چوب ندانم کاری برخی از مسئولان پرادعا را باید بخورند؟ بطوریکه درتأمین حداقل های زندگی محروم هستند و ناچارا با زیر پا گذاشتن غرور .دست نیاز به دیگران .آن هم دیگرانی که خود هزاران مشکلات در زندگی دارند دراز کنند؟

دیگرانی که گرچه قصد کمک به دیگران دارند اما بخاطر ناتوانی مالی خود نمی دانند کمک شایسته ای به نیازمندان نمایند. مثلا چند روز پیش یک آقای حدودا شصت ساله که بسیار چهره اش هم نورانی بود از جماعت مسجد محله ما با کمال شرمندگی کمک خواست.

وقتی من به مردمانی که قصد کمک داشتند نگاه می کردم متوجه شدم که آنان چون مقدار کمکشان کم بود. یعنی هرنفری ده هزارتوان.بیست هزارتومان و…خودشان هم خجالت می کشیدند که نمی توانند به این بنده خدای نمازخوان صوفی.با حب وحیا و…بیشترازاینها کمک کنند.. حتی خودم هم که بنظرم کمکم چندان کم بود بازهم با دیده چهره نورانی و خدایی این بنده خدا که نتوانستم کمک بسیار خوبی نمایم خجالت کشیدم.

خلاصه اینکه اوضاع جامعه ما بسیار نامناسب است و می طلبد که حاکمان و مسئولان متوجه این وضعیت هاباشند و تا بسیار دیر نشده فکر اساسی به این وضعیت بنمایند تا مردمان ایران زمین بیشتر از این شرمنده دیگران نشوند.

www.ulkamiz.ir