رعایت عدالت و عدم تبعیض در توزیع منابع ملی

پایگاه خبری اولکامیز – در اقتصاد سیاسی دولتها در مدیریت منابع و توزیع عادلانه ثروت ملی همواره با چالش روبرو هستند.
یکی از حساسترین موضوعات روش حمایتهای اجتماعی از جمله یارانه و کالابرگ است اما زمانی که این حمایتها منجر به محرومیت گروههایی میشود درباره ماهیت عدالت و حق شهروندی سوالاتی پیش میآید .
اصول اصلی حقوق شهروندی بر این است که همه شهروندان باید از حقوق برابر برخوردار باشند و هیچ گروهی نباید از حمایت محروم شود یک بازنشسته که حقوق ثابتی دارد و توانایی مقابله با تورم را ندارد به چه دلیل باید از یارانه و کالا برگ محروم شود.
این محرومیت نه یک اصلاح اقتصادی بلکه یک تبعیض اجتماعی است که اثرات روانی بر روی افراد خواهد داشت.
اگر شخصی که بیکار است و هیچ فعالیتی ندارد یشتر از طرف دولتها حمایت شود این پیام را میرساند که دولت بیکاری و تنبلی را تشویق می کند و چنین برداشت می شود که بیکاری و عدم فعالیت بهتر از کار کردن و تلاش کردن است و به نوعی تبلیغ به تنبلی محسوب میشود و نتیجهاش این است که افراد به جای حرکت به سمت خودکفایی به سمت وابستگی به دولت روی میآورند.
علاوه بر این وقتی بخشی از جامعه احساس کند که حقوق او نادیده گرفته میشود احساس بیعدالتی و رانده شدن میکند بنابراین سیاستهای حمایتی نباید به ابزاری برای تبعیض تبدیل شود بلکه به ابزاری برای اتحاد و همدلی در کنار کار و کوشش و فعالیت تبدیل شود.
یک بازنشسته که سالها برای جامعه فعالیت کرده است اگر از گرفتن یارانه و کالا برگ محروم شود احساس نوعی بیارزشی و رانده شدن را خواهد کرد که یکی از نواقص روش فعلی است و باعث ایجاد انگیزه منفی برای کار و تلاش خواهد شد .
حمایتها نباید فرد را به بیکاری و تنبلی تشویق کند بلکه به فعالیت و تلاش تشویق کند تا هم دولت به اهداف خود برسد و هم مردم احساس تبعیض نکنند .
بندر ترکمن – آنا حاجی طبری نیا
عضو تحریریه اولکامیز و انجمن چاووش
www.ulkamiz.ir



