امام حسین ( ع ) و عاشورا

پایگاه خبری اولکامیز- در ماه محرم الحرام و شهادت سالار شهیدان حضرت حسین رضی الله عنه و یاران باوفایش به سر می بریم. به همین مناسبت از دوست عالم و اهل قلم مان، دانیال آخوند پقه دانش اموخته حوزه و دانشگاه که از همراهان همیشگی سایت اولکامیز است درخواست کردیم در این باره یادداشتی بنویسند که مطلب ذیل را ارسال نمود.  ضمن سپاس از وی ، این مطلب در پی می آید:

سخت است نوشتن از کسی که از لحاظ انسانیت، آزادگی، مکارم اخلاقی و فضیلت و بزرگواری بعد آن تاریخ به روی خود ندیده است، امام حسین علیه السلام، امام شجاعت و آزادگی، یکی از اهل بیت علیهم السلام، کسی که پیامبر گفته بود : « حسین منی و انا من حسین » حسین از من است و من از حسین، کسی که پیامبر در آغوشش همراه با عشق و نوازش تربیت کرده بود و چنان دوستش داشت که دعا میکرد : « هذان ابْنایَ، و ابْنا بِنتِی، اللهُمَّ إنِّی أُحِبُّهُما، فأحِبَّهُما، وأحِبَّ مَنْ یُحِبُّهما »
یا الله این دو حسن و حسین پسرای من و دو پسر دخترم هستند، من دوستشان دارم و شما نیز دوستشان بدار.
ریحانه ی پیامبر، سرور جوانان بهشت،که دوست داشتن و محبت آنان را اهل سنت از ایمان میداند.

امام حسین شجاع بود، آزاده و آزادی خواه، وقتی دید خلافت و حکومت موروثی میشود، دید که ظلم فراگیر شده و بی عدالتی دامنگیر جامعه شده، برای عدالتخواهی و امر به معروف رهسپار کوفه میشود، با بی وفاییِ کسانی که وعده ی پشتیبانی و بیعت دادند مواجه میشود، قاصدان و لشکران ظالم و خونخوار جلودار حضرت می‌شوند، از خدا بیخبران برای پسران پیامبر شمشیر میکشند و چندین تن از اهل بیت علیهم السلام را همراه با یاران باوفایش به شهادت میرسانند.

عاشورا جنگ بین عزت و ذلت بود، امام حسین علیه السلام انتخاب کرد، او عزت را انتخاب کرد و ذلت را نفی، آزادی را انتخاب کرد و بردگی را نفی . او به عزت آری گفت وبه ذلت نه….

آخر انسان وقتی بفهمد که امام حسین فقط با چند نفر در مقابل لشکر چند هزار نفری دشمن ایستاده، از خود میپرسد که چه چیزی ارزش آن را دارد که آدمی جانش را برای آن بدهد!؟

شرافت، آزادی، قبول نکردن زور وظلم البته آن چیز باارزشی است که می توان برای حفظ آن جان داد و این جان سپاری بقول دکتر سروش نه کار عاقلان بلکه مرام عاشقان است، به تعبیر ایشان جایی لازم است که عاشقان بیایند و برای حفظ ارزش ها کاری کنند، اینجاست که عاشقی بوجود میاید،و وقتی نوبت عاشقی فرا رسید دیگر موقع جان فشانی و گذشت است.

این نویسنده  همچنین فراگیر شدن ظلم را ازجمله مواردی می‌داند که می‌ارزد انسان جانش را بدهد و مانع آن شود. به تعبیر وی: وقتی‌که ظلم شکل اجتماعی پیدا می‌کند، وقتی‌که کسی در مواجهه با یک بی‌عدالتی ساختاری و بنیانی قرار می‌گیرد، وقتی‌که با سنت شدن ظلمی مواجه می‌شود و آن ظلم می‌رود که شیوه و رویّه همگانی شود، در اینجاست که شورش، جواز بل وجوب می‌یابد. این شوریدن، هم عنصری عقلانی دارد هم عنصری عاشقانه. در آن هم سیاست درج است هم شهادت، هم عاشقی و هم عاقلی. (کانال  نویسنده )

محبت و ارادت اهل سنت به امام حسین علیه السلام و اهل بیت بسیار است، طوری که این روزها حال و هوای خانه و مسجد فرق دارد، ذکر امام حسین و صدقه در این ایام وحتی در طول سال جاریست، اما اهل سنت طبق منابع فقهی وحدیثی خود عزاداری وسینه زنی و نوحه خوانی را جایز نمیداند.
امیدوارم همگی رهرویی حقیقی برای امام حسین علیه السلام ویارانش باشیم.
یا حق

www.ulkamiz.ir