نقدی بر یک بیانیه

پایگاه خبری اولکامیز – عطامحمد فروز: اخیرا متنی در سایت اولکامیز با عنوان بیانیه جمعی از فعالین، روحانیون و یاشولی های گنبد راجع به حوادث جاری کشور منتشر شد که بازتاب های متفاوتی را در بین فعالین موجب شد هر چند این حقیر مایل به انتشار این نقد در اولکامیز نیستم لکن با اطمینان از دسترسی امضاکنندگان از محتوای این نقد مطالبی چند به شرح ذیل تقدیم می دارم:

اولا این بیانیه به نام جمعی از کنشگران ترکمن صحرا صادر گردیده است لیکن هنگامی که به ریز اسامی در انتشار دوم دقت می شود جز سه چهار نفر از ایشان مابقی حداقل برای این حقیر بسیار گمنام و گنگ کار می نمایاند. لذا بهتر است همواره مطالب این چنینی از همان اول به پیوست امضا کنندگان آن منتشر شوند تا میزان شمولیت گروهی محفلی جناحی یا قومی آن برای خواننده مشخص باشد.

دوما هنوز فراخوان و تجمعی از سوی جوانان ترکمن در هواداری از جنبش اخیر مشاهده نشده است و به نظر نیز نمی رسد که حداقل در آینده نزدیک چنین کاری صورت بگیرد و بیانیه این عزیزان نوعی از “هول حلیم تو دیگ افتادن “و “قصاص قبل از جنایت” به نظر می رسد لذا بسیار بهتر می بود که حداقل منتظر می ماندند تا در آستانه فعل و انفعالات مشهود در این زمینه دست به قلم می بردند.

سوما جامعه ترکمن بیشتر جامعه ای مذهبی است تا قومی و طبعا دغدغه های آن نیز بیشتر رنگ وبوی مذهبی دارد و علی رغم همراهی با شعارهایی چون آزادی و مبارزه با فساد و اصلاحات، از تبعیض و بی عدالتی گله و شکایت سر داده ولی در بسیاری موارد نیز از خدمات آموزشی بهداشتی و عمرانی دولت ها بهره برده و قدردان فعالیت ها نیز بوده است اما با این اوصاف قاطبه مردم با مفاهیمی چون کشف حجاب و اختلاط و حضور در ورزشگاه ها و…به هیج عنوان نظر مساعدی ندارند.

در پایان به نظر می رسد که نگارندگان این بیانیه بیشتر در چهل و اندی سال پیش مانده اند نباید از یاد برد که فضای اولیه انقلاب ها در تمام کشورها با نوعی هرج و مرج و شلوغی همراه است ولی مهم مسیر کلی است که ترکمنها پیموده اند ایشان همواره آرام و قانونگرا بوده اند. در هشت سال دفاع مقدس در مقابل متجاوزان جنگیدند و صدها شهید دادند بالاترین مشارکت در انتخابات ها را به نام خود ثبت کرده‌اند بنابراین در کنار این همه امتیاز مثبت علم کردن موضوعی پوسیده و به تاریخ پیوسته غیر قابل توجیه به نظر می رسد.‌

www.ulkamiz.ir