صعود به قلّه شاهوار

پایگاه خبری اولکامیز – علی بشارتی، امچلی:  در ادینه ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۲

سرما ،برف ویخبندان همراه با باد، اواز رفتن سر میدادند.

اگر چه زمستان سپری شده بود ولی هنوز لباس سفید بلورین برتن طبیعت در ارتفاعات پوشانده شده بود.دانه های برف همچون بذری در دل زمین کاشته شده بود تا به وقت بهاران سبز شود.

بارش برف های شب قبل نیز بیش از پیش چهره طبیعت را زیبا تر کرده واز طرفی باعث لغزندگی مسیر هم شده بود مخصوصا اوایل صبح که با سرمای شب برف ها یخ بسته بودند.

اسمان ابی وافتابی،سرمای سرد واستخوان سوز،مناظر زیبای دره ها ،وجود برف ها در مسیر ،بیش از پیش بر لذت صعود مان می افزود.

تا اینکه حادثه ای…..که به خیر گذشت.

گاهی طبیعت به انسان پیام می دهد وبه ما یاد اوری می کند که اینجا قلمرو طبیعت است وقانون خاص خود را دارد!!

مطابق قرار قبلی با۴ نفر از دوستان کوهنورد ،راس ساعت ۴ صبح از منزل خارج شدیم . ساعت ۶ نیم به پارکینگ معدن تاش رسیدیم.

راس ساعت ۷ صبح ،علیرغم میل باطنی ، مسیر پیر میشی را که بسیار برفگیر وحادثه افرین بود را انتخاب کردیم

مسیر بسیار سخت وپر چالشی را پیش رو داشتیم

با گروه های زیادی از همنوردان از تهران -همدان-شاهرود-مشهد-گرگان وگنبد که در حال صعود وفرود بودند بر خورد کردیم.

باسرد تر شدن هوا تا منهای ۴-۵ درجه،دقایقی را به اضافه کردن لباس ،کلاه،دستکش وخوردن تنقلات ودر نهایت پس از ۴ساعت ونیم پیمایش به قله رسیدیم.

به دلیل سرمای زیاد ووزش باد ،مدت طولانی را نمی شد روی قله ماند که بعد از گرفتن عکس یادگاری به سمت پایین حرکت کردیم.

حدود ساعت ۴ عصر در کمال صحت وسلامت وبه امید صعودی دیگر برنامه را به پایان رساندیم.

www.ulkamiz.ir