پایگاه خبری اولکامیز –
*«اوُفُوا بِالْعُقُودِ»*
*به پیمانها وفا کنید*
— قرآن کریم، سوره مائده، آیه ۱
رئیس محترم سازمان برنامه و بودجه کشور
وزیر محترم تعاون، کار و رفاه اجتماعی
رئیس محترم سازمان اداری و استخدامی کشور
با سلام و تحیات الهی
یک پرسش از عمق سه دهه خدمت
همین چند روز پیش، در یکی از گروههای بازنشستگان کشوری، همکار پیشکسوتی که ۳۲ سال از عمر خود را پای نظام اداری این کشور گذاشته، چنین نوشته بود:
*«واقعاً آدمی متحیر میماند که چرا سیستم بهفکر این عزیزان نباشد… اتوماتیک وظیفه خود را انجام ندهد… آرامش روحی و روانی را هدیه نکند… که ماها بعد از سی و اندی سال هنوز پیگیر امورات مطالبات و حقوق خود باشیم…»*
اینجاست که باید از خود بپرسیم:
آیا این یک دلنوشته فردی است، یا فریاد نسلی که سرمایه خود را به امانت نزد نظام سپرده است؟
سالها خدمت، ماهها انتظار
آقای رئیس!
کسی که سه دهه از جوانی، سلامت و توان خود را صرف آبادانی این کشور کرده است، در واپسین روزهای خدمت یا آغاز بازنشستگی، سزاوار چیست؟
– آیا سزاوار این است که برای دریافت حقوق حقه خود، ماهها در صفهای اداری بایستد؟
– آیا سزاوار این است که از این اداره به آن اداره فرستاده شود تا یک امضا بگیرد؟
– آیا سزاوار این است که برای احقاق حق مسلم خود، به شکایت و کمیسیون و دیوان پناه ببرد؟
مگر نه اینکه میگوییم: «خدمتگزار مردمیم» ؟
پس چرا خدمتگزارانی که سه دهه خدمت کردهاند، اکنون در صفهای طویل مطالبات، ذلیل میشوند؟
مسئله چیست؟ «نظام» یا «اراده»؟
برخی میگویند سیستمها یکپارچه نیست.
برخی میگویند قوانین دستوپاگیر است.
برخی میگویند اعتبارات محدود است.
اما راستش را بخواهید:
> آنجا که اراده باشد، سامانه ساخته میشود.
> آنجا که انگیزه باشد، قوانین اصلاح میشود.
> آنجا که انسانیت باشد، اعتبارات تأمین میشود.
اینکه پس از ۳۲ سال خدمت، یک بازنشسته هنوز نداند حق و حقوقش کی واریز میشود**، این مشکل **فنی نیست؛ مشکل فرهنگی است.
اینکه برای دریافت پاداش پایان خدمت، بازنشسته باید حدود بیش از یکسال **پشت درِ بسته بایستد، این نقص **ساختاری نیست؛ نقص وجدانی است.
«کی زندگی کنیم؟ کی آرامش داشته باشیم؟»
این سؤال تلخ یک بازنشسته، قلب هر شنوندهای را میفشارد:
> *«کی زندگی کنیم؟ کی آرامش داشته باشیم؟ کی اعتماد کنیم و ندَویم بهدنبال حقوق حقه خودمان؟ کی و کی و کی…»*
پیشنهاد عملی
با عنایت به مراتب فوق و برای **پایان دادن به این چالش های تکراری**، پیشنهاد میشود:
۱. کارگروه ویژه ساماندهی مطالبات بازنشستگان به ریاست معاون اول رئیسجمهور تشکیل شود.
2. سقف زمانی حداکثر ۴۵ روز برای تسویه حساب کامل بازنشستگان تعیین و ابلاغ گردد.
3. سامانه «پرداخت هوشمند مطالبات» با اتصال به تمام دستگاههای اجرایی راهاندازی شود تا بازنشسته نیازی به مراجعه حضوری نداشته باشد.
4. اعتبار پاداش پایان خدمت در لایحه بودجه سالانه بهصورت ردیف متمرکز و تخصیصیافته پیشبینی شود.
حاجی گلدی کُر از استان گلستان
www.ulkamiz.ir
