در سفرهایی این چنینی معمولا  برای هماهنگی های اداری ؛مسولینی هم در کاروانهاحضور دارند ؛ سوال مشخص من این است که آیا این مسئولین به جز خدمات اداری  برنامه خاصی برای شما داشتند یعنی پیش آمده که گاها توصیه هایی به شما بکنند یا انجام کاری را از شما بخواهند نمی دانم چیزهایی از این قبیل ؟

فکر کنم ازاین ۳۹ نفر، یک مسئول هم از سازمان حج وزیارت حضور داشت(دقیقا نمی دانم) و البته آن بنده خدا کاری به کار ما نداشت و فقط یک بار در عراق آن هم نمی دانم از طرف  او بود یا شخصی دیگر ‌که خواسته شد به یک سخنرانی (مذهبی) برویم که من و تعدادی از همسفرانمان نرفتیم .

آیا آنجا مراسم ومناسک خاصی انجام می دادید منظورم اینه که فقط یه بازدید می کردید تمام بود یا اینکه کتابی می دادند و دعای خاصی بود که باید می خواندید؟

نه؛ چیز خارج از قاعده ای نبوده هرجا رفتیم همین زیارت ترکمنی خود ما را انجام می دادیم برای آمرزش روح ان مرحوم و روح رفتگانمان و سعادت بازماندگانمان دعا می کردیم و دو رکعت نماز نافله هم برجا می آوردیم و این جور چیزها بود همان کارهایی که معمولا در ایران هم انجام می دهیم.

آیا تفاوتی در رفتار مسئولین جمهوری اسلامی با خود و با زائران تشیع مشاهده کردید؟ مثلا محبت و رافتی غیر طبیعی و یا غضب و سردی غیر معمول ؟
نه من تفاوت خاصی حس نکردم فقط در کاظمین بود که به ما اجازه ندادند  نماز خود را (اهل سنت) به صورت جماعت ادا نماییم که برای ما عجیب بود در حالی که چنین محدودیتی را حتی در نجف و کربلا هم ندیده بودیم این بود که من پرس و جو کردم و بعدا متوجه شدم که این سخت‌گیری بیجا بوده است که توسط انتظامات آنجا به صورت سلیقه شخصی اعمال گردیده بود.

آیا  قبل از سفر، سازمان حج وزیارت یا مجمع تقریب برای شما کلاس توجیهی خاصی راجع به محتوای این سفر تدارک دیده بودند؟
نه فقط یک کلاس هماهنگی و پیشتر آشنایی بود که توسط عوامل کاروان و آخوند قورچایی و اینها در نظر گرفته شده بود.

این صحبت در بین عامه زیاد شنیده می شود که جمهوری اسلامی پول زیادی در عراق خرج می کند و به قول معروف “بریز و بپاشی در عراق هست که بیا و ببین”شما  به چین مواردی درآنجا برخورد کردید؟

من که ریخت و پاشی حس نکردم هرچه دیدم نقصان بود اتفاقا همان برنج و خورشتی که به ما می دادند  مقدارش بسیار کم بود من بدان مسئله معترض بودم اخه با ان مقدار گرسنگی ما هم رفع نمی شد و این وضعیت در مقایسه با خدمات عمره نشان می دهد که خدمات هتلینگ سازمان در عراق در وضعیت خوبی قرار ندارد.

وضعیت اماکن و قبور اهل سنت درعراق را چگونه دیدید؟ آیا رسیدگی به این اماکن‌ هم  مانند اماکن تشیع در وضعیت قابل قبولی قرار دارد یا این اماکن مورد بی مهری مقامات قرار دارند؟

به هیچ وجه؛ آنچه که در نجف و کربلاو … مشاهده می شود یک هزینه سنگین مالی و ساخت و ساز عظیم و زرق و برقی بی انتهاست ولی اماکن وقبور اهل سنت همچون حضرت ابوحنیفه(رض) در مقایسه با انها یک بی توجهی آشکار است و می توان گفت که متاسفانه اماکن اهل سنت بسیار مهجور افتاده اند.

به نظر شما چرا دولت چنین سفرهای ارزانی را برای اهل سنت به مقصد عراق تدارک می بیند؟ شما دراین کار انگیزه خاصی را می بینید یا این سفرها هم چیزی مثل سفر عمره است؟

نمی دانم شاید یکسان سازی افکار و عقاید ملت تعبیر درستی در این زمینه نباشد ولی اصل نزدیک سازی سنی و شیعه به یکدیگر، شاید هم نزدیکتر کردن نگرش سنیان به قرائت تشیع از دین، یکی از اهداف حکومت در اجرای سفرهای اهل سنت به عتبات عالیات باشد.

 ولی امان آقا کم نیستند تعداد روحانیون اهل سنتی که به سفرهایی این چنینی می روند ! به عنوان آخرین سوال نظرتان را می خواستم بپرسم که جدا از روحانیون اداری اهل سنت مانند امامان جمعه و یا روحانیون حج یا به هرحال روحانیان شاغل در دولت ؛ روحانی های حوزوی نیز گاها به سفر های این چنینی می روند آیا تفاوتی در رفتار آنها در عراق دیده می شود؟
در نماز و زیارت و دعا و دیگر امور فردی که اینها هیچ فرقی باهم ندارند ولی روحانیون اداری مدنظر شما ممکن است به طور طبیعی در چند تا همایش و مراسم حضور یابند و ممکن است در دوربین ها هم بیفتند و یا مصاحبه هم بکنند آنگاه این طور تبلیغ بشود که بله اهل سنت هم به مراسم اشتیاق دارند. من فکر می کنم که شما این سوال را باید از خود آنها بپرسید.

آقای خوجملی از اینکه با دقت به سئوالات بنده پاسخ دادید و وقت گذاشتید سپاسگزارم 

آقای فروز من هم از مصاحبه وزین و روشنگرانه شما قدردانی میکنم.

www.ulkamiz.ir